ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!!!! 

υγεία χαρά και δημιουργία.

Τον χειμώνα που πέρασε όταν δεν είχα διάθεση να κάνω κάτι συγκεκριμένο εφτιαχνα κουβάρια ενωνοντας διαφορετικά νήματα.

Οταν πρωτοξεκίνησα να το κάνω ήθελα να χρησιμοποιήσω τα υπόλοιπα που μου είχαν μείνει ,μικρά κουβαράκια που όλο μπλέκονταν μεταξύ τους.

Δεν περίμενα πρώτον ότι  τα μοτιφ που εκανα  θα μου άρεσαν  τόσο πολύ και δεύτερον ότι η διαδικασία του ενώματος θα ήταν τόσο  χαλαρωτική.

Ετσι  αφού τα υπόλοιπα κάποια στιγμή τελείωσαν  άρχισα να κόβω νήματα σε διαφορετικά  μήκη και να τα ενώνω.  Το αποτέλεσμα;;;;  τεράστια κουβάρια. 

Και μετά ξεκίνησε το πλέξιμο και το ένωμα των μοτιφ....

Τελείωσε και στρώθηκε στο χωριό.

Και δεν είναι μόνο αυτή....τελικά  οπως αποδείχθηκε μου άρεσε τόσο πολύ να κόβω και να ενώνω που τα κουβάρια εγιναν πολλά και μεγάλα.Θα βγάλω φωτογραφιες απο τα αλλα που επλεξα  και θα σας τις δείξω.

Να είστε όλοι καλά.

Δεν είμαι ετοιμόλογη. Στην πραγματικότητα δεν βρίσκω λόγια για να απαντήσω αμέσως σε κάποια λεκτική πρόκληση. Θαυμάζω τους ανθρώπους που στα πλαίσια της ευγένειας μπορούν να σφάξουν κάποιον με το βαμβάκι.  Αυτό μέχρι προχθές. Οχι ότι έγινα ξαφνικά ετοιμόλογη και το πιο πιθανόν αυτό να μη επαναλειφθεί αλλά για πρώτη φορά στην ζωή μου απάντησα σε κάποιον που με προσέβαλε.

Είχα βγάλει τον Οδυσσέα την απογευματινή του βόλτα. Στην επιστροφή περνάμε μπροστά από ένα δημοτικό που εκείνη την ώρα γονείς και παπούδες περιμένουν τα παιδιά να σχολάσουν απο το ολοήμερο.

Κρατάω ένα ραβδί από κολορίζι ελιάς (απέθαντο ξύλο, ούτε το σαράκι δεν το πιάνει) για τον φόβο των αδέσποτων που κυκλοφορούν.

Οπως πέρασα μπροστά απο το σχολείο κατά λάθος το ραβδί μου κτυπάει εναν κύριο ηλικιωμένο.

 Εγώ: συγνώμη .

Αυτός που με πλησιάζει σε απόσταση αναπνοής και δυνατά αλλά με αργή φωνή: από τότε που βγήκε το συγνώμη λιγόστεψε το χέσιμο.

Εγώ : θέλετε να σας χέσω;;; δεν έχω κανένα πρόβλημα

Σε αυτό το σημείο μένει τελειως άναυδος.

Εγώ: είστε ανάγωγος και αναιδής αλλά είστε και άτυχος. Το εγγόνι που σίγουρα περιμένετε έχασε ένα μαθημα ήθους και καλής συμπεριφοράς απο τον παππού του.

Αυτός : αντε μωρή σκυλλού.

Εγώ:  άντε να χαθείς ηλίθιε !

και απομακρύνθηκα με τον οδυσσούλη μου.

Να σας πώ ευχαριστήθηκα το ήλιθιε που του είπα και το ότι αυτό το περιστατικό έγινε παρουσία και αλλων.

Και για να έχουμε μια καλυτερη ανάμνηση απότην ανάρτηση αυτή η προτελευταια κουβέρτα του καλοκαιριού.

Να είστε όλοι καλά. 

Καλημέρα,όμορφο και ήρεμο σ/κ να έχουμε .....

