pokotali

2012-01-25T22:09:00.002+02:00

Γειά σας φίλοι μου.......

αισθάνομαι σαν κλεφτης τώρα που σας γράφω.....
βλέπετε ο υπολογιστής μου μάλλον τα έφαγε τα ψωμιά του
(είναι κάμποσες μέρες που δεν λειτουργεί) αλλά μια με το ένα , μια με το άλλο δεν τον έχω κοιτάξει αν παίρνει παράταση ζωής, και έτσι γράφω στα μουλωχτά στον υπολογιστή του γιού μου οταν λείπει απο το σπίτι.

Το έχω ρίξει στην υφαντική. Προς μεγάλη μου εκπληξη ερωτεύτηκα ξανά τον αργαλειό τελάρο και υφαίνω μετα μανίας. Εκανα μια μικρή φλοκάτη , επειδή όμως νεροτριβή δεν υπάρχει στην αθήνα πρέπει να την πλύνω και εδω λίγο ψιλοβαριέμαι.
Μή βάλετε με τον νού σας τίποτα τεράστιο.....ενα μικρό κομμάτι είναι και θα το χρησιμοποιήσω για να σκεπάζω την λεκάνη με την ζύμη οταν ζυμώνω .

Ομως σήμερα ξεκινήσαμε χαλί κόμπου και εδώ ξετρελλάθηκα.Διότι με τον κόμπο μπορείς να ζωγραφίσεις ,να κάνεις την πιο μικρή λεπτομέρεια απο ενα σχέδιο κάτι που δεν το πετυχαίνεις με άλλες τεχνικές υφάνσεων.
Μόλις γύρισα απο το μάθημα, ανοιξα οτι περιοδικό είχα με κεντήματα για να δω τι θα υφάνω, διότι με τον κόμπο μπορεις να υφάνεις οποιοδήποτε σχέδιο σταυροβελονιάς θέλεις....ενα κουτάκι ενας κόμπος ..........
Αύριο κιόλας περνάω στημόνι και ξεκινάω.

Να είστε όλοι καλά.

2012-01-23T13:51:00.002+02:00

Γειά σας φίλοι μου,
ήταν απο εκείνα τα σαββατοκύριακα που χωρίς ιδιαίτερο λόγο είναι τόσο όμορφα, που κάνουν ακόμη και την τσαγκαροδευτέρα να φαίνεται ομορφη.

Φτάσαμε στο χωριό βράδυ παρασκευής. Η ομάδα υποδοχής (πέντε γατόνια) στην θέση της. Φυσικά το πρώτο που έκανα ήταν να τους βάλω φαγητό.

Το δεύτερο;; να ανάψω την στόφα. Πόσο γλυκειά είναι ή ζέστη απο τα ξύλα και αν φυσάει και λίγο και μπουμπουνίζει η σόμπα ακόμη καλύτερα.

Ο κήπος με τις αναμενόμενες απώλειες λόγω του παγετού, με τα πρώτα λουλούδια ,μικρά κρινάκια να στολίζουν το παγωμένο χώμα.

Το σάββατο το περάσαμε στο περιβόλι,να ξεβοτανίσουμε, να κόψουμε ξύλα (αυτός ο σωρός δεν τελειώνει με τίποτα ,και όλο και μεγαλώνει κάθε φορά που κλαδεύουμε),να μαζέψω χόρτα και πορτοκάλια,να καθίσουμε να απολαύσουμε τα χιονισμένα βουνά της τρίπολης, στιγμές χωρίς ένταση αλλά τόσο γεμάτες ομορφιά και ηρεμία.

Βραδάκι, ο καλός μου γλαρώνει στην ζέστη και εγώ σηκώνω μανίκια και ανασκουμπώνομαι..........
Τα πιο πολλά υλικά τα είχα φέρει απο την Αθήνα, μόνο τα πορτοκάλια τα έκοψα εκείνη την στιγμή απο την αυλή για να είναι φρέσκα.
Κιμάς, πράσσα ,πορτοκάλια, πιπέρι, ρίγανη,μοσχοκάρυδο και αλάτι.

Θα εκανα λουκάνικα। Τα υλικά που ήθελαν κόψιμο τα ψιλόκοψα, το μοσχοκάρυδο το ετριψα εκείνη την ωρα για να είναι φρέσκο, τα έβαλα σε μια μεγάλη λεκάνη και τα ζύμωσα.

Αξημέρωτα κυριακής γέμιζα τα έντερα. Και μόλις ετοιμάστηκαν, στο περιβόλι για κάπνισμα. Μαζεψα θυμάρι και ρίγανη (για να αρωματιστούν με τον καπνό τους ),τα κρέμασα και ξεκίνησα. Σε δύο ώρες και κάτι είχα τελειώσει και φυσικά τα δοκίμασα εκεί επι τόπου.Μπορεί να παινεύω τον εαυτό μου ,ομως γίναν πολύ νόστιμα, την άλλη φορά όμως (διότι θα υπάρξει και άλλη φορά) θα βάλλω πιο πολύ πιπέρι ......

Να είστε όλοι καλά.

2012-01-16T17:26:00.005+02:00

Γειά σας φίλοι μου..........
έτσι ξεκίνησα πριν λίγες μέρες να σας ΄΄ μιλώ΄΄ αλλά για κάποιον λόγο η ανάρτηση ΄΄χάθηκε΄΄.

Δεν την ξαναγράφω, δεν έχει νόημα νομίζω.
Χθές πήγα στην δεύτερη συνάντηση με θέμα το φαρμακείο της κουζίνας και έμεινα κατάπληκτη όπως άλλωστε είχε συμβεί και στην πρώτη συνάντηση με αυτά που έμαθα.

Εχουμε ενα πραγματικό φαρμακείο στην κουζίνα μας, που αφορά και την θεραπεία και την πρόληψη.
Αλλάζω θέμα τώρα.
Σίγουρα έχουμε όλοι δεί και θαυμάσει χειροποίητα αντικείμενα απο τσόχα.
Καί ίσως επιθυμήσαμε να μάθουμε να τα κάνουμε.

ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΙΛΕΣ ΠΟΥ ΜΕΝΟΥΝ ΑΘΗΝΑ ή κοντά στην Αθήνα.
Θα γίνει ενα σεμινάριο για την εκμάθηση της τσόχας και αντικειμένων απο τσόχα.
ΣΑΒΒΑΤΟ εικοσιοχτώ Ιανουαρίου। (Το τελευταίο σάββατο του μήνα).
Η φωτο είναι τυχαία επιλογή απο το google

Για πληροφορίες καλέστε στο τηλ.6948270792.

2012-01-04T07:00:00.003+02:00

Γειά σας φίλοι μου.....
οποιος γυρίζει , μυρίζει λέει μια παροιμία.
οποιος γυρίζει όμως ανακαλύπτει .
χθές βράδυ τελείωσα μια εσάρπα। εγινε ενα ογδόντα επι πενήντα η αλήθεια είναι οτι την έκανα λίγο φαρδιά αλλα τώρα δεν γίνεται τίποτα। μου στοίχισε δώδεκα ευρω, την στιγμή που μια μικρότερη σε διαστάσεις και χωρίς κρόσσια μου στοίχισε δεκα εννιά.
ο λόγος; η δεύτερη έγινε με νήμα εισαγωγής (ισπανικό) ενω η πρώτη με το ίδιο νήμα σε διπλάσια όμωςποσότητα (ελληνικό) και σε μικρότερη τιμή.
το ανακάλυψα στο κατάστημα που παίρνω τα νήματα για τον αργαλειό .
περιτό να σας πώ οτι αγόρασα και άλλα και σήμερα που
κατεβαίνω στην Κρήτη για λίγες μέρες τα παίρνω μαζί μου.
την περασμένη φορά τελείωσα εκεί μια δαντέλα για κουρτίνα αυτήν την φορά ελπίζω να τελειώσω μια εσάρπα με μανίκια.
Να είστε όλοι καλά.

2012-01-02T06:05:00.002+02:00

Γειά σας φίλοι μου,

χθές πρωτοχρονιά , ήθελα να γράψω κάτι όμορφο, ετσι για το καλό.....
δυστυχώς κάποια γεγονότα που βίωσα δεν με άφησαν.
βράδυ, γυρνώντας απο την μητέρα μου, βλέπω απο κάποια απόσταση,μερικά παιδιά ( γιατί δυστυχώς ήταν παιδιά) να κάνουν κινήσεις σαν να δέρνουν κάποιον .
βίαιες κινήσεις , και κλωτσιές με όλη την δύναμη που είχαν.
ωστόσο δεν φαινόταν , απο μακριά κανένας, και αυτό διότι όπως αποδείχθηκε όταν πλησίασα ήταν πεσμένος κάτω ανήμπορος και δεχόταν όλη την μανία αυτών των παιδιών.
ενας μετανάστης, νέος άνθρωπος, ο οποίος είχε πάει σε ενα κατάστημα ομοεθνών του για να ψωνίσει.
κάλεσα την αστυνομία, και παρόλο με έβλεπαν να τηλεφωνώ, και σίγουρα καταλάβαιναν που καλούσα δεν έκανανα καμμια προσπάθεια να φύγουν.
αντίθετα έκαναν << τόπι>> στο ξύλο εναν απο αυτούς διότι οπως και εγω είχα δεί δεν συμμετείχε στον ξυλοδαρμό.
η αστυνομία ήρθε αμέσως, κάλεσαν και ασθενοφόρο και ελπίζω ο νέος αυτός να μήν έχει σοβαρά τραύματα αν και τα ψυχικά τραύματα που έχει δεν γιατρεύονται με τίποτα.
αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν οτι μέσα στο κατάστημα βρίσκονταν ३ άντρες οι οποίοι δεν έκαναν καμμιά κίνηση να βοηθήσουν κατα την διάρκεια του ξυλοδαρμού.
και επίσης οτι μια γυναίκα απο το απέναντι μπαλκόνι είδε όλη την σκηνή,την περιέγραψε στους αστυνομικούς όπως ακριβως την είπα και εγώ, βεβαίωσε οτι τα παιδιά αυτά ήταν έλληνες , όμως δεν κάλεσε την αστυνομία και κατέβηκε μόνο όταν είχε μαζευτεί κόσμος .
αισθάνθηκα τόσο ανήμπορη μπροστά στην βία και τον φόβο των ανθρώπων και αυτό μέ έκανε εξαλλη.
οταν γύρισα σπίτι και αφού περιέγραψα ότι έζησα στον άντρα μου, τού δήλωσα οτι σκέφτομαι σοβαρά να πάρω μαθήματα αυτοάμυνας.
ακόμα και τώρα αυτό που με κάνει να απορώ πιο πολύ είναι ...οι γονείς αυτών των ελληνόπουλων, οταν τα βλέπουν να έχουν την εμφάνιση που έχουν οι οπαδοί τωνφασιστικών ομάδων (ξυρισμένα κεφάλια, αυτιά γεμάτα σκουλαρίκια, μαύρα ρούχα και βαριές μπότες) , τι νομίζουν....οτι είναι μόδα;;; δεν αναρωτιούνται;;;
αυτά φίλοι μου,
Να είστε όλοι καλά.

2011-12-31T10:49:00.002+02:00

Γειά σας φίλοι μου........

σας εύχομαι ολόψυχα

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

με υγεία για όλους,
ελπιδα για την ζωή
πίστη στην δύναμη που έχουμε
χαρά , δημιουργία και συγχώρεση।

Να είστε όλοι καλά.

2011-12-24T20:56:00.002+02:00

Γειά σας φίλοι μου,

επέστρεψα απο το χωριό και το λιομάζωμα

και σας εύχομαι ολόψυχα

Χρόνια Πολλά

Καλά Χριστούγεννα.

με υγεία και χαρά πάντα μαζι με τους αγαπημένους σας.

2011-12-03T11:56:00.000+02:00

Γειά σας φίλοι μου,

Μια βιαστική ανάρτηση γιατί σε λίγη ώρα φεύγω για κάτω, για το αναπλάκι μου, για το χωριό να μαζέψω ελιές.

Το ξέρετε ότι αυτή η περίοδος είναι η αγαπημένη μου και η χαρά που αισθάνομαι στην προσμονή του μαζέματος είναι μεγάλη.

