Καλημέρα, Χρόνια Πολλά ,Ευλογημένο το 2016.

Συνήθως τέτοια εποχή κάνουμε έναν απολογισμό της χρονιάς που πέρασε και βάζουμε στόχους για την χρονιά που έρχεται (που έχει ήδη έρθει )

Το έκανα κι εγώ παλιά , τι έκανα ....τι δεν έπρεπε να κάνω....κέρδισα ....έχασα....

Οσο περνάνε όμως τα χρόνια ο απολογισμός γίνεται ολοένα και πιο εύκολος γιατί όχι επειδή  οι ανάγκες έχουν διαφοροποιηθεί αλλά γιατί έχει αλλάξει ο τρόπος που βλέπω την ζωή γενικά. Είναι ένα προνόμιο της τρίτης ηλικίας αυτό πιστεύω.

Τώρα πλέον συνοψίζεται σε μία φράση του πάντα διαχρονικού Ν.Καζαντζάκη....

Νίκησα;; νικήθηκα;;; τούτο μονάχα ξέρω. είμαι γεμάτος πληγές αλλά είμαι όρθιος.

 Καί ερχόμαστε τώρα στο άλλο θέμα του τέλους της χρονιάς. Στους στόχους για τον καινούριο χρόνο. Οι προθέσεις είναι πάντα τίμιες και ειλικρινείς αλλά συνήθως δεν τηρούνται.  Θα ξεκινήσω γυμναστήριο (συνήθως πάμε γύρω στα τέλη Μαίου )...
θα τρώω υγιεινά (ενα κομματάκι πίτσα δεν κάνει κακό)...
θα έχω χρόνο πιο πολύ για τους φίλους μου (αφού τους στέλνω που και που μήνυμα στο κινητό)....
και ένα σωρό άλλες υποσχέσει που ενώ τις πιστεύουμε δεν τις τηρούμε (τουλάχιστον όχι συνέχεια).


Φέτος δεν θα βάλω στόχους. Θα προσπαθήσω να κάνω βίωμα μου 10 μικρά βήματα.

1. Αν κάτι πάει στραβά, δεν το κάνω
2. Θα λέω ΄΄ακριβώς ΄΄ αυτό που εννοώ
3. Δεν θα είμαι η βολική για τους άλλους
4. Θα εμπιστεύομαι το ένστικτο μου
5. Δεν θα μιλάω άσχημα για μένα
6. Δεν θα εγκαταλείπω τα όνειρα μου
7. Δεν θα φοβάμαι να λέω ΄΄οχι΄΄
8. Θα είμαι ευγενική με εμένα
9. Θα παρατάω ότι δεν μπορώ να ελέγξω
10.Θα μένω μακριά από αρνητικά συναισθήματα.

Δεν ισχυρίζομαι ότι θα είναι κάτι εύκολο.... αλλά θα το προσπαθήσω. Ηδη το έχω τυπώσει και βρίσκεται κολλημένο στο ψυγείο (σίγουρο μέρος για να το βλέπω συχνά )

Και μη ξεχνάμε ότι πίσω από τα σύννεφα βρίσκεται ο ήλιος ακόμη κι αν δεν τον βλέπουμε.

 Και φυσικά αυτό που χρειάζομαι είναι .....αυτό !!!!!

Να είστε όλοι καλά ,υγεία και ευλογία στις οικογένειες σας και στους αγαπημένους σας.

 Η φίλη μου Claire  έγραψε στον τοίχο της κάτι που το βρήκα όμορφο και το αντιγράφω στα ελληνικά.

Η ευτυχία είναι επιλογή όχι αποτέλεσμα

Τίποτα δεν θα σε κάνει ευτυχισμένο αν δεν επιλέξεις να είσαι

Κανένας δεν θα σε κάνει ευτυχισμένο αν δεν αποφασίσεις να είσαι

Η ευτυχία σου δεν έρχεται σε σένα

Μπορεί μόνο να ξεκινήσει από εσένα

Σας εύχομαι  Χρόνια Πολλά

Υγεία ευτυχία και αγάπη στο σπίτι σας 

Χαρά και γαλήνη στις καρδιές σας

και το 2016 να είναι μια ωραία χρονιά για όλους

Στο γράμμα που έστειλα στον Αγ.Βασίλη του υπενθύμισα τι θέλω να μου φέρει για το 2016.............