Αξιοποιώντας τις μικρές ποσότητες νημάτων έκανα την κουβέρτα αυτή που δεν ήταν δύσκολη λόγω του συνειδητά μεγάλου μεγέθους των μοτιφ.

Και η ένωση της με το βελονάκι πανεύκολη.
Πως σας φαίνεται;;;;

Αυτό το καλοκαίρι ευχαριστήθηκα  το πλέξιμο. Κάτι που στην Αθήνα γίνεται ΄΄κλεφτά΄΄ μετά τις δουλειές στο χωριό ήταν η καθημερινότητα μου.

 Ξύπνημα, βόλτα τον Οδυσσέα, τάισμα(τον Οδυσσέα,  τα γατόνια και μερικά αδεσποτούλια) πρωινό με πλέξιμο, θάλασσα, πλέξιμο ,μεσημεριανό,υπνος,πλέξιμο μέχρι το βραδυ.

Καί δεν το χόρτασα!! στην απογευματινή μου γωνιά....

δίπλα στην δενδρομολόχα που φύτρωσε μετά από 3 χρόνια από την σπορά της (αργεί πολύ να φυτρώσει) τα μοτιφάκια ενώθηκαν

και έγιναν κουβέρτα, πολύχρωμη που φέρνει την άνοιξη όταν στρώνεται στο κρεββάτι....

Και το βραδάκι εκτός από τον Οδυσσέα είχα κι άλλη παρέα . Δίπλα στις φτέρες κοντά σε ενα μπεκ απο το αυτόματο πότισμα έχω βάλει 2 πήλινα βαθειά πιάτα που γεμίζουν νερό και έρχονται οι γατούλες και πίνουν ακόμα κι οταν λείπουμε.

Αυτό το ΄΄μάθανε ΄΄και 3 βατράχια που κάνανε τον κήπο σπίτι τους.  Κάθε βράδυ βγαίνανε πάνω στην μικρή βεράντα και παίζανε  (1 μεγάλο και 2 μικρά ) .Δυστυχώς σαν μοντέλα ήταν ακατάδεχτα και δεν μπόρεσα να τα φωτογραφήσω.

Καλή εβδομάδα να έχουμε.

Καλημέρα και καλή εβδομάδα να έχουμε.....

Σήμερα είναι η πρώτη μέρα μετά από έναν κουραστικό μήνα που αισθάνομαι ότι μπαίνω πάλι στους γνώριμους ρυθμούς μου.

Η σημερινή ανάρτηση ειναι αφιερωμένη στην Ράνια . Της είχα υποσχεθεί κουβέρτες με βελόνες.... Ολες που εμφανίζονται παρακάτω τις βρήκα εδω...(πηγαίνεις patterns  και επιλέγεις free.)

Μεγάλη ποικιλία φυσικά μπορείς να βρείς και στο Raverly.

Ενδεικτικά σου δίνω μερικές σελίδες από την πιο πάνω διεύθυνση με κουβέρτες.....δεν είχα αντοχή να τις ανοίξω όλες (ούτε ξέρω πόσες είναι ακόμα ).. 21 - 23 -40 -53 -80 -108 -109 - 110 -129 -133 -138 -139 -148 -149 -152 -160.

Ελπίζω να σε βοήθησα......

Να είστε όλοι καλά.

Καλημέρααααααααααα

Γύρισα από το χωριό και λογικά δεν θα έπρεπε να είμαι χαρούμενη….τελείωσα όμως τις δουλειές που έπρεπε να κάνω ,ξέστρωσα τα χειμωνιάτικα καθάρισα και μου έμεινε και λίγος χρόνος για μένα.

Ο λόγος που κατέβηκα ήταν να κάνω την δήλωση για τις επιδοτήσεις.  Κάθε χρόνο τα ίδια.

Η  διαδικασία απλή (αν σε είχαν ενημερώσει)

Σηκώνεσαι αξημέρωτα (εγώ σηκώθηκα 5παρά το πρωί),πηγαίνεις στα γραφεία της ένωσης, γράφεσαι σε ένα χαρτί που κυκλοφορεί από χέρι σε χέρι και από αυτοκίνητο σε αυτοκίνητο για να έχεις σειρά προτεραιότητας, και αν είσαι τυχερός και το χωριό σου είναι κοντά ξαναγυρίζεις ,αλλιώς μένεις εκεί στο ύπαιθρο και περιμένεις μέχρι τις 8 το πρωί που ανοίγουν τα γραφεία και μοιράζονται τα νούμερα με βάση εκείνο το χαρτί .