Πιο παλιά σας είχα μιλήσει για το υπερικό ή βαλσαμόχορτο και για τις πάμπολλες χρήσεις του. Πρίν 3 εβδομάδες ξεκίνησα και πίνω σταγόνες από βάμμα υπερικού και τι να σας πω;;;;

Ερχονται στιγμές που και εγώ η ίδια δεν πιστεύω ότι ξαναγεννιέμαι σιγά σιγά.

Ξανάρχισα να δουλεύω, να διαβάζω και να κάνω πράγματα που μου αρέσουν. Θα ήθελα να σας δείξω τις καρφίτσες που έχω φτιάξει αλλά η μηχανή είναι αφόρτιστη οπότε τις αφήνω για την επόμενη φορά.

Στις 18 /12 θα έχουμε μια μικρή γιορτούλα και μια ευκαιρία να δείξουμε πόσο καλές μαθήτριες είμαστε.

Μαζί μου πήρα τα υλικά για να δουλέψω αν η καθημερινή κούραση δεν με καταβάλει.

Να είστε όλοι καλά.

(Κάντε μια ευχή να είναι καλός ο καιρός.)

2011-11-27T08:08:00.002+02:00

Καλημέρα φίλοι μου.......

Βοήθειααααααααααα......

Κυριακή σήμερα, έχω σηκωθεί αξημέρωτα, έχω βάλει το φαγητό να σιγοψήνεται (γίδα κοκκινιστή με μακαρόνια έχει το μενού) , έχω κάνει τον καφέ μου και λέω να τον απολαύσω μέχρι που ξυπνάει το τέρας.

Μιλάω για την φίτσα την γάτα της κόρης μου που πλέον μένει μαζί μας.

Ποτέ δεν είχα γάτες και για να πούμε την μαύρη αλήθεια ποτέ δεν τις συμπάθησα.

Μού έτυχε όμως και πρέπει να μάθω και να μάθει να συμβιώνουμε.

Και εδώ ζητάω την βοήθεια σας.

Απο σκυλιά κάτι ξέρω. Απο γάτες όμως τίποτα. Τι να κάνω για να την εκπαιδεύσω να είναι πιο ήρεμη, να μην ανεβαίνει παντού και να ρίχνει τα πάντα κάτω, να μη θέλει να μας χρησιμοποιεί σαν ονυχοδρόμια.

Εκπαιδεύεται ή δεν έχω καμμιά ελπίδα;;; Είναι περίπου 10 μηνών και την αλλη εβδομάδα θα την στειρώσω.

Η στείρωση τις κάνει πιο ήρεμες;;;

Οταν τα παιδιά μου ήταν μικρά, δεν είχα μπιμπελό και τασάκια και άλλα τέτοια στα τραπέζια. Τώρα τα έχω μαζέψει και απο το σύνθετο και απο τον μπουφέ και πάλι κάτι βρίσκει να το ρίξει κάτω.

Ετσι είναι οι γάτες ή μού έτυχε ή καλύτερη;;;

Μέχρι αυτή την στιγμή έχει ανέβει 3 φορές στον υπολογιστή και πρίν λίγο την έβγαλα στο μπαλκόνι για να ησυχάσω .

Ζητάω την βοήθεια σας και τις γνώσεις σας.

Καλή Κυριακή να έχουμε.

2011-11-25T07:25:00.003+02:00

Γειά σας φίλοι μου,

Σήμερα θέλω να μοιραστώ μαζί σας τους φίλους του Οδυσσέα του υπέροχου αυτού πλάσματος , που μας τιμά με την αγάπη του.

Το σκέφθηκα εχθές που όπως κάθε μέρα που τον βγάζω βόλτα αναρωτιέμαι ποιους θα συναντήσει σήμερα για να κάνει τις δημόσιες σχέσεις του και ξαφνικά συνειδοποίησα πόσο πολλοί είναι οι ΄΄ φίλοι ΄΄ του .

Η Ράστα, ένα γέρικο πλέον πιτμπουλ, με γλυκό χαρακτήρα, που τρελλαίνεται να της πετας πέτρες για να τις πιάσει .

Η Λίζα, ένα αρκουδάκι σαμογιεντ με τόσο πλούσιο τρίχωμα, που όταν κουρεύτηκε μια φορά δεν την γνώρισα. Είχε μείνει το ένα τρίτο. Γριούλα κι αυτή που κάνει χαρές όταν μας δεί.

Ο Μπρούνο, ενας ζωηρός σκύλλος διασταυρωση λαμπραντόρ με λύκο, δεν θα τον χαρακτήριζα φίλο του οδυσσέα, αλλά τις δημόσιες σχεσεις εστω και μέσα από εντονα γαυγίσματα τις κάνει.

Ο Αλεξ ένα ημίαιμο ,που ο κύριος του το πήρε από το πρόγραμμα του δήμου Αθηναίων για τα αδέσποτα. Δεν εχω δεί σκύλο με πιο ηρεμο , γλυκό και τρυφερό χαρακτήρα. Με αυτόν παίζουν όταν συναντιούνται.

Η Ηρα ένα μεγαλόσωμο κόκερ, που όταν μας βλέπει προτιμά εμένα να την χαιδέψω .

Η Ράτκα, ένα καινούριο μέλος της παρέας, τρελλιάρα και ζωηρή, κάθε φορά που τον βλέπει περνάει το μπροστινό της πόδι στον λαιμό του Οδυσσέα και βαδίζουν και τα δύο για λίγο με τρία πόδια.

Ολοι αυτοί οι φίλοι , έχουν για αφεντικά άτομα συνειδητοποιημένα, που τα κρατούν δεμένα και κάτω από την επίβλεψη τους.

.Ως εξαίρεση θα αναφέρω τον Μαξ, έναν άγριο λύκο ,που η αφεντικίνα του τον έβγαζε βόλτα φορώντας δωδεκάποντο τακούνι και χωρίς την αλυσίδα του.

Να είστε όλοι καλά.Οι αναμνήσεις των πλεκτών θα συνεχιστούν αργότερα.

2011-11-21T07:39:00.003+02:00

Γειά σας φίλοι μου

Την περασμένη εβδομάδα ένα πολύ αγαπημένο πρόσωπο, μου έστειλε ένα μαίηλ οπου μεταξύ των αλλων μου έγραφε…..

…μη κάνεις πόστ όταν ΕΙΣΑΙ καλά αλλά για να ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ…

Ειλικρινά ήταν το χαστούκι που τρώει κάποιος όταν τον πιάνει υστερία. Παρά το γερό ταρακούνημα όμως, όπως βλέπετε, αργησε να με πιάσει ….όμως τελικά αξίζει να το δοκιμάσω.

Ετσι συνεχίζω το αφιέρωμα που κάνω στις αναμνήσεις.

Ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτης της δαντέλας το έπλεξα στην Ανάφη. Καλοκαίρι , ήλιος, εκτυφλωτικό άσπρο παντού και εγώ σαν κοκοράκι να ξυπνώ με την ανατολή του ήλιου και να βγαίνω στην μικρή αυλίτσα με τον καφέ μου και το πλεκτό,περιμένοντας να ξυπνήσουν ο άντρας μου και ή κόρη μου.

Ακριβώς απέναντι μια γιαγιά ,η οποία πρώτα σκούπιζε την

αυλίτσα της και μετά καθόταν κι αυτή κι επλεκε.

Επλεκε μέχρι να περάσει ο μανάβης με την πραμάτεια του φορτωμένη σε δύο μουλάρια, να αγοράσει ότι ήθελε και να μπεί στο σπίτι.

Ο ήχος από τα πέταλα των μουλαριών στο πλακόστρωτο δρομάκι αντηχεί στα αυτιά μου, όταν την κοιτάζω.

Και το άσπρο……παντού.

Η δαντέλα αυτή στόλισε το τραπεζομάντηλο αυτό που το είχα κεντήσει πολλά χρόνια πρίν.

Να είστε όλοι καλά.

2011-11-04T07:41:00.002+02:00

Γειά σας φίλοι μου,

Πεινάω. Κάθομαι μπροστά σε ένα γεμάτο φαγητά τραπέζι και ενώ θέλω να φάω , αρνούμαι. Το άσχημο είναι το κάνω συνειδητά. Δεν μπορώ να δώσω λογική απάντηση, απλά αρνούμαι.

Αυτή την φάση περνάω τώρα. Με εξάρσεις και υφέσεις ή κατάθλιψη σε μικρό ή μεγάλο βαθμό είναι μέρος της ζωής μου.

Το λέω γιατί ενώ θέλω να γράψω, θέλω να ΄΄σας δώ΄΄ να σας διαβάσω ,ενώ ξέρω ότι ΄΄εδώ μέσα΄΄ είναι σαν να μιλάω σε φίλους αρνούμαι να μπώ. Ετσι απλά.

Δύο είναι οι λόγοι που τα γράφω αυτά. Ο πρώτος είναι γιατί θέλω να δικαιολογήσω την απουσία μου, αν και δεν είμαι από τις μπλόγκερ που γράφουν κάθε μέρα.

Ο δεύτερος γιατί μιλώντας αισθάνομαι καλύτερα. Είναι σαν να σκορπίζω τους φόβους μου σαν να μοιράζομαι κάτι που με βαραίνει με άλλους.

Δεν θέλω όμως να σας κουράσω άλλο με άσχημα πράγματα και επειδή τον τελευταίο καιρό εκτός από το περιβολάκι μου στο χωριό δεν ασχολούμαι με άλλα πράγματα θα σας δείξω κάτι από το παρελθόν.

Μάλλον θα αρχίσω να σας δείχνω. Τις αναμνήσεις που ξεπηδούν μέσα από τα εργόχειρα μου.

Λοιπόν αυτό είναι το πρώτο. Το ξεκίνησα το καλοκαίρι που τελείωσα το δημοτικό. Μοτιφάκια άσχημα πλεγμένα, αραιά αλλά το πρωτόλειο μουΜια μικρή αυλή με δύο πολυθρόνες και ένα τραπέζι με ραδιόφωνο επάνω και εγώ και η αδελφή μου να πλέκουμε και να κεντάμε. Και τώρα που το γράφω βρίσκομαι εκεί.

Να είστε όλοι καλά.

2011-10-24T10:19:00.004+03:00

Καλημέρα φίλοι μου και καλή εβδομάδα…..

Δεν ξέρω πως μπορώ να ονομάσω την κούραση που σε γεμίζει χαρά άσχετα αν μετά η μέση σου διαμαρτύρεται .Αυτήν την κούραση βίωσα στο χωριό το σ/κ και ειλικρινά ήταν ένα πολύ ομορφο σ/κ. Ξεκινήσαμε με τον άντρα μου να καθαρίσουμε την στόφα και να την ετοιμάσουμε για τον χειμώνα. Μας πήρε περίπου το μισο πρωινό. Μετά πήγαμε στο περιβόλι, όπου φυτέψαμε μαρούλια και παπούλες ή ψαρές όπως τις λένε στην κρήτη.Ενα είδος λαχανικού που τρώγεται ωμό στην σαλάτα. Δεν ξέρω αν μαγειρεύεται .Ξεχερσώσαμε τα ξερά του καλοκαιριού και ανακατεψαμε το κόμποστ που φτιάχνουμε σε μια γούβα.Απο το άλλο σ/κ θα ασχοληθούμε με το κόψιμο των ξύλων και το κάθαρισμα των ελιών από τα κολορίζια.

Μέχρι εδώ τις δουλειές τις κάναμε μαζί. Μετά σειρά είχα εγώ,να στρώσω το σπίτι για τον χειμώνα.Ολη η κούραση έφυγε όταν τελείωσα και απόλαυσα την ζεστή ατμόσφαιρα του.Φέτος έκανα και κάτι μικροαλλαγές στην διακόσμηση , που με ικανοποίησαν.