Να είστε όλοι καλά αγαπημένοι φίλοι.

Δεν είμαι ετοιμόλογη. Στην πραγματικότητα δεν βρίσκω λόγια για να απαντήσω αμέσως σε κάποια λεκτική πρόκληση. Θαυμάζω τους ανθρώπους που στα πλαίσια της ευγένειας μπορούν να σφάξουν κάποιον με το βαμβάκι.  Αυτό μέχρι προχθές. Οχι ότι έγινα ξαφνικά ετοιμόλογη και το πιο πιθανόν αυτό να μη επαναλειφθεί αλλά για πρώτη φορά στην ζωή μου απάντησα σε κάποιον που με προσέβαλε.

Είχα βγάλει τον Οδυσσέα την απογευματινή του βόλτα. Στην επιστροφή περνάμε μπροστά από ένα δημοτικό που εκείνη την ώρα γονείς και παπούδες περιμένουν τα παιδιά να σχολάσουν απο το ολοήμερο.

Κρατάω ένα ραβδί από κολορίζι ελιάς (απέθαντο ξύλο, ούτε το σαράκι δεν το πιάνει) για τον φόβο των αδέσποτων που κυκλοφορούν.

Οπως πέρασα μπροστά απο το σχολείο κατά λάθος το ραβδί μου κτυπάει εναν κύριο ηλικιωμένο.

 Εγώ: συγνώμη .

Αυτός που με πλησιάζει σε απόσταση αναπνοής και δυνατά αλλά με αργή φωνή: από τότε που βγήκε το συγνώμη λιγόστεψε το χέσιμο.

Εγώ : θέλετε να σας χέσω;;; δεν έχω κανένα πρόβλημα

Σε αυτό το σημείο μένει τελειως άναυδος.

Εγώ: είστε ανάγωγος και αναιδής αλλά είστε και άτυχος. Το εγγόνι που σίγουρα περιμένετε έχασε ένα μαθημα ήθους και καλής συμπεριφοράς απο τον παππού του.

Αυτός : αντε μωρή σκυλλού.

Εγώ:  άντε να χαθείς ηλίθιε !

και απομακρύνθηκα με τον οδυσσούλη μου.

Να σας πώ ευχαριστήθηκα το ήλιθιε που του είπα και το ότι αυτό το περιστατικό έγινε παρουσία και αλλων.

Και για να έχουμε μια καλυτερη ανάμνηση απότην ανάρτηση αυτή η προτελευταια κουβέρτα του καλοκαιριού.

Να είστε όλοι καλά. 

Καλημέρα......... 

Πίνω έναν καφέ την ημέρα. Μόνον έναν και τέρμα. Παραβιάζω τον κανόνα αυτόν μόνο Μ.Σάββατο και παραμονή πρωτοχρονιάς διότι μια αγάπη με τον ύπνο την έχω (διάβαζε με τις κότες.)

Ετσι όταν κάθε πρωί αξημερωτα βγάζω τον οδυσσουλη βόλτα εκεί γύρω στις 5.30 το πρωί βρέξει χιονίσει ή σκέψη του καφέ που θα κάνω στον γυρισμό στα αλήθεια μου δίνει  δύναμη να περπατάω και να χασμουριέμαι.

Πριν μερικές μέρες στο τέλος της διαδρομής που κάνουμε κάθε πρωί βρήκα μια μεγαααααλη γλάστρα πήλινη ,σπασμένη και με τα κομμάτια που είχαν σπάσει μέσα . Βαριά πολύ. 

Δεν το σκέφτηκα ούτε μια στιγμή. Με το ένα χέρι τον Οδυσσέα και με το άλλο την γλάστρα και μια μαγκούρα που παίρνω μαζί μου.

Ομολογώ ότι τράβηξα ζόρι μέχρι να φτάσω σπίτι... 

Μόλις φθάσαμε έπρεπε να μπούμε (να μπώ μάλλον) αθόρυβα και με την ελπίδα ο άντρας μου να είναι στο μπάνιο διότι θά είχα μια μουρμούρα για τα πράγματα που μαζεύω.

Ευτυχώς την γλύτωσα.

Ενας μεγλύτερος απο το συνηθισμένο καφές με ξεκούρασε.

Την μετέφερα στο σπίτι της μητέρας μου και ιδού  η μεταμορφωση της.

Τα κακτάκια πιάσανε, αρχίζουν και μεγαλωνουν. 

