Σ΄ενα κατσαρολάκι βάζω αποξηραμένα μήλα, ένα ξυλάκι κανέλα νερό και τα βράζω περίπου 10 λεπτά. Δεν τα σουρώνω.

Οταν θέλω να κάνω τσάι, το φτιάχνω κανονικά και προσθέτω λίγο από το αρωματικό αυτό υγρό. Βάζω και λίγο μέλι και το απολαμβάνω όπως κάνω τώρα.

Αποξηραμένα μήλα είναι εύκολο να κάνετε. Χρειάζεστε μήλα μικρά και αρωματικά όπως είναι τα φυρίκια ή τα ντελίσιους της τρίπολης.Τα πλένετε ,τα σκουπίζετε και τα κοβετε σε φέτες μαζί με την φλούδα τους. Τα αφήνετε να αποξηρανθούν ,γυρίζοντας τα συχνά.

Για τα πέταλα των τριαντάφυλλων , βασική προϋπόθεση είναι να μην είναι ραντισμένη η τριανταφυλλιά, διότι δεν τα πλένετε.

και για να μη ξεχνάμε..... μοτίφ Νο 3.

Ηθελα να ξέρω τι σκεφτόταν αυτός που άφησε τα παπούτσια του, εκεί.

Σε ένα δρομάκι που δεν είναι πέρασμα, χορταριασμένο, με πέτρες .

Και τα άφησε όμορφα ,σαν να επρόκειτο να γυρίσει και να τα φορέσει.

Και αυτό το παιδικό ροζ παπουτσάκι από ποιο ποδαράκι έφυγε;;;  το άφησαν εκεί  ή τους έπεσε;;; και αν το άφησαν  που είναι το άλλο;;;;

Αντε την βγάλαμε και σήμερα καθαρή….. γεμίσαμε το στομάχι μας….. για αύριο έχει ο Θεός.

(δεν ξέρω αν διακρίνονται τα πούπουλα από το…. ΄΄ γεύμα΄΄)

Δύο αδελφούλες που μας υιοθέτησαν. Ελπίζω να τις βρούμε και το άλλο σ/κ και θα φροντίσω να αποκτήσουν στέγη.

Μοτιφ Νο  2.

Εικόνες από το περιβόλι στο χωριό.

Την Πέμπτη που μας πέρασε είχα μάθημα στο κέντρο .

• Αργαλειό τελλάρο και βότανα. Συγκοινωνίες δεν υπήρχαν αλλά με τίποτα δεν ήθελα να χάσω το μάθημα. Ετσι λοιπόν ξεκίνησα με τα πόδια. Μετρό (σεπόλια) με μια στάση στο σπίτι της μητέρας μου για να δω πως είναι εως τις στύλες του Ολυμπίου Διός  περίπου μια ώρα και 15 λεπτά περπάτημα. Δεν λέω το απόλαυσα γιατί πήγαινα σιγά σιγά αλλά στο τέλος δεν μπορούσα να ανέβω τις σκάλες. Ημουν και φορτωμένη με το σακίδιο με τις κλωστές μου και τις σημειώσεις μου…..τα κατάφερα όμως.Φυσικά τότε δεν ήξερα ότι θα έκανα την ιδια διαδρομή ανάποδα αυτή την φορά και με βροχή…

Στο μάθημα των βοτάνων θα κάναμε για τα αγαπημένα μου –σκόρδο και κρεμμύδι- και είπαμε να συνδυάσουμε το μάθημα με πρακτική εφαρμογή. Φτιάξαμε λοιπόν δύο υπέροχες σαλάτες μια ινδική με σπανάκι και μια μαροκινή με καρότο

Για την σαλάτα με το σπανάκι χρειαστήκαμε εκτός από σπανάκι –που το είχαμε πλύνει και στεγνώσει- σκόρδο (κατά βούληση) λάδι,λεμόνι  κόλιαντρο και κύμινο.

Αχνίζουμε το σπανάκι σε λίγο νερό. Στο μούλτι έχουμε βάλει σκόρδο λεμόνι και λάδι και τα χτυπάμε, προσθέτουμε το σπανάκι και το κάνουμε πουρέ.Το σερβίρουμε ζεστο με κολιαντρο και κύμινο και το συνοδευουμε με τυρί

Για την μαροκινή καροτοσαλάτα , αφου βράσουμε τα καρότα, τα πολτοποιούμε στο μούλτι και προσθέτουμε πάλι σκόρδο ,λάδι κόλιαντρο και κύμινο όσο θέλουμε από τα υλικά αυτά. Η καροτοσαλάτα είναι πολύ καλύτερη την επόμενη μερα διότι έχουν αναπτυχθεί όλα τα αρώματα των μπαχαρικών και τον βοτάνων

.

Σας πληροφορώ ότι γλύψαμε και τα πιάτα, δεν έμεινε τίποτα από τις σαλάτες.

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΟΤΙΦ.

μοτίφ Νο  1.

Διαβάζοντας την τελευταία ανάρτηση πριν περίπου 1 χρόνο συνειδητοποιώ πόσα πράγματα έχουν αλλάξει.

Ο γιός μου τελείωσε το πανεπιστήμιο αριστούχος, ή κόρη μου εργάζεται πλέον στην Μ. Βρετανία  και η μητέρα μου με συνεχόμενα αγγειακά επεισόδια λόγω διαβήτη έχει μεταμορφωθεί σε ένα μεγάλο αθώο μωρό .