Για το τέλος άφησα τα φυτά μου. Περιποιήθηκα την λουίζα

Φύτεψα μέντα, εδώ μαζί με φασκόμηλο που έχει ήδη ΄΄πιάσει΄΄……

Και εδώ η μαντζουράνα μου μαζί με λεμονοθύμαρο (ελπίζω να πιάσει). Δεν ξέρω τι είναι, αλλά μου είπαν ότι είναι καταπληκτικό στην μαγειρική. Οσο για το άρωμα του ,όταν τρίβεις ένα φυλλαράκι μοσχοβολάει

Κάτω στο περιβόλι φυτεψα ,αρισμαρί ή δενδρολίβανο, τσάι του βουνού και λεβάντα.

Και εδώ είναι ο βασιλικός μου. Επειδή τον φύτεψα πολύ αργά (μέσα του Αυγούστου) τώρα βγάζει λουλούδια.
Ηταν ένα τόσο γεμάτο σ/κ που δεν βρήκα χρόνο να πάω μέχρι το Ναύπλιο για την πεζοπορία που κάνω σύνήθως στην Καραθώνα. Ελπίζω την άλλη φορά. Να είστε όλοι καλά.

2011-10-21T06:22:00.002+03:00

Κάποτε μια νεαρή κινέζα πήγε σε έναν σοφό δάσκαλο.

-Δάσκαλε, η πεθερά μου με κακομεταχειρίζεται, με προσβάλει, δεν είναι ποτέ ευχαριστημένη με ότι κάνω και θέλει το κακό μου. Σε παρακαλώ δώσε μου κάτι για να την κάνω να πεθάνει.

Ο γέρος την κοίταξε καλά και μετά πήγε στο διπλανό δωμάτιο.

Όταν γύρισε κρατούσε ένα μπουκάλι.

-Πάρτο και κάθε βράδυ θα την τρίβεις σ΄ολο της το σώμα.

Σε 10 μέρες θέλω να ερθεις να μου πείς πως είναι.

Πράγματι σε 10 μέρες η νεαρή ήταν στο κατώφλι του, ταραγμένη.

-Δάσκαλε, συνέβη κάτι παράξενο. Από όταν άρχισα να την τρίβω, η συμπεριφορά της άλλαξε. Είναι πιο καλή, δεν με προσβάλει και έγω επίσης άλλαξα. Δεν θέλω πια το κακό της.Πες μου τι να κάνω για να την γλυτώσω από το φάρμακο που μου έδωσες.

-Δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα. Μπορείς να τρίψεις και τα παιδιά σου με το φάρμακο αυτό. Δεν σου το έδωσα για να την σκοτώσεις αλλά για να την αγαπήσεις.

Κινέζικο παραμύθι, για να δείξει όχι μόνο την αξία των βοτάνων αλλά πιο πολύ την αξία της σωματικής επαφής.

Να είστε ολοι καλά.

2011-10-18T12:57:00.005+03:00

Γειά σας φίλοι μου.

Επέστρεψα από το χωριό μου στην Κρήτη, γεμάτη εικόνες φθινοπωρινής ομορφιάς

Το χρώμα των πεσμένων φύλλων είναι μαγικό.Φυσικά στο χωριό δεν πήγα χωρίς πολεμοφόδια. Δύο τσιλέδακια κλωστή που έγιναν δαντέλα μήκους 2 μέτρων (τόσο είναι το παράθυρο για το οποίο προορίζεται) και ατραντέ μικρότερος επειδή δεν έφθασε η κλωστή ( θα συμπληρώσω την κουρτίνα με αζούρ ή κέντημα
Σιγουρα περνάμε δύσκολα.Εγω προσωπικά όμως δεν θα το βάλλω κάτω. Στις δυσκολίες η δύναμη ψυχής είναι αυτή που μας βοηθάει να αντέξουμε.Η μιζέρια μας εξουθενώνει.Ακόμα κι αν κλείσει η σχολή, δεν θα σταμάτησω να υφαίνω.

Για αυτό έστρωσα το τραπέζι με λευκό τραπεζομάντηλο και επάνω ένα κέντημα των εφηβικών χρόνων μου. Ξεπερασμένο πλέον το μέγεθος του σεμεν ,είναι ότι πρέπει για το τραπέζι και φτιάχνει και την διάθεση.

Να είστε όλοι καλά.

2011-10-03T16:59:00.004+03:00

Γειά σας φίλοι μου..........

Καλή εβδομάδα να έχουμε όλοι μας.....

Σήμερα θα σας συστήσω το νέο μέλος της οικογένειας μας.

Τα ζωάκια μας τα θεωρώ μέλος της οικογένειας.

Τον Οδυσσέα τον έχω ξαναδείξει.

Ενα υπέροχο πλάσμα που η αναπηρία του (3 πόδια) δεν του έχει

αλλοιώσει τον τρυφερό χαρακτήρα του.

Η ήρεμη δύναμη του σπιτιού.

Και από δώ, η τσαπερδόνα η Φίτσα. Μη ρωτήσετε απο που βγαίνει το υποκοριστικό

αυτό.

Ειναι ουσιαστικό, κακόηχο και δεν δηλώνει τίποτα καλό σε άνθρωπο.
Ηρθε μαζί με την κόρη μου απο Θεσσαλονίκη. Αδέσποτο ,το έδωσαν στην κόρη μου

σαν ανάδοχη οικογένεια ,μέχρι να βρεθεί κάποιος να την θέλει -έλα που δεν βρέθηκε!-

κι ετσι εντάχθηκε κι αυτή στην οικογένεια.

Πως την δέχθηκε ο Οδυσσέας;;;. Κατάλαβε οτι πρέπει να την δεχθεί. Και αυτό έκανε.

Με 2 όρους όμως..... τους οποίους λόγω διαφοράς μεγέθους δεν τους αμφισβήτησε η Φίτσα.

1ον Δεν πλησιάζεις στο φαγητό μου. Ούτε για να το κοιτάξεις.

2ον Εγώ μπορώ να τρώω το δικό σου φαγητό.

Ετσι η Φίτσα τρώει κεκλεισμένων των θυρών. Αν παραβλέψεις μερικές αψιμαχίες, τα πάνε καλά μαζί.

Σήμερα φεύγω μαζί με την μητέρα μου για Κρήτη, οπότε θα κάνω μερικές απουσίες.

Να είστε όλοι καλά.

2011-09-30T14:37:00.003+03:00

Γειά σας φίλοι μου.....

Σας είπα για το κρεμοσάπουνο που έκανα τρίβοντας σαπούνι, το οποίο το χρησιμοποιώ κανονικά και είναι υπέροχη η αίσθηση του ΄΄κρουστού΄΄ που αφήνει στα χέρια.

Είχα τρίψει όμως πολύ σαπούνι και σκεφτόμουν πώς να

το χρησιμοποιήσω.

Θυμήθηκα την μητέρα μου που λούζεται πάντα με πράσινο σαπούνι καί είπα γιατί όχι;;;;;

Αυτήν την φορά δεν χρησιμοποίησα για την αραίωση απλό νερό αλλα έκανα ενα διάλυμα βράζοντας θυμάρι και λεβάντα.

Στον μεσαίωνα οι δέσποινες κεντούσαν μαντηλάκια με κλαδιά θυμαριού και τά έδιναν στους ιππότες τους για να τους δώσουν σφρίγος και ενεργητικότητα.

Οι Ρωμαίοι και Λίβυοι στρατιώτες έβαζαν λεβάντα στο λουτρό τους , για να αρωματιστούν και να ηρεμήσουν.

Μια απο τις ιδιότητες του Θυμαριού είναι οτι σταματάει την τριχόπτωση.

Οπως βλέπετε ειναι οτι πρέπει για την χρήση που το ήθελα.

Το μπουκάλι περιέχει το σαμπουάν που έκανα διαλύοντας το σαπούνι σε αφεψημα θυμαριού και λεβάντας, για αυτό και έχει αυτό το χρώμα.
Το ροζουλί περιέχομενο τού βάζου το έχω χρησιμοποιήσει το καλοκαίρι σε πιο απλή εκδοση.

Είναι ημίχοντρο αλάτι με λάδι. Αυτήν την φορά χρησιμοποίησα

λάδι στο οποίο είχα βάλλει πέταλα αρωματικού τριαντάφυλλου.

Και επειδή μας αρέσουν τα ροζουλί του έβαλα και 4-5 σταγόνες χρώμα ζαχαροπλαστικής.

Ενα υπέροχο και απολύτως ασφαλές πήλιγκ για πόδια και χέρια.

Δοκιμασμένο.

Να είστε όλοι καλά.

2011-09-28T16:35:00.007+03:00

Γειά σας φίλοι μου....

Αυτο το υπέροχο λουλούδι, ειναι το λουλούδι της μπάμιας. Δεν είχα ξαναδεί απο κοντά

και είναι υπέροχο. Φυσικά ακόμα πιο ομορφος -και νόστιμος- είναι ο καρπός της.

Ιδίως όταν τον κόβεις και τον ψήνεις φρέσκο φρέσκο.

Εδώ είναι η ΄΄σοδειά ΄΄ μας, οι πατατούλες μας (ένα μέρος). Θέλει κόλπο να τις βγάζεις

απο το χώμα χωρίς να τις τραυματίζεις. Ηταν νοστιμότατες.
Το καλοκαίρι έκανα την προμήθεια μου σε φυτά για να βάψω τον χειμώνα.

Φέτος λέω να δοκιμάσω να βάψω νήμα που στην συνέχεια θα πλέξω για μπλούζα (μεγαλόπνοα σχέδια.)

Ετσι λοιπόν μάζεψα αγκαλιές απο μαργαρίτες (μαντηλίδες όπως τις λέμε στην Κρήτη) και

εδώ ειναι κρεμασμένες στο πατάρι να ξεραθούν.

Ηδη τις έχω κόψει και φυλάξει σε γυαλινο βάζο για να τις χρησιμοποιήσω.

Το φυτό αυτό λέγεται Υπερικό. Θα το συναντήσετε και σαν βαλσαμόχορτο και σαν βότανο

του Αγίου Ιωάννου.

Βαλσαμόχορτο, επειδή στην αρχαιότητα με τα κοπανισμένα φύλλα και άνθη του, βαλσάμωναν τους νεκρούς.

Βότανο του Αγίου Ιωάννου, επειδή χρησιμοποιούνταν απο τους Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννου, για να επουλώνουν τα τραύματα τους στις Σταυροφορίες.

Οταν λειώνει το βότανο αναδίδει μια έντονη μυρωδιά ,σαν λιβάνι, και πιστεύεται οτι ετσι διώχνει το κακό.

Απο φαρμακευτική άποψη το φυτό εκτιμάται πολύ για τις καταπραϋντικές και επουλωτικές ιδιότητες που εχει το κόκκινο λάδι που το παίρνουμε απο τα άνθη και τα φύλλα.

Εδώ λοιπόν είναι το βάζο που ετοίμασα, με λάδι αγνό και τα άνθη του βαλσαμόχορτου
και εδώ όπως το κατέβασα απο το ταρατσάκι στο χωριό, 2 μήνες αργότερα. Ηδη το δοκίμασα

σε πληγή με καταπληκτικο αποτέλεσμα.

Τό λάδι αυτό ειναι και πόσιμο, και πιστεύεται οτι θεραπεύει το ενεργό έλκος..

Οι σκέψεις που έχω για αυτό, είναι να το χρησιμοποιήσω σε σαπούνι και σε κρέμα νύκτας

που θα κάνω ( καί λέω νύκτας γιατί είναι πολύ θρεπτική) .

Εκτός απο αυτό, ετοίμασα λάδι καλέντουλας και λεβάντας καθώς και λάδι με τριαντάφυλα.

Για το τέλος άφησα τα ομορφα λουλούδια του σαμπούκου. Αυτό που βλέπεται ειναι ένα λουλούδι. Με μια ιταλική συνταγή που μου έδωσαν το έκανα ποτό, που θα το ανοίξω να

το δοκιμάσω μάλλον αύτό το σ/κ παρέα με μια φίλη απο το Ναύπλιο.
Να είστε όλοι καλά.

2011-09-21T11:16:00.003+03:00

Πάνε πάνω απο 50 χρόνια -μισός αιώνας- απο την ημέρα που είδα για πρώτη φορά τραίνο.

Ειχαμε πάει στον σταθμό στην Θεσσαλονίκη για να αποχαιρετήσουμε τον Γιάννο που εφευγε για Γερμανία, μετανάστης.