Τέλος καλό όλα καλά.
Να είστε όλοι καλά.

Καλημέρα και καλό φθινόπωρο που επιτέλους μπήκε....

Πριν 2 χρόνια και...στην γιορτή της σεν είχα γνωρίσει τηνΡάνια και στην συζήτηση που κάναμε ήρθε η κουβέντα για το πως ενώνουμε τα νήματα όσο το δυνατόν πιο όμορφα (χωρίς κόμπους). 

Τότε της μίλησα για τον ρώσσικο τρόπο αλλά επειδή δεν είχα νήμα μαζί μου δεν μπόρεσα να της τον εξηγήσω . 

Σήμερα λοιπόν δείχνω την εικόνα από όπου έμαθα να ενώνω και τα πιο μικρά κομμάτι νήματος χωρίς να φαίνεται τίποτα.

Εδώ 2 απο τα κουβάρια που έχω δημιουργήσει με τον τρόπο αυτόν

το ένωμα .....σαν να συνεχίζεται το ένα νήμα μετά το αλλο....

και μερικά απο τα μοτίφ που έχω αρχίσει και πλέκω.

Τα πιο απλά μοτίφ διότι αφενός το χρώμα και οι εναλλαγές του είναι που έχουν σημασία και αφετέρου αν έπλεκα οποιοδήποτε σχέδιο το πιο πιθανόν να μη φαινόταν καθόλου.

εδω σας δείχνω απο κοντά τα μοτιφ για να δείτε ότι η ένωση πραγματικά δεν ξεχωρίζει καθόλου.....το τμήμα της ένωσης είναι 2 ποδαράκια που δεν ΄΄φαίνονται ΄΄ μέσα στο σύνολο.

Αυτή είναι η πρώτη από τις 5 πολυθρόνες που αποφάσισα να αλλάξω ....Βρίσκεται στο εργαστήριο μου στο σπίτι της μητέρας μου δίπλα στον αργαλειό. Το κάλυμα που την έντυσα είναι οι λωρίδες που έπλεξε μέχρι λίγο πριν το τελευταίο της ταξίδι.

Να είστε όλοι καλά.

Καλημέρα,όμορφο και ήρεμο σ/κ να έχουμε .....

Αξιοποιώντας τις μικρές ποσότητες νημάτων έκανα την κουβέρτα αυτή που δεν ήταν δύσκολη λόγω του συνειδητά μεγάλου μεγέθους των μοτιφ.

Και η ένωση της με το βελονάκι πανεύκολη.
Πως σας φαίνεται;;;;

Αυτό το καλοκαίρι ευχαριστήθηκα  το πλέξιμο. Κάτι που στην Αθήνα γίνεται ΄΄κλεφτά΄΄ μετά τις δουλειές στο χωριό ήταν η καθημερινότητα μου.

 Ξύπνημα, βόλτα τον Οδυσσέα, τάισμα(τον Οδυσσέα,  τα γατόνια και μερικά αδεσποτούλια) πρωινό με πλέξιμο, θάλασσα, πλέξιμο ,μεσημεριανό,υπνος,πλέξιμο μέχρι το βραδυ.

Καί δεν το χόρτασα!! στην απογευματινή μου γωνιά....

δίπλα στην δενδρομολόχα που φύτρωσε μετά από 3 χρόνια από την σπορά της (αργεί πολύ να φυτρώσει) τα μοτιφάκια ενώθηκαν

και έγιναν κουβέρτα, πολύχρωμη που φέρνει την άνοιξη όταν στρώνεται στο κρεββάτι....

Και το βραδάκι εκτός από τον Οδυσσέα είχα κι άλλη παρέα . Δίπλα στις φτέρες κοντά σε ενα μπεκ απο το αυτόματο πότισμα έχω βάλει 2 πήλινα βαθειά πιάτα που γεμίζουν νερό και έρχονται οι γατούλες και πίνουν ακόμα κι οταν λείπουμε.

Αυτό το ΄΄μάθανε ΄΄και 3 βατράχια που κάνανε τον κήπο σπίτι τους.  Κάθε βράδυ βγαίνανε πάνω στην μικρή βεράντα και παίζανε  (1 μεγάλο και 2 μικρά ) .Δυστυχώς σαν μοντέλα ήταν ακατάδεχτα και δεν μπόρεσα να τα φωτογραφήσω.

Καλή εβδομάδα να έχουμε.