Καί έβλεπες παπούδες και γιαγιάδες να περιμένουν στο πρωινό αγιάζι ,γιατί το κρύο το έκανε εκείνη την ώρα.

Να μη πολυλογώ μπήκα στις 9.30 και ενώ τα είχα όλα τα δικαιολογητικά πάλι έκανα 20 λεπτά για να τελειώσω.Τα νέα παιδιά που κάθονταν στους υπολογιστές ήταν όλα ευγενέστατα και με απέραντη υπομονή. Από φέτος έπρεπε να βρούμε στους χάρτες της google τα κτήματα και να  ταυτοποιήσουμε τις συντεταγμένες.

Και εδώ αρχίζει  το πανηγύρι.  

 Οση ώρα περίμενα την εκτύπωση παρακολουθούσα το δίπλα τραπέζι με έναν γεράκο γύρω στα 80. Η κοπέλα του έδειχνε στον χάρτη τις ελιές ….

Και αυτές δικές μου είναι  έλεγε.

Δεν γίνεται κύριε ….αυτό είναι το ρέμα….

Δεν ξέρω τιποτα ….εδω είναι ελιές και είναι δικές μου.

Είναι το ρέμα του χωριού κύριε,ξαναέλεγε η κοπέλα….. τίποτα ο παππούς  ανένδοτος ….οι ελιές μου είναι.

Και αυτό γινόταν με όλους του ηλικιωμένους που δεν μπορούσαν να ΄΄διαβάσουν΄΄ τους χάρτες. Και φυσικά δεν επιτρεπόταν η δήλωση να γίνει από άλλο άτομο πλήν του ιδιοκτήτου ασχέτως ηλικίας.

Ελλάς το μεγαλείο σου.

Από τις πιο  εύκολες κουβέρτες που έχω πλέξει είναι αυτή στην φωτογραφία. Στο ένωμα η μόνη δυσκολία που συνάντησα είναι το βάρος της από ένα σημείο και μετά και το ότι την ένωσα πέρισυ το καλοκαίρι  και ΄΄κάηκα΄΄!

Να είστε όλοι καλά.

Καλημέρα ..........                         

Την θυμάστε αυτή ;;;;

Εγινε  έτσι !!!!!

Να είστε όλοι καλά.

Καλημέρα , όμορφη και ήρεμη ...

 Αρχισε ή συναρμολόγηση!!!!

Να είστε όλοι καλά.

Καλή εβδομάδα να έχουμε......

Εχω γυρίσει εδώ και λίγες ώρες από το χωριό και σκέφτομαι γιατί το έκανα.....γιατί να γυρίσω και να μην ακούσω τον άντρα μου που μου έλεγε....γιατί να έρθεις ;;; κάτσε μέχρι το τέλος της εβδομάδας να συμμαζέψεις το σπίτι και γυρίζουμε την άλλη κυριακή μαζί...     γιατί δεν τον άκουσα;;;;

όλες οι δουλειές εκεί σαν να μεταμορφώνονται......

Το σίδερο γίνεται ΄΄ομορφο΄΄ όταν η σιδερώστρα βρίσκεται στην αυλή δίπλα στα λουλούδια.....

και τα σύνεργα της κουζίνας στεγνώνουν στον ήλιο....

το μαξιλάρι μου βρίσκεται ακριβώς από κάτω..... το δεξί φύλλο δεν ανοίγει επειδή το γιασεμί δεν το αφήνει.....εννοείται ότι κοιμάμαι με ανοικτό το παράθυρο......με ξυπνάνε εκτός από τις ακτίνες του ήλιου και η φλυαρία των χελιδονιών....

ήταν όμορφες οι μέρες αυτές....εκτός από τις δουλειές μάζεψα ρίγανη που κρεμασμένη σε μπουκετάκια ξεραίνεται....και θυμάρι λουλουδιασμένο που ένα μέρος θα γίνει βάμμα, ένα άλλο λάδι και  ένα ματσάκι αποξηραίνεται για ρόφημα τον χειμώνα.