Μικρή γύρω στα 5 δεν είχα καταλάβει γιατί τα χαμόγελα σβήστηκαν μόλις το τραίνο ξεκίνησε, και γίναν μορφασμοί και τα μάτια μεταμορφώθηκαν σε λίμνες και ποτάμια.

Το κατάλαβα αργότερα. Η μάνα, η αδελφή, η γιαγιά οι θείες ήθελαν ο Γιάννος να πάρει μαζί του μόνο χαμόγελα.

Θα γυρίσει έλεγαν, για λίγο πάει, μην στεναχωριέσαι.

Σήμερα εγώ -η μάνα- και η γιαγιά αποχαιρετήσαμε με χαμόγελα και ευχές την κόρη μου που φεύγει κι αυτή μετανάστρια.

Τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές ο λαιμός μου είναι κλειστός και τα μάτια μου βουρκωμένα όσο και να λέω στον εαυτό μου, οτι δέν είναι οπως παλιά, οτι σίγουρα είναι καλύτερα έξω απο εδώ, οτι είναι χαρούμενη γιατί θα δουλέψει σε αυτό που σπούδασε. Αυτή η λέξη που στοίχιωνε σπίτια , 50 χρόνια πρίν εμφανίστηκε πάλι. Μετανάστης.

Για την ιστορία ο Γιάννος (πρώτος μου εξάδελφος) δεν ξαναγύρισε. Πρόκοψε στην Γερμανία, παντρεύτηκε είδε παιδιά και εγγόνια, αλλά δεν ξαναγύρισε. Πέθανε εκεί.

2011-09-16T09:40:00.002+03:00

Αυτό είναι το σαπούνι που είχα κάνει πρίν 2 περίπου χρόνια.

Είχα χρησιμοποιήσει 1 μέρος καθαρό λάδι και ενα μέρος πάλι καθαρό λάδι στο οποίο ομως είχα προσθέσει λουλούδια πορτοκαλιάς και το είχα αφήσει στον ήλιο περίπου 2 μήνες.

Οπως βλέπετε δεν είχε κοπεί σε ομοια κομμάτια -δικαιολογούμαι γιατί ήταν η πρώτη φορά- ομως το χρησιμοποίησα. Ειχαν μείνει μόνο τα μικρά κομμάτια που ηταν αρκετά δυσχρηστα. Δεν τα πέταξα...... τα έκανα κρεμοσάπουνο.

Η διαδικασία απλή και το σημαντικότερο δεν χρειάζονται ειδικά σκεύη.

Σε ενα κατσαρολάκι έβαλα το σαπούνι (το έτριψα πρώτα στον τρίφτη των τυριών) και πρόσθεσα νερό. Το άφησα σε χαμηλή φωτιά και το παρακολουθούσα (χρειάστηκε να προσθέσω και νερό και σαπούνι , μέχρι να έχω την ρευστότητα που ήθελα).

Αν και ήταν ήδη αρωματικό , του έβαλα 3-4 σταγόνες αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού.........και έτοιμο.

Η αίσθηση που αφήνει στά χέρια .... ΜΟΝΑΔΙΚΗ! και το οφείλει στο λάδι.

Εκανα μια ποσότητα που γέμισε ενα μπουκάλι (περίπου) του λίτρου. Αν δοκιμάσετε να κάνετε , μη γεμίσετε το μπουκάλι μέχρι επάνω , σε περίπτωση που χρειαστεί να προσθέσετε νερό, να μπορείτε να το ανακινήσετε.

Αν έχετε παλιά σαπούνια χειροποίητα απο γιαγιάδες ή θείες, μπορείτε να αξιοποιήσετε κάνοντας τα κρεμοσάπουνο.

Καλή επιτυχία.

2011-09-13T23:01:00.004+03:00

Ανοίγω πάλι το ΄΄σπίτι ΄΄ μου ...... και σας υποδέχομαι με ενα δροσερο ποτήρι νερό με υποβρύχιο μαστίχα....
με ενα ευωδιαστό γλυκό του κουταλιόυ, σταφύλι που μοσχοβολάει αμπερόζα.....
και με φρούτα μοσχομυριστά και τραγανά......
Καλώς σας βρήκα....

2011-06-19T22:48:00.007+03:00

Γεια σας φίλοι μου.

Απουσίασα κάμποσες μέρες απο την γειτονιά. Στην αρχή ήταν ο υπολογιστής.

Αρχαίος και αυτός σαν εμένα, τι επαθε δεν ξέρω, μόνο ανοιγε.... τίποτα αλλο.

Τον κοιταξε ο γιος μου οταν βρήκε ευκαιρία (λογω εξεταστικής) , τι του εκανε

δεν ξέρω αλλά λειτουργεί.

Μετα ήρθε το λουμπάγκο. Πόνοι αφορητοι, δεν έχουν περάσει ακόμη αλλα γλυκαίνουν

σιγα σιγά. Δεν είχα ορεξη για τίποτα.

Αλλά δεν μιλούσα , γιατί το προκάλεσα εγω.

Οταν κατέβηκα στο χωριό και πηγα στο περιβόλι, κόντεψα να τρελλαθώ απο

την χαρά μου. Ολα τα φυτά που τα είχα δεί πεσμένα στο έδαφος απο το χαλάζι

είχαν σηκωθεί, και ορισμένα ξεκίνησαν την ανθοφορία τους.

Οπότε άρχισα το ξεβοτάνιασμα. Ορεξη έχω αλλα δεν παύω να είμαι αμάθητη, οπότε

σκυμένη τόσες ώρες ήρθε και έδεσε το γλυκό. Το πως γύρισα στην αθήνα δεν λέγεται.

Ολα αυτα πριν 10 μέρες. Πάνε ομως περασαν.

στην πάνω φωτο είναι τα αντίδια και στην κάτω οι πατάτες
εδώ τα ραδίκια
και εδω ντοματες ,πιπεριες και μελιτζάνες. (μου φαίνεται θαύμα που αντεξαν το χαλάζι)
Αυτό το μικρό χαλάκι το τέλειωσα στο χωριό

και αυτά τα μοτιφ, που δεν ξέρω ακόμα τι θα γίνουν (θα εξαρτηθεί απο το πόσα

θα γίνουν ) τα εκανα εδω, τις ημερες των δυνατών πόνων, που δεν μπορούσα να κάνω

τιποτα άλλο.

Να είστε όλοι καλά.

2011-06-02T14:57:00.002+03:00

.....κατορθώσαμε να βρούμε μια οκά φασολάκια.

εν πρώτοις τα καθαρίζουμε. Μη πετάξετε όμως τις κλωστές και τις

άκρες που θα κόψετε. Βάλτε τις κατα μέρος.......

παρακάτω συνεχίζει με τον τρόπο μαγειρέματος , εμάς όμως μας ενδιαφέρουν

οι κλωστές και οι άκρες των φασολιών.

βάλτε τώρα τις κλωστές και τις άκρες απο τα φασολάκια που έχετε

για πέταμα να βράσουν με νερό και λίγο αλάτι.

Οταν το νερό αρχίζει να λιγοστεύει αν δοκιμάσετε θα δείτε οτι

αποκτήσατε ενα εξαίρετο χορτόζουμο.

Αν κόψετε τώρα μέσα σε αυτό το χορτόζουμο μερικά καροτάκια και ένα δύο

κρεμμύδια , έχετε μια τέλεια χορτόσουπα για το βράδυ.

Αν τύχει δε και έχετε και καμμιά βρασμένη πατάτα και την κόψετε μέσα

στήν σούπα λίγο πριν την σερβίρετε -ψιλες φετούλες- θα δείτε με

πόσο ενθουσιασμό θα καταβροχθιστεί.

Μία απο τις συνταγές που υπήρχαν στα κατοχικά φύλλα των εφημερίδων

για να βοηθήσουν τις νοικοκυρές στο δύσκολο έργο τους, να προσπαθούν να

έχουν φαγητό χωρίς υλικά ή με ελάχιστα υλικά.

Απόσπασμα απο το βιβλίο ΟΙ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ.....ΠΕΙΝΑΣ η ζωή στην αθήνα την περίοδο

της Κατοχής.

Συνεχίζω απο το ιδιο βιβλίο.....η ανεργία στις μέρες μας έχει απογειωθεί. οι μισθοί ψαλιδίζονται

μήνα με τον μήνα ενώ ταυτόχρονα ή ακρίβεια γιγαντώνεται. ολα αυτά φέρνουν στον , μεταξύ σοβαρού και αστείου, τις συνθήκες ζωής αλλά και τους εφευρετικότατους τρόπους επιβίωσης κατα τήν περίοδο της Κατοχής.

ενας απο τους πιο χαρακτηριστικούς δείκτες βιοτικού επιπέδου για κάθε περίοδο είναι σίγουρα το διαιτολόγιο. τί έτρωγε ο κόσμος τότε; πόσο κοντά είμαστε στο να αναπροσαρμόσουμε το σημερινό μας διαιτολόγιο σε κατι παρόμοιο με εκείνο των δύσκολων χρόνων;

το ανησυχητικό είναι οτι εκείνη η δραματική κατάσταση ίσως να μην είναι τόσο μακριά απο το σήμερα.

Διαβάστε το. Πέρα απο τις πληροφορίες που παίρνουμε για την ζωή εκείνη την εποχή

έχει υπέροχες συνταγές για κατοχικά και μεσοπρόθεσμα φαγητά.

Είναι γραμμένο απο την Ελένη Νικολαϊδου , εκδόσεις οξυγόνο.

Να είστε καλά.

2011-06-01T13:59:00.002+03:00

Τελείωσα το φαγητό, έβαλα ενα γλυκό που έκανα στο ψυγείο και κάθισα να βολτάρω στην γειτονιά των μπλόγκς..

Ο καιρός σκοτείνιασε απότομα και ήδη μια μπόρα είναι σε εξέλιξη στην Αθήνα.

Απο παιδί, κάθε φορά που λέγαμε....πάλι βρέχει;; η μητέρα μου μας έλεγε μια μαντινάδα που δείχνει τον σεβασμό των ανθρώπων στην βροχή.

Την θυμήθηκα σήμερα και σας την λέω:

οποιος καταραστεί παπά

πεί πάλι βρέχει

και κλάσει μες την εκκλησιά

αυτός σωσμό δεν έχει.

Να είστε όλοι καλά.

2011-05-30T11:35:00.003+03:00

Γειά σας φίλοι μου....

Το μποστανάκι μου, που είχα πει οτι θα σας δείξω δεν υπάρχει πιά.

Αιτία το χαλάζι που έπεσε δυο συνεχόμενες μέρες στο χωριό.

Ημουν στην αυλή οταν άκουσα τον κρότο που έκανε χτυπώντας στα κεραμίδια.

Μέσα σε 2 λεπτά ή αυλή είχε γίνει κάτασπρη.

Οταν πήγα το απόγευμα να δω τι είχε αφήσει δεν υπήρχαν και πολλά να δώ.

Ντομάτες , πιπεριές μελιτζάνες κολοκυθάκια πάνε, δεν πρόκειται να συνέλθουν.

Οι μπάμιες μόλις που είχαν ξεμυτίσει και ελπίζω να γίνουν. Το ίδιο για τα αντίδια και το ραδίκι.

Είχα προγραμματίσει να μαζέψω φύλλα για ντολμαδάκια ,το χαλάζι τα έκανε ενα στρώμα κάτω απο την κληματαριά.

Δέν κράτησε πάνω απο 3 λεπτά, αλλά τι καταστροφές έκανε.

Θα σας πω την αλήθεια στεναχωρέθηκα.

Μετά όμως σκέφθηκα ότι τα λίγα φυτά που κατέστρεψε, θα τα αντικαταστήσω, ο αγρότης όμως που είδε την σοδειά του να καταστρέφεται τι θα κάνει;

Ετσι σας δείχνω την άγρια τριανταφυλιά μου, για την οποία είμαι πολυ περήφανη

το ριχόσπερμα, που το άρωμα του είναι υπέροχο
και τους πανσέδες μου (προ του χαλαζιού)
οι φωτο απο το μποστάνι αναβάλλονται για λίγο.

Να είστε όλοι καλά.