Πληγώνομαι όταν την βλέπω έτσι , να σβήνει αυτό το λαμπερό μυαλό αλλά είμαι ανήμπορη να κάνω οτιδήποτε για να αλλάξει η κατάσταση.

Και φυσικά έχω μεγαλώσει κατά 1 χρόνο.

Ο κόσμος γύρω μου όπως τον είχα συνηθίσει δεν υπάρχει πλέον όχι μόνο για μένα αλλά για τους περισσότερους .

Αυτό όμως που με έχει εντυπωσιάσει είναι ότι ενώ είμαι ένα καταθλιπτικό άτομο με ότι συνεπάγεται αυτό , οι αλλαγές που έχουν γίνει δεν με έχουν ρίξει στο σκοτεινό πηγάδι της κατάθλιψης.

Το αντίθετο θα έλεγα. Όλα όσα συμβαίνουν  στην καθημερινότητα μου αντιμετωπίζονται με κουράγιο και αισιοδοξία. Καθόλου μιζέρια και γκρίνια. Σαν ένα στοίχημα που πρέπει να το κερδίσω.

Εδώ είναι η αγαπημένη μου γωνιά στο χωριό ,με το φως να λούζει το δωμάτιο

Και εδώ κάποιες από τις καρφίτσες που συνεχίζω να φτιάχνω.Να είστε όλοι καλά.

Ποτέ δεν είναι αργά για ευχές......
γι αυτό......

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ 
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ.

χαίρομαι που είμαι πάλι εδώ....

Γεια σας φίλοι μου....
εστω και καθυστερημένα καλό μήνα και καλή σαρακοστή......
η εξεταστική τελείωσε, ο γιός μου επέστρεψε στις παρακολουθήσεις των μαθημάτων, οπότε ελπίζω να γράφω λίγο πιο συχνά...
σήμερα θα σας κάνω μια πρόσκληση, δυστυχώς πάλι για τις φίλες που μένουν στην αθήνα...

ας τα πάρουμε τα πραγματα απο την αρχή....
πριν δύο χρόνια μετα απο ενα σεμινάριο για σαπουνια που παρακολούθήσα έκανα το δικό μου σαπούνι το οποίο πέτυχε...... αργότερα ξαναδοκίμασα με την ίδια επιτυχία και μετά έκανα με οσα κομάτια περίσσεψαν κρεμοσάπουνο και σαμπουαν για το σώμα και τα μαλλιά...και συνεχίζω....

Την άλλη Κυριακή εντεκα Μαρτίου και στις τεσσερις το απόγευμα ξαναγίνεται το ίδιο σεμινάριο...
σε εναν όμορφο χώρο ,πάνω απο ενα φλυτζάνι τσαι ή βότανα, θα μάθουμε τα μυστικά του χειροποίητου σαπουνιού, θα μυρίσουμε τα αιθέρια έλαια που θα βάλουμε μέσα, θα δούμε τα χειροποίητα λάδια με ανθη και βότανα που θα χρησιμοποιήσουμε και θα περάσουμε τρείς όμορφες ώρες...

Θα μάθω να κάνω σαπούνι για οικονομία;;; είναι μια πιθανή ερώτηση...
οχι, αν και γίνεται οικονομία...θα μάθω να κάνω σαπούνι γιατί δεν θέλω χημικά και πρόσθετα και χρωστικές στο σώμα μου....που σίγουρα δεν είναι αθώες.....

δεν είμαστε όλες γνωστές όταν ξεκινάμε το σεμινάριο γινόμαστε όμως μια παρέα μετα, γιατί αυτα που μας ενώνουν - η διάθεση για δημιουργία και ή δίψα για να μάθουμε - είναι πολυ ισχυρά....
τηλ για επικοινωνία

6973535188

Ο γιός μου λείπει κι εγώ δεν χάνω την ευκαιρία.....εδώ μαζί σας!!!
για να λέω ομως όλη την αλήθεια , σας επισκέφτομαι μερικές φορές , σας διαβάζω και ας μήν έχω χρόνο για να γράψω κάτι!
Ακόμα κι ετσι όμως στα κλεφτά , θά έκανα ανάρτηση αλλά το γεγονός οτι δεν μπορώ να ανεβάσω φωτογραφίες με φρενάρει.
Πως μπορώ να περιγράψω τις κατασκευές που έχω κάνει;;;;
Δεν πειράζει όμως,εκεί γύρω στο καλοκαίρι υπολογίζω να έχω υπολογιστή οπότε μέχρι τότε ....φέξε μου και γλίστρησα.
Εχθές είχα ενα σεμινάριο για την τεχνική του κουμιχίμο, για τους προχωρημένους και ήταν υπέροχα.
Αυτό που μου άρεσε πιο πολύ ήταν ο κέλτικος κόμπος . Μια τεχνική με κορδόνι που το πλέκουμε και δίνει μια πολύ ομορφη φαρδιά τρέσσα. Το μυστικό του;;;; να χρησιμοποιούμε χοντρά και ελαφρως άκαμπτα κορδόνια.
Μακάρι να μπορούσα να σας δείξω το βραχιόλι που έκανα με τον κόμπο αυτόν.
Αν καταφέρω τον γιό μου να με αφήσει να περάσω στον υπολογιστή του τις φωτό που έχω βγάλει , θα σας τα δείξω.
Να είστε όλοι καλά