Κατέβασα και την κουβέρτα μόνο για να την φωτογραφήσω....

επιτέλους τελείωσε!!!

έκανα μερικές σειρές για να ενώσω τα μοτίφ και να ΄΄δέσω΄΄ την κουβέρτα και σε κάθε πλευρά χρησιμοποίησα διαφορετικά χρώματα ..

Να είστε όλοι καλά...

Το πλεκτό μου στο χωριό......μοτιφ (african flower) λέγεται που θα γίνουν κάποια στιγμή  μια χαρούμενη κουβέρτα....

Εδώ φαίνονται 4 σειρές των 8 μοτιφ η κάθε μια, έχω πλέξει ακόμα 4 σειρές και δεν υπάρχει κανένα μοτιφ όμοιο με κάποιο άλλο.

Να είστε όλοι καλά.

Η κουβερτούλα της μπέμπας μας  τελείωσε!!!!

επειδή πλέκεται με διπλά ποδαράκια αυξάνει το μέγεθος της σχετικά γρήγορα.

ταυτόχρονα όμως είναι πολύ πιο βαριά από άλλες του ιδίου μεγέθους και το χέρι κουράζεται πιο γρήγορα.
εσείς από ποια πλευρά θα την στρώνατε;;;

από την καλή  

η  καλή (για μενα) πλευρά της

ή από την ανάποδη;;;;

και η ανάποδη πάλι όμορφη είναι

αυτό το νήμα  είναι το μόνο που αγόρασα για μένα στο ταξίδι που έκανα στο λονδίνο , κατα την επίσκεψη μου στο κατάστημα http://www.loopknitting.com/

ένα μικρό μαγαζί αληθινός παράδεισος .....νήματα ,βελόνες , βιβλία, μικρές πολυθρόνες ,πλεκτά να ανεμίζουν και δύο υπέροχες κοπέλες πρόθυμες να σε βοηθήσουν σε ότι θέλεις  ακόμα κι αν δεν μιλάς καλά την γλώσσα όπως εγώ.

νήμα (μαλλί) απο το loop

ήταν τόση η χαρά μου που βρισκόμουν στο μαγαζί αυτό που το νήμα μου το έδωσαν μέσα στην πάνινη αυτή τσάντα έτσι για τους θυμάμαι όπως μου είπαν. 

την βλέπετε ασιδέρωτη γιατί την είχα γεμίσει με φτερά και πούπουλα πουλιών  που μάζεψα όταν έκανα βόλτα με τον άντρα μου στο hyde park προς μεγάλη του απελπισία, και μετά φυσικά την έπλυνα.

η τσάντα του loop

αυτό το νήμα αγοράστηκε στα ξαφνικά, το είδα μου άρεσε (ίσως του άρεσα κι εγώ) και τώρα περιμένει την μεταμόρφωση του.

το σάββατο είχα πάει στην στάση μετρό Φιξ για να γεμίσω τα μελάνια του εκτυπωτή, το κατάστημα άνοιγε σε μισή ώρα και είπα να περπατήσω λίγο στην γειτονιά. αυτό ήταν. συναντηθήκαμε και το πήρα. εκτός από τα χρώματα του, μου άρεσε γιατί είναι σχετικά λεπτό και είναι και μεγάλο κουβάρι 250 γρ.

δεν ξέρω ακόμα τι θα πλέξω μ΄αυτο

την κουβέρτα με τα μοτίφ δεν τήν έχω τελειώσει ακόμη.την συνεχίζω γιατί τελικά την ήθελα πιο μεγάλη,  αλλά την έχω αφήσει στης μητέρας μου και την πλέκω εκεί που περνάω κάμποσες ώρες.

στο σπίτι όμως ξεκίνησα μια κουβέρτα ;;; ριχτάρι;; κάτι άλλο;;;;

ακόμα δεν ξέρω , με νήματα που έχουν περισσέψει, σίγουρα όμως θα χρειαστεί να αγοράσω κι άλλα.

θα γίνει μάλλον ριχτάρι

μια ανάρτηση μαλλιά κουβάρια ή σημερινή.