2011-05-24T15:06:00.002+03:00

-Τί έχει η σακούλα;

-τώρα που θα κατεβαίνουμε κάθε βδομάδα στο χωριό

θα μαζεύω τα φλούδια για το κόμποστ...

-δεν είσαι με τα καλά σου, που θα κουβαλάμε κάθε βδομάδα....σκουπίδια.

χαμόγελο ελαφρύ, χωρίς καμμιά αντίδραση. κοιταζόμαστε......

-καλά.... βάλε ακόμη μια σακούλα μη τυχόν τρέξουν τίποτα στο αυτοκίνητο....

απο την περασμένη εβδομάδα, το κόμποστ στο χωριό εμπλουτίζεται και τίποτα δεν πάει χαμένο.

(πήγα χωρίς την φωτογραφική μηχανή, οπότε την αλλη φορά θα σας δείξω το μποστανάκι μου το καλοκαιρινό)

Να είστε όλοι καλά

2011-05-19T11:56:00.008+03:00

Το φθινόπωρο που μας πέρασε, αποφάσισα να ξεκαθαρίσω όλα τα παλιά νήματα που είχα κατα καιρούς μαζέψει, κυρίως απο παλιά πλεκτά.

Κυρίως μάλλινα αλλά και ακρυλικά δεν μπορούσα να τα χρησιμοποιήσω στον αργαλειό οπότε έπρεπε να γίνουν κάτι. Είχα πεί, ότι αν δεν τελειώσουν τα παλιά νήματα ,δεν αγοράζω καινούρια.

Ετσι ξεκίνησα...... τετράγωνα

στην αρχή με κάποια χρωματική συμμετρία......
μετά, λόγω έλλειψης χρωμάτων.....ασύμμετρα
μετά επειδή είχα αρχίσει να βαριέμαι .....αφησα τα τετράγωνα και ξεκίνησα γραμμές

για να γίνει αυτό το χαρούμενο ριχτάρι......
σας αρέσει;;;;

2011-05-18T21:57:00.007+03:00

Αμέσως μετά το Πάσχα, ήρθε στην Ελλάδα ή Αμάντα, φίλη της κόρης μου. Γνωρίστηκαν στην Γλασκώβη στο μεταπτυχιακό που κάνανε εκεί. Μακάρι να μπορούσα να της δείξω ολες τις ομορφιές της Ελλάδας, αλλά επειδή αυτό ειναι λίγο δύσκολο αρκέστηκα σε μια αρκετά μεγάλη ..... βόλτα.

Απο την Αθήνα στην Χαλκίδα μετά στο Ναύπλιο, λίγο στην Κόρινθο (με ρώταγε αν είναι ή Κόρινθος των επιστολών του απ. Παύλου), μια βόλτα στην Αίγινα και τον υπέροχο ναό της Αφαίας (που τον βρήκαμε κλειστό), ανηφορίσαμε για Θεσσαλονίκη οπου βολτάραμε στις γύρω περιοχές, πήγαμε μέχρι την Εδεσα (οι καταρράκτες της οποίας ήταν οι πρώτοι που έβλεπε) και μετα πίσω.

Αυτό που έμεινε σε μένα απο αυτήν την διαδρομή, είναι η βόλτα που έκανα στον Χορτιάτη, οπου (ντρέπομαι που το λέω ) δεν είχα παει ποτέ.

Απο το ύψωμα είναι η φωτο της λίμνης του Αγ. Βασιλείου.

Και ή Εδεσσα . Ηταν η πρώτη φορά που την έβλεπα μέσα απο τα πέπλα της βροχής και της ομίχλης, και ήταν αλήθεια υπέροχη.
Και επειδή είχαμε κουραστεί, ή Αμάντα είπε....δεν τρώμε ενα γλυκάκι;;

Χτυπήσαμε αυγα μαρέγκα (με τον αυγοδάρτη στο χέρι).......

έφτιαξε μια δροσερή κρέμα λεμονιού.....
την σκέπασε με την μαρέγκα (την χτυπάγαμε επι μιση ώρα δύο άτομα).....
και ιδού!!!!! μια αυθεντική αμερικάνικη lemon pie!!!!! Απο γεύση;;;; υπέροχη.
Να είστε όλοι καλά.

2011-05-17T10:58:00.002+03:00

Τι υπήρχε πίσω απο ενα παλιό σπίτι, και αποκαλύφθηκε τώρα....... που το γκρεμίσανε.

Θα το χαρώ μέχρι να χτίσουν μια ακόμα πολυκατοικία, στην ζούγκλα της Αθήνας.

Ξαναγύρισα φίλοι μου.

Να είστε όλοι καλά.

2011-04-23T17:18:00.003+03:00

το φώς της Ανάστασης να φωτίζει τον δρόμο μας......

να μας χαρίζει, αγάπη, δύναμη , ελπίδα .......

να διώχνει τις σκιές απο την ψυχή μας.....

να μας οδηγεί......

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

2011-04-01T15:57:00.003+03:00

Γειά σας........ Καλό μήνα! Ενεργώντας εντελώς αυθόρμητα κάνω αυτή την ανάρτηση απο ενα ιντερνετ καφε στην Θεσσαλονίκη। Είμαι σχεδόν μια εβδομάδα εδώ και αν και δεν την χόρτασα , τουλάχιστον την απέλαυσα οσο μπορούσα। Θα με πείτε σωβινίστρια; το δέχομαι। Δεν υπάρχει πιο όμορφη πόλη απο την Θεσσαλονίκη। Είναι επειδή μου λέιπει τόσο πολύ; όλα τα βλέπω όμορφα, τους δρόμους , τα μαγαζιά ,την αγορά μοδιάνο και βλάλη, τις μπουγάτσες , τα φοινίκια, την παραλίααααααααααα της, τους ανθρώπους της। ΟΛΑ!!! (τα σκουπίδια μόνο να έλειπαν) Συναντήθηκα με αγαπημένα μου πρόσωπα ,ψώνισα είδη πλεξίματος και χειροτεχνίας, έφαγα φοινίκια (σαλέπι μόνο δεν βρήκα, ισως λόγω εποχής),και περπατούσα κάθε μέρα στην παραλία , απο την σχολή τυφλών μέχρι το μέγαρο μουσικής και πίσω। Διακρίνετε τον ενθουσιασμό μου;;;; είμαι। Και η στεναχώρια μου που φεύγω σήμερα το βράδυ, μετριάζεται επειδή απο Δευτέρα θα είμαι στην άλλη μου μεγάλη αγάπη, το Ναύπλιο । Να είστε όλοι καλά.

2011-03-24T08:05:00.001+02:00

Η μητέρα μου πάντα όταν μιλάει για κάτι που θα γίνει στο μελλον λέει πρώτα ο Θεός…

Και έχει δίκιο.

Σήμερα αυτήν την ώρα θα επινα καφέ στην Θεσσαλονίκη τρώγοντας μπουγάτσα.

Εχθές εβγαλα την μητέρα μου από το νοσοκομείο.

Δόξα σοι ο Θεός ένα καρδιακό επεισόδιο ήταν –κολπική μαρμαρυγή- που οπως είπαν οι γιατροί ανατάχθηκε μόνο του, φεύγοντας δεν της είπαν…. Γιαγιά η καρδιά σου είναι για μεταμόσχευση……

Και ούτε το ταξίδι θα ματαιωθεί. …μπορείς να πας όπου θέλεις γιαγιά…της είπαν και το καταχάρηκε.

Ετσι λοιπόν φεύγουμε ανήμερα του Ευαγγελισμού ,πρώτα ο Θεός.

Να είστε καλά

2011-03-18T17:21:00.006+02:00

Γειά σας.....

έλειψα κάμποσες μέρες και μου λείψατε και εσεις.

Ο λόγος; ήμουν κάτω στο αγαπημένο μου χωριό ,το Κατσίγκρι και φυσικά και στο Ναύπλιο.

Φέτος δεν έχω πάει πολύ και οι δουλειές με περίμεναν .

Μεταξύ μας, με κέφι και χαρά δούλεψα τις ημέρες που ασχολήθηκα με τον κήπο (κλάδεψα τις τριανταφυλιές, τον καθάρισα απο τα πεσμένα πορτοκάλια και μάζεψα λεμόνια για χυμό) , και με τις γλάστρες μου.

Τις αλλες δουλειές στο σπίτι.......μια ψιλογκρίνια την είχα.

Βρήκα όμως ευκαιρία και έκανα την βολτούλα μου στο ναύπλιο .......

φωτογράφισα μαγικές εικόνες ηρεμίας
και απέλαυσα τον περίπατο δίπλα στην θάλασσα.
Τώρα που γράφω πίνω και το τσαγάκι μου (με τριαντάφυλλα και μήλα) στην κούπα που έφερα απο την Γλασκώβη , με το χαρακτηριστικό ρόδο του εθνικού αρχιτέκτονα της Σκωτίας Μάκιντος.
Και για να μη νομίζετε οτι τεμπέλιασα κάτω στο χωριό.....
έκανα αυτήν και ακόμη μια , καρφίτσα με την μέθοδο του υγρού felting.

Να είστε ολοι καλά

2011-03-10T23:08:00.006+02:00

Φλεβάρη του 1928 είχε χιονίσει στο χωριό μου , στην Κρήτη. Ο Αρμός (ο λόφος που σκίαζε το χωριό) είχε ασπρίσει.

Η θειά Διαμάντω παρακάλεσε τα παιδιά του αδελφού της να την πάνε στο παράθυρο να δεί τα χιόνια γιατί ....πότε θα τα ξανάεβλεπε;;;

Λίγο καιρό μετά πέθανε. Ηταν 88 χρονών.
Αρα γεννήθηκε το 184o. Και με δεδομένο οτι τα κορίτσια τότε είχαν μόνο σκοπό τον γάμο και άρα και την προετοιμασία των προικιών, λογικά ξεκίνησε να υφαίνει οταν ήταν πόσο; δεκαπέντε ; δεκαεξι;;

Πότε άραγε άρχισε να υφαίνει το τραπεζομάντηλο αυτό; Είχε σκεφτεί τι θα ήταν; Το νυφιάτικο, του αρραβώνα, για τις καλές μέρες, το καθημερινό;

Ειχε τραγουδήσει οταν το ύφαινε; ειχε τοποθετήσει τα ονειρά της μαζι με τα ποτήρια και τα πιάτα πάνω του;

Δεν θα το μάθω ποτέ.
Εγώ έβλεπα μια νέα κοπέλα να υφαίνει τα προικιά της. Η δασκάλα μου στον αργαλειό, με την πείρα των 40 περίπου χρόνων υφαντικής είδε την άρτια δουλειά, τό τέλειο ένωμα των δύο κομματιών, την τολμηρή επιλογή των χρωμάτων.

Δέν έπλεξε απλά μια δαντέλα. Εβαλε και κρόσσια μετά. Οι διαστάσεις του είναι 1,85 Χ1,35 με 10 εκατοστά δαντέλα και κρόσσια γύρω γύρω.
Η θειά Διαμάντω δεν παντρέυτηκε. Το τραπεζομάντηλο αυτό μου το έδωσε η μητέρα μου πρίν λίγο καιρό. Επάνω του υπάρχουν τα ίχνη απο τα χρόνια που πέρασαν (πάνω απο 150 χρόνια) αλλά είναι σε πολύ καλή κατάσταση και θα το κατεβάσω στο χωριό να στρωθεί σε χαρούμενα τραπέζια. Οπως σίγουρα θα ήθελε η θειάΚαι ετσι για να κάνετε την σύγκριση αυτό είναι το δικό μου χαλάκι που το τελείωσα επιτέλους!!!! Προορίζεται για τον Οδυσσέα για να κοιμάται .

Να είστε ολοι καλά.

2011-03-07T18:27:00.003+02:00

Λοιπόν κασκόλ τέλος.......

Μή λέω και μεγάλες κουβέντες γιατί ποτέ δέν ξέρεις......

Αυτές τις ημέρες τελείωσα 3 κομμάτια.

Το κόκκινο που σας είχα δείξει σαν νήμα, δεν πρόλαβα να το φωτογραφήσω γιατί ήρθε η διαχειρίστρια της πολυκατοικίας για να εισπράξει τα κοινόχρηστα και εφυγε μαζί του.

Αυτό είναι το αλλο νήμα, που έγινε μικρό μέν , φιγουράτο δέ.

Μετά απο εντολή της κόρης μου έπλεξα αυτό που το παίρνει σήμερα μαζί της στην Θεσσαλονίκη δώρο σε μια φίλη της.......
Και μόλις τελειώσει θα της στείλω κι αυτό για μια αλλη φίλη της.

Πολύ χαίρομαι που της αρέσουν και μου τα ζητάει για να τα κάνει δώρα.

Γειά σας φίλοι μου.

Χρόνια Πολλά , Καλή Σαρακοστή να έχουμε και το Πάσχα με καλό.

2011-03-03T12:37:00.007+02:00

Γειά σας.......Καλό μήνα

Πάνω που πάω να βάλω μια σειρά στις αναρτήσεις μου κάτι γίνεται και την χάνω πάλι.

Αυτήν την φορά για ευχάριστο λόγο.

Φιλοξενούσα δύο ανίψια μου απο την Κρήτη, και οπως ήταν φυσικό τους πήγα σε οσο πιο πολλά μέρη μπορούσα, αφήνοντας τελευταίο το αγαπημένο μου Ναύπλιο.

Ομως οσο κι αν φαίνεται περίεργο βρήκα τον χρόνο και να τελειώσω κάποια αρχινισμένα πλεκτα και να πλέξω κι αλλα.

Αυτό είναι μια εσάρπα, πλεγμένη με δύο διαφορετικά νήματα. Στο τελείωμα στενεύει πολύ και δημιουργεί ενα βολλάν που της δίνει ΄΄κίνηση΄΄ οταν την φοράω.
Ενα κασκόλ, με πον-πον που πλέκεται πανεύκολα

έκανα όμως μια αυθεραισία. Το αρχικό νήμα περιείχε και αυτό που βλέπετε κάτω, το οποίο δεν μου άρεσε και το αφαίρεσα.

Θα το χρησιμοποιήσω σε κάτι άλλο, είναι ενδιαφέρον στην όψη.
και ένα άλλο κασκόλ (φέτος κάτι μέ επιασε με τα κασκόλ), εντυπωσιακό στον λαιμό. Και αυτό πλέκεται πανεύκολα.
Και τελειώνω με δύο άλλα νήματα που θα γίνουν και αυτά

κασκόλ (μάλλον πρέπει να το κοιτάξω αυτό με τα κασκόλ)

Θα σας τα δείξω όταν τελειώσουν.

Να είστε όλοι καλά.

2011-02-19T22:54:00.005+02:00

Γεια σας.....

Επέστρεψα απο την Κρήτη πριν λίγες μέρες.

Με το βγήκαμε απο το λιμάνι εγινε ανακοίνωση οτι ο ενας κινητήρας μας άφησε χρόνους και θα πηγαίναμε μόνον με έναν. Πάλι καλά που είχε μπουνάτσα αλλιως ούτε να το φανταστώ πως θα πηγαίναμε. Πρώτη φορά είδα πλοίο να σέρνεται στην θάλασσα. Τέλος πάντων.

Στο χωριό είχα κι ενα ατύχημα. Εσπασε ο φρονιμήτης μου -ετσι εξηγείται που δεν φρονίμεψα ακόμη- και μου πετσόκοψε την γλώσσα. Απο το χωριό εκλεισα ραντεβού για εξαγωγή που όμως τελικά έγινε προχθές.

Εχετε δίκιο.... ακόμα δεν γύρισα και στην γκρίνια είμαι.

Ομως μη νομίζετε οτι κάθισα εκεί.

Τελείωσα την ζακέτα που σας είχα πεί.

Εγινε υπέροχη. Κι οταν την φόρεσε μια σγουρομάλλα πριγκήπισα -που γι αυτήν προοριζόταν- ήταν σαν να βγήκε απο βιβλίο της Τζαίην Οστεν.

Επλεξα κι ενα κασκόλ γιακά. Πολύ ευκολος αλλα και πολύ πρακτικός και ζεστός.

Μου άρεσε πολύ και θα πλέξω κι αλλον ,αλλά αυτή την φορά λέω να τον κάνω λάστιχο.
Καί σήμερα, τώρα που γράφω τα μήλα που βλέπετε ξεραίνονται στον φούρνο.

Τι θα γίνουν;;;;; Τσάι !!!!!

Εχω πιεί και είναι υπέροχο. Γλυκό- δεν χρειάζεται ζάχαρη- και πολύ αρωματικό.

Το φτιάχνει μια φίλη μου πάντα μαζί με λίγο τζίτζερ, και είναι απολαυστικό.

Δεν είναι κατάλληλα όλα τα μήλα . Καλά είναι τα φυρίκια που είναι και πολύ αρωματικά.

Τα συγκεκριμένα μου τα έδωσε ή φίλη μου, είναι απο το κτήμα της και είναι μια ντόπια ποικιλία,καί φυσικά τελείως οικολογικά.

Να είστε όλοι καλά και να έχετε ενα όμορφο σαββατοκύριακο

2011-02-09T15:04:00.003+02:00

Κάθε στιγμή κυλάει με διαφορετική ταχύτητα για τον καθένα μας.

Αλλοτε αργά βασανιστικά, άλλοτε γρήγορα που δεν προλαβαίνουμε να την ζήσουμε κι εχει γίνει ανάμνηση.

Κοντεύουν 40 μέρες που έφυγες, που δεν είσαι μαζί μας.

Πως πέρασαν ετσι ;;;;

Κατεβαίνω σήμερα στην Κρήτη για να προσευχηθώ για την ψυχή του αγαπημένου μου ανιψιού.

2011-02-08T09:55:00.004+02:00

πΑυτή την εποχή πλέκω μια ζακέτα,σε τόνους του ασπρου μαύρου.

Οταν όμως πηγαίνω στο σπίτι της μητέρας μου για να βγάλω τον Οδυσσέα βόλτα και για να της κάνω παρέα μου είναι δύσκολο να κουβαλάω το πλεκτό μου εκεί.

Και επειδή μου είναι παντελώς αδύνατο να κάθομαι χωρίς να κάνω τίποτα, η μόνη λύση είναι να έχω εκει ενα εργόχειρο.

Λοιπόν το εργόχειρο αυτό τελείωσε.

Ενα κασκόλ φιγούρας θα έλεγα και οχι χρηστικό (για να με κρατάει ζεστή) .

Εδω το βλέπετε με μανεκέν την μπλούζα μου.
Το τελείωμα που έκανα στην μια άκρη
και επειδή δεν μου εφτανε το μαλλί (το οποίο ειναι ξήλωμα απο παλιοτερο πλεκτό), το τελείωμα στην αλλη ακρη ειναι δύο μικρότερα λουλούδια (τα οποία όμως δεν καλοφαίνονται)
Να είστε όλοι καλά.

2011-02-07T11:58:00.005+02:00

Καλημέρα .........καλή εβδομάδα.......

Μάλλον το έχετε καταλάβει ότι τελευταία έχω κολλήσει με την ανακύκλωση.

Εδω σας δείχνω κουτιά -κυρίως από παπούτσια- και πως μεταμορφώθηκαν.

Είναι ντυμένα με ύφασμα και χρησιμοποίησα βενζινόκολα για να το κολλήσω, γιατί δεν αφήνει λεκέδες.
Το κορδονάκι που χρησιμεύει για να τα τραβάω έξω είναι από χερούλια τσαντών.
Δεν είναι τωρινή κατασκευή, είναι κάποια χρόνια που έχουν γίνει και χρησιμεύουν για να φυλάω διάφορα μικροπράγματα.

Αν και δεν φαίνεται, έχουν ντυθεί και απο μέσα με χαρτί χοντρό περιτυλίγματος.

Σας αρέσουν;;;;

Να είστε όλοι καλά.

2011-02-06T17:16:00.002+02:00

Τώρα τελευταία, άφησα τα μπλόγκ με πλεκτά που παρακολουθούσα και ξεκίνησα να βλέπω διαφορα μπλογκ για την ανακύκλωση.

Εχω πάθει πλάκα με αυτά που έχω δεί.

Θα μοιραστώ μαζί σας αυτο το φωτιστικό που έχει γίνει απο στυλό μπικ.

Ελπίζω να μη βαρεθειτε να τα βλέπετε.

Να ειστε ολοι καλά.

2011-02-04T12:34:00.002+02:00

Είναι φωτιστικό καί βρίσκεται στο ξενοδοχείο villa augustus κάπου στις κάτω χώρες. ΄Εργο του Stuart Haygarth και είναι φτιαγμένο αποκλειστικά απο υλικά που πετάμε .

Δεν ειναι καταπληκτικό;;

Μήπως να το ξανασκεφτούμε και να αρχίσουμε να τα μαζεύουμε;;;;

Να ειστε όλοι καλά.

2011-02-03T14:59:00.003+02:00

Τί κάνεις όταν έχεις μια τρομερή επιθυμία για γλυκό;;;;

Φτιάχνεις, η πιο απλή αν και καθόλου αθώα απάντηση.

Αυτό ακριβώς έκανα.

Αυτο που βλέπετε στην φωτογραφία, είναι φρεσκότατο η σοκολάτα καίει ακόμα .

Είχα αμύγδαλα και σουσάμι (που το βάζω ακόμη και στην σαλάτα. δοκιμάστε το ελαφρά καβουρντισμένο .το διατηρώ σε βάζο μαζί με ελάχιστο αλάτι. είναι υπέροχο. κλείνει η παρένθεση).

Τα καβουρντισα στο τηγάνι και μόλις άρχισαν να παίρνουν χρώμα, πρόσθεσα λίγη ζάχαρη. Τα ανακάτεψα λίγο για να πάει παντού η καραμέλα και αμέσως τα έβγαλα και τα έστρωσα σε μια πιατέλα.

Αφου κρύωσαν λίγο τα έσπασα σε κομμάτια και είχα ετοιμη κουβερτούρα λειωμένη και τα περίχυσα.
μμμμμμμ υπέροχα . (θερμίδες δεν μετράω).

Να είστε όλοι καλά.

2011-02-02T10:17:00.004+02:00

Καλημέρα.....καλό μήνα.

Μέχρι να τελειώσουμε την βασιλόπιτα ,αρχίζουμε να ετοιμαζόμαστε για τις απόκριες.

Δεν ξέρω γιατί, αλλά έχω την αίσθηση ότι οι μέρες και οι εβδομάδες φεύγουν πιο γρήγορα.

Σήμερα θα σας δείξω ένα βραχιόλι που έκανα το καλοκαίρι.

Χρησιμοποίησα σύρμα για το πλαίσιο το οποίο αποτέλεσε και το υπόβαθρο για να υφάνω .Τόσο τις κλωστές του στημονιού όσο και αυτές που αποτέλεσαν το υφάδι τις περνούσα με βελόνα (μικροϋφαντική)

Που και που εβαλα και μερικές χαντρούλες.
Με σύρμα έφτιαξα τόσο τους συνδέσμους , όσο και το κούμπωμα. Ενα τελείως χειροποίητο βραχιόλι.
Το φόρεσα τους καλοκαιρινούς μήνες, ήταν εντυπωσιακό και περίεργο.

Φυσικά έχει πολλές ατέλειες, αλλά ήταν το πρώτο και πιστεύω οτι θα τις διορθώσω.

Να είστε όλοι καλά.

2011-01-31T14:37:00.005+02:00

Το σ/κ με το κρύο που έκανε το να μείνω στο σπίτι ήταν απόλαυση. Κάποια ψώνια και μετά πάλι μέσα.

Οπότε εκτός που έπλεξα -θα σας το δείξω μόλις τελειώσει- ασχολήθηκα λίγο και με τα ντουλάπια της κουζίνας.

Τελευταία δεν ήμουν ευχαριστημένη με τον τρόπο που αποθήκευα διάφορα τρόφιμα, γιατί τα βάζα επιαναν πολυ χώρο, άσε που μερικές φορές κρυβόταν πίσω απο άλλα και αναρωτιόμουν '' πότε έκανα πιλάφι για να μην έχω ρύζι;;''

Δοκίμασα διάφορα, και ξαφνικά ενω μάζευα κάποια μπουκάλια για την ανακύκλωση είπα γιατί όχι;;;.

Και ιδού το αποτέλεσμα.
Ρύζι, φάβα , φασόλια, σοκολάτα τακτοποιήθηκαν μια χαρά.

Αύριο θα κατέβω στην αθηνάς για να πάρω κι άλλα.

Το μόνο που έκανα ήταν να σηκώσω λίγο τα ράφια για να χωράνε , ο δε χώρος που έμεινε ελεύθερος με ενθουσίασε.

Και φυσικά πάντα έχω την συσκευή με τα αιθέρια έλαια για να μοσχοβολάει το σπίτι. Τώρα βάζω αιθέριο έλαιο γλυκάνισου.

Να είστε όλοι καλά.

2011-01-25T13:24:00.009+02:00

Η κυριακή που μας πέρασε ήταν μια όμορφη μέρα.

Ισως γιατί την άφησα να κυλήσει χωρίς πρόγραμμα, και τελικά έκανα τόσα πολλά .

Είχα αποφασίσει να ασχοληθώ με τις γλάστρες μου. Απο την Θεσσαλονίκη, είχα φέρει κάποια κακτάκια και κάποια στιγμή έπρεπε να τα φυτέψω.

Ανανέωσα το χώμα σε κάποια πιο παλιά οπως αυτά ( στο αγκαθωτό έβγαλα με τσιμπιδάκι εκείνα τα απαίσια ψευτικα λουλούδια που συνηθίζουν να βάζουν, χωρίς να καταλαβαίνω τόν λόγο)
φύτεψα σε μοναχική γλάστρα αυτό που μεγαλώνει πιο γρήγορα
και μαζί με παρέα τα αλλα. Το αγκαθωτό που φαίνεται στο κάτω μέρος ειναι μίνι φραγκοσυκιά .

η καλαγχόη μου (αυτή η συγκεκριμένη φύτρωσε απο μόνη της απο μια αλλη) ειναι γεμάτη λουλούδια
και σε μια γωνιά με περίμενε μια εκπληξη. Μια ντοματιά - κι αυτή αυτοφυής - αν και καταχείμωνο ειναι γεμάτη ντοματάκια.

και τέλος εφτιαξα απο τσόχα αυτην την μικρή πελότα για τις βελόνες μου.
Το τέλος της ημέρας ήταν πιο όμορφο , γιατί παρέα με μια καλή μου φίλη είδαμε την ταινία '' Ο λόγος του Βασιλιά'', πραγματικά πολύ όμορφη.

Τα μικρά ,τα ασήμαντα είναι κι αυτα που σε γεμίζουν και σου δίνουν χαρά και δύναμη.

Να είστε ολοι καλά.

2011-01-22T19:03:00.007+02:00

Τώρα τελευταία , με το που άρχισαν πάλι τα μαθήματα, ξεκίνησα να υφαίνω σπίτι. Στον μικρό αργαλειό που έχω.

Μπορεί να είναι μικρός σε σύγκριση με τον παραδοσιακό αλλά βγάζει 80 εκατοστά καθαρό πανί .

Ετσι λοιπόν αφού διάστηκα -δυστυχώς ξεχάστηκα και δεν εβγαλα φωτο- άρχισα το ντύσιμο οπως λένε του αργαλειού.

Εδώ, έχω στερεώσει το στημόνι -γύρω στα 3 μέτρα- και πολύ προσεχτικά αρχίζω να το περνάω μέσα απο το χτένι προσέχοντας να μη χαλάσω το σταύρωμα . Δίπλα φαίνεται ο ΄΄ κλέφτης΄΄ το εργαλείο που χρησιμοποιείται για το πέρασμα των κλωστών.

εδώ ισως φαίνεται καλύτερα το σταύρωμα των κλωστών, το οποίο συγκρατείται απο την άσπρη κλωστή.
οι πρώτες κλωστές έχουν περαστεί ήδη στο χτένι.
τα μιτάρια περιμένουν.
εδώ έχουν περαστεί όλες οι κλωστές στο χτένι και αρχίζει το πέρασμα στα μιτάρια. Υπάρχουν απειροι τρόποι να περάσει το νήμα και ο κάθενας δίνει ενα διαφορετικό ύφασμα.

Αν και το μετάνοιωσα αργότερα, πέρασα 4 μιτάρια για να δημιουργήσω ενα σχεδιο.Οι πρώτες κλωστές περάστηκαν.
Αφού περαστούν όλες, και δεθούν τύλιξα το στημόνι στο πίσω αντί. Το τέντωμα του στημονιού έγινε οταν τυλίχτηκε όλο και ξεκίνησα να δένω και να τεντώνω στο μπροστινό αντί. Αυτή η διαδικασία επαναλήφθηκε πολλές φορές, μέχρι να πετύχω ενα ομοιόμορφο τέντωμα -που τελικά δεν το κατάφερα-.

Μόνο τότε ξεκίνησα να υφαίνω.

Για στημόνι χρησιμοποίησα ενα παλιό νήμα (απο μια παλια μπλούζα που την ξήλωσα) και για υφάδι τόσο το ίδιο νήμα όσο και κουρέλια προσπαθώντας να κάνω κάποιο σχέδιο.

Αυτα που υφαίνω προορίζονται για τον Οδυσσέα, για να ξαπλώνει , καί κάποια για πατάκια.

Εδώ ενα μέρος του υφαντού μου.
να είστε όλοι καλά.

2011-01-19T19:22:00.003+02:00

Ο σκελετός που χορεύει.

Αντιπροσωπεύει την ζωή μετά από τον θάνατο και επεξηγεί το θέμα του κύκλου της ζωής.

Βρίσκεται κοντά στην είσοδο του Μουσείου Θρησκευτικής Ζωής και Τέχνης, St. Mungo στην

Γλασκώβη.

Θα μου πείτε όλο με θανάτους ασχολείσαι. Δεν έχετε κι άδικο. Ομως η χρονιά που έφυγε ήταν χρονιά που αποχαιρέτησα πολλούς -αληθινά πολλούς- συγγενείς και φίλους. Κάτι σαν τσουνάμι στην ίδια οικογένεια. Οπότε ενας σκελετός που χορεύει ίσως και να ξορκίζει την ιδέα του θανάτου.

2011-01-18T09:01:00.005+02:00

Το μονοπάτι όλων είναι βασικά το ίδιο.

Πρέπει όλοι να μάθουμε ορισμένα πράγματα όσο βρισκόμαστε στο φυσικό σώμα. Μερικοί από εμάς τα αποδέχονται γρηγορότερα από άλλους.

Φιλανθρωπία, ελπίδα, πίστη, αγάπη...

Πρέπει όλοι να τα μάθουμε, και να τα μάθουμε καλά.Δεν είναι απλά μια ελπίδα, μια πίστη και μια αγάπη - είναι τόσο πολλά ενσωματωμένα μέσα στο καθένα από αυτά. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να τα εκφράσεις. Κι όμως , ελάχιστα έχουμε ασχοληθεί με το καθένα απ΄αυτά....Οι θρησκευόμενοι άνθρωποι έχουν πλησιάσει περισσότερο απ΄όλους γιατί έχουν δώσει όρκους αγνότητας και υπακοής. Εχουν εγκαταλείψει τόσα πράγματα δίχως να ζητούν οποιαδήποτε ανταπόδοση. Οι υπόλοιποι συνεχίζουν να επιζητούν ανταμοιβές,ανταποδόσεις και δικαίωση για την συμπεριφορά τους.... και στην ουσία δεν υπάρχει ανταπόδοση.

Η ανταπόδοση έγκειται στο να πράττουμε αλλά χωρίς να προσδοκούμε τίποτα...στο να πράττουμε δίχως εγωισμούς.

Απόσπασμα απο το βιβλίο Πολλές ζωές, πολλοί δάσκαλοι του Μπραϊαν Βάϊς, ψυχοθεραπευτή και διευθυντή Ψυχιατρικής Κλινικής Ιατρικού Κέντρου στο Μαϊάμι.

Το θέμα του βιβλίου είναι η ζωή μετά.... η μετενσάρκωση. Διαβάζεται απνευστί.

Με εντυπωσίασε και με προβλημάτισε το γεγονός που αναφέρεται μέσα στο βιβλίο , ότι το 325μ.Χ. ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Μέγας μαζί με την μητέρα του Ελένη, αφαίρεσαν απο την Καινή Διαθήκη χωρία που αναφέρονταν στην μετενσάρκωση. Η πέμπτη Οικουμενική Σύνοδος της Κωνσταντινούπολης το 553 μ.Χ. επιβεβαίωσε την πράξη αυτή. Ωστόσο υπήρχαν πατέρες της Εκκλησίας όπως ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, ο Ωριγένης, ο Αγιος Ιερώνυμος που πίστευαν πως είχαν ζήσει ξανά και πως θα ξαναζούσαν.

2011-01-11T11:39:00.001+02:00

Η φλόγα έσβησε.....

καλό σου ταξίδι

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

2010-12-31T15:37:00.002+02:00

Κάποιος είχε την ιδέα.

Την είπε σε εναν άλλο, άρεσε και μέσα απο sms και facebook , στο σημείο της συνάντησης βρέθηκαν περίπου 200 άτομα.

Ολοι τους νέα παιδιά, κορίτσια και αγόρια.

Κάποια είχαν μαζί τους μουσικά όργανα, όλα όμως είχαν την ορμή και τον ενθουσιασμό της ηλικίας τους, το γέλιο και την αισιοδοξία κι ενα μεγάλο κουτί με το όνομα ενος ιδρύματος.

Ο εμπνευστής , είχε τυπώσει κι ενα χαρτί που μοιράστηκε σ΄ολους για να ξέρουν τι λένε.Και ξεκίνησαν......

- ετσι όλοι μαζί πηγαίνατε;;;

-ναι όλοι μαζί;;;

-και τραγουδούσατε;;;

-και τραγουδούσαμε και παίζαμε τα όργανα.

Απο την Ν.Σμύρνη οπου ηταν το σημείο συνάντησης, ξεκίνησαν να τραγουδούν τα κάλαντα. Στο χαρτί που τους δόθηκε ήταν τα γραμμένα τα κάλαντα της κρήτης ,του πόντου, βυζαντινα, της νάξου και καμμια δεκαριά ακόμη που δεν θυμάμαι.

Τα τραγούδησαν στους δρόμους , σε πλατείες, σε αποβάθρες του μετρό και μετα μέσα στο μετρό (εμπαιναν σ΄ολα τα βαγόνια.... που να χωρέσουν σ΄ενα!), και στο Σύνταγμα (οπου τους ζητήθηκε αν θέλουν να μπούν και στο κτίριο της βουλής να τα πουν και προς τιμή τους ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ) για να καταλήξουν στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός.

-καλά.... μπήκατε όλοι μέσα στο νοσοκομείο;;;

-ναί όλοι μαζί!

-και τι κάνατε;

-πηγαμε σ΄ολους τους ορόφους και τραγουδουσαμε στους διαδρόμους!

-και;;;

-τι καί;;; εβγαιναν ολοι στις πόρτες και γελούσαν και δάκρυζαν και μας έλεγαν χρόνια πολλά.

Αυτή την στιγμή που γράφω..... εχει φύγει ο γιός μου για να πουν πάλι τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς.

Χ Ρ Ο Ν Ι Α Π Ο Λ Λ Α!!!

Δώρα

2010-12-30T13:23:00.004+02:00

Ενας τρυφερός Αγ.Βασίλης - πιάστρα, δώρο απο ενα αγαπημένο πρόσωπο, με καλημερίζει κάθε πρωί στην κουζίνα. Δεν θα φύγει ουτε μετά τις γιορτές.
Ενα αγραφο οικογενειακό έθιμο, θέλει κάθε χρόνο να προσθέτω κι ενα καινούριο στολίδι

στο χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Φετος τα καινούρια στολίδια μου τα χαρίσανε. Ενα αστεράκι
κι ενα ολοστόλιστο με κόκκινες χάντρες δεντράκι.

Και του χρόνου

Χρόνια Πολλά

2010-12-24T10:31:00.003+02:00

Καλά Χριστούγεννα και Χρόνια Πολλά.......

σε όλους σας,

να είστε καλά ,να έχετε και να δίνετε αγάπη, να χαίρεστε τους αγαπημένους σας.

Σ΄ ενα κρεβάτι εντατικής, διασωληνομένος βρίσκεται ενας νέος 29 χρονών. Ανιψιός μου.

Οι γιατροί δεν δίνουν καμμια ελπίδα.

Ομως.... πιστεύω στην δύναμη της προσευχής και πιστεύω στο θαύμα.

Μια μικρή προσευχή γι αυτόν, αύριο να ξαναγεννηθεί μαζί με τον Χριστό.

Να είστε όλοι καλά.

2010-12-14T11:32:00.005+02:00

Γειά σας......

Λοιπόν το χιόνι με κυνηγάει φέτος ή μήπως το κυνηγάω εγώ;;;

Την περασμένη βδομάδα αφού κάθισα 3 μερούλες στο σπίτι ίσα ίσα να βάλω πλυντήρια και μετά σίδερο , μάζεψα τα λιάπικα ( ετσι λέω τα ρούχα που φοράω στο περιβόλι) και την Πέμπτη το πρωί ανέπνεα τον αέρα της Κρήτης.

Απο το καράβι κατευθεία στις ελιές. Δεν ήταν πολλές και δεν ήταν και μεγάλες για να διαμαρτύρομαι.

Αλλά είχε μια ανηφόρα για να φθάσω στον δρόμο, άλλο πράγμα. Και φορτωμένη με τα σακκιά. Διότι ήμουν εγώ και η μητέρα μου , μόνες.

Τέλος πάντων βοήθησε ο καιρός και την Παρασκευή το απόγευμα είχαμε τελειώσει.

Είχα ανεβάσει τα σακκιά, και την άλλη μέρα θα τα πήγαινα στο ελαιοτριβείο.

Και ξημέρωσε το Σάββατο και τι να δώ; Ο αρμός ( ετσι λέμε εναν λόφο απέναντι απο το χωριό) άσπρος. Τα βουνά του Μάραθου, άσπρα. Κι ενα κρύο!!!!!

Στο χωριό δεν χιόνισε, όλη μέρα όμως έριχνε κοκοσάλι ( μικρό χαλάζι) και βροχή. Και αέρας.Δυνατός αέρας. Που πήρε το πάνω μέρος απο φορτηγό και το προσγείωσε μπροστά μου . Πως κράτησα το αυτοκινήτο στον δρόμο εκείνη την στιγμή δεν το θυμάμαι.

Τέλος καλό όμως όλα καλά. Εβγαλε ή μητέρα μου το λαδάκι της χρονιάς της, είπαμε και του χρόνου και επιστρέψαμε.

Και επειδή την Κυριακή θα έχουμε μια μικρή έκθεση στην ΣΕΝ ,στον αργαλειό, έκατσα τα βράδια και ετοίμασα λίγες καρφίτσες με felting για να τις πάω.

σας αρέσουν;;;;

2010-12-07T14:36:00.009+02:00

Χιόνι.......χιόνι .......χιόνι

Δεν βλέπαμε τίποτα άλλο. Και αν στις φωτο, φαίνεται λευκό και άσπιλο, στα πεζοδρόμια ήταν ενα καφετί πράγμα , απο το αλάτι που έριχναν συνεχώς για να μη παγώνει.

Μια καφετί λάσπη , παντού .Μη γκρινιάζω όμως, δεν υπήρχε άλλος τρόπος για να κρατηθούν οι δρόμοι και τα πεζοδρόμια ανοιχτα.

Απολαύστε χιόνι

η ηρεμία της νεκρόπολης
πάρκο στο κέντρο της πόλης
ανηφορίζοντας σ΄ενα πάρκο
το glascow green το πρώτο πάρκο της ευρώπης που άνοιξε τις πύλες του για τους απλούς ανθρώπους, ντυμένο στα άσπρα.
η νεκρόπολη όπως φαίνεται απο το μουσείο του snt Mungo
αυτό το δέντρο δεν χρειάζεται ούτε στολίδια ουτε χιόνι για να μοιάζει χριστουγεννιάτικο
η κεντρική πλατεία μπροστά απο το δημαρχείο, με χριστουγεννιάτικη διακόσμηση
και τέλος ο ποταμός clyde φωτογραφημένος τον απρίλιο και τον δεκέμβριο

2010-12-06T19:24:00.008+02:00

Γειά σας. Επέστρεψα, και είναι η πρώτη φορά που νοστάλγησα τόσο πολύ την Ελλάδα. Η Γλασκώβη ήταν ντυμένη στα άσπρα και θα μείνει έτσι μέχρι τον Φλεβάρη.

Το κρύο ήταν απερίγραπτο. Και επειδή οι μέρες ήταν λίγες να πρέπει να το αψηφίσεις για να δείς την πόλη.

Το πρώτο βράδυ είπα ...παρτο απόφαση , απο το σπίτι θα ξαναβγείς όταν θα επιστρέψεις πίσω. Μπορείς να περπατήσεις με ξυλιασμένα πόδια;;; δεν μπορείς.

Θυμήθηκα όμως οταν πήγαινα δημοτικό στην Θεσσαλονίκη, που σε κάποια δυνατά κρύα, ο πατέρας μου μας τύλιγε τα πόδια με εφημερίδες (κάτω απο τις κάλτσες ) και το εφάρμοσα. Αντι για εφημερίδες χρησιμοποίησα σακούλες του σούπερ μαρκετ.

Το καλτσόν, η σακούλα, καλτσακια και τέλος η μπότα.......και δούλεψε!!!!

Ολη την Γλασκώβη έτσι την γύρισα.

Την Δευτέρα, πήγαμε στο παλαιότερο πανεπιστήμιο της πόλης ( στην κεντρική αυλή του οποίου γυρίστηκαν σκηνές στην τελευταία ταινία του χαρρυ πότερ)

σε μιά υπέροχη αίθουσα, σκοτεινή και υποβλητική
με τον πρύτανη και τους καθηγητές να φορούν τήβενους , τραγουδήσαμε (... ναι όλοι μας ) στα λατινικά έναν ύμνο ( μας τον είχαν δώσει γραμμένο) με την συνοδεία εκκλησιαστικού οργάνου
και παρακολουθήσαμε όλοι οι περήφανοι γονείς τα παιδιά μας , να παίρνουν τον τίτλο του master of....το καθένα στην ειδικότητα που επέλεξε.

Μετά ακολούθησε δεξίωση στην χιονισμένη αυλή για ολους τους παρευρισκομένους και μετά δεύτερη δεξίωση αυτή την φορά στην κάθε σχολή ξεχωριστά.

Ηταν μια υπέροχη ημέρα.

Και μη νομίζετε οτι την εβδομάδα που εμεινα εκει οτι δεν έκανα τίποτα!!!!

Με τόσο χιόνι και με μικρές μερες ( στις 3.30 το απόγευμα ήταν σκοτάδι) τι να έκανα σπίτι;;;
Επλεκα. Γύρισα πίσω με πάνω απο 6ο μοτίφ απο μια κουβέρτα που ετοιμάζω.

Αυτά . Να είστε όλοι καλά.

Πλεκτά χριστουγεννιάτικα

2010-11-12T11:30:00.005+02:00

Επειδή τα Χριστούγεννα είναι πρό των πυλών, άσχετα αν ο καιρός θυμίζει μάλλον άνοιξη παρά αρχές χειμώνα, σας δείχνω κάποια πλεκτά που ετοίμασα για τις ημέρες εκείνες.

Τα τρία τελευταία, στερεωμένα σε απλές συρμάτινες κρεμάστρες ,σκεφτομαι να τα κρεμάσω στο παράθυρο. Αλλά και κρεμασμένα απο τα πόμολα συρταριών του μπουφέ, όπως τα έβαλα για να τα φωτογραφήσω έδειχναν ωραία.

Να είστε όλοι καλά.

Τι έκανα το καλοκαίρι

2010-11-11T12:05:00.006+02:00

΄Αργησα να ανοίξω πάλι το μπλογκόσπιτο μου γιατί τώρα εκτός απο το Κατσίγκρι θα πηγαίνω συχνά και στην Θεσσαλονίκη όπου ειναι η κόρη μου.

Απο εκεί γύρισα προχθές φορτωμένη με φοινικάκια (μικρά σοροπιαστά γλυκά) τα οποία τα πήγα στο μάθημα του αργαλειού και εκτιμήθηκαν δεόντως.

Και επειδή είμαστε ήδη στο τέλος του φθινοπώρου, θα σας δείξω πολύ γρήγορα τί έκανα το καλοκαίρι .

Οι κολοκυθιές μας αποδείχθηκαν καρπερές και έτσι εκτός απο την κατάψυξη , έκοψα τα κολοκύθια πολύ λεπτές φέτες και τις αποξήρανα . Εγιναν καταπληκτικές. Ομελέτα, σούπες και σάλτσες .....ήταν σαν φρέσκα κολοκυθάκια.

Εκτός ομως απο κολοκύθια είχα παραγωγή μεγάλη και σε πιπεριές κέρατα.

Αυτές έγιναν τουρσί.....
σάλτσα , μόνες τους με αρωματικά ( θρούμπι, σκόρδο, κάρδαμο)
και σάλτσα παρέα με μελιτζάνες ( πάλι απο το μποστανάκι μου)
Ενδιάμεσα έκανα κάποιες κατασκευές όπως αυτή με πέτρες απο την παραλία του Φόδελε

στην Κρήτη, και κελύφη αχινών απο την Καραθώνα.

Την παλιά μαύρη μπλούζα που την μεταμόρφωσα με λουλούδια απο τσόχα την χάρηκα

πολύ φέτος το καλοκαίρι.
Αυτά , να είστε όλοι καλά

2010-10-15T16:03:00.002+03:00

Χθές εφτιαξα μαρμελάδα κυδώνι με χυμό απο ρόδι.
Τα κυδώνια μου τα δώσανε και τα ρόδια επίσης , γλυκό δεν ήθελα να φτιάξω, κυδωνόπάστο θα κάνω αλλη φορά είπα να κάνω μαρμελάδα.
Το αποτέλεσμα οπτικά μοιάζει με γλυκό του κουταλιού, ίσως λίγο πιο σκούρο λόγω του ροδιού, γευστικά ειναι απίθανο.
Υπέθεσα οτι θα λοιώσει το κυδώνι ομως δεν έγινε κάτι τέτοιο.
Πάντως πάνω σε φρυγανιά που το δοκίμασα - σιγά μη δεν έτρωγα λόγω της διαίτας - ήταν πολύ νόστιμο.
Το επόμενο που θα φτιάξω θα ειναι μαρμελάδα μήλο- μου τα δώσανε κι αυτά- μια ντόπια ποικιλία φυρίκια , που όμως είναι διπλάσια σε μέγεθος απο τα συνηθισμένα και πολύ πιο αρωματικά.
Ενα μέρος απο αυτά , θα τα κόψω σε λεπτές φετούλες, θα τα ξηράνω στον φούρνο και θα τα χρησιμοποιήσω για τσάι ( έχω πιεί και είναι πολύ αρωματικό).
Αλλά αυτά θα γίνουν αφου γυρίσω απο την Θεσσαλονίκη. Φεύγω την Δευτέρα και μάλλον θα μείνω 2 εβδομάδες.
Πρίν λίγες μέρες έφτιαξα τις γλάστρες μου, για τον χειμώνα, φύτεψα και μερικούς βολβούς, και βρήκα την ευκαιρία να χρησιμοποιήσω το κόμποστ που ειχα κάνει।
Ολο το καλοκαίρι - οσο ήμουν στην Αθήνα- ολα τα οργανικά απορρίματα που θα κατέληγαν στα σκουπίδια, τα παιρνούσα απο το μουλτι , τα αφηνα σε ενα παλιο τρυπητό να στραγγίσουν πάνω σε μια γλάστρα και οτι έμενε το έβαζα σε εναν τενεκέ ,κι οταν γινόταν περίπου 5-6 εκατοστά, το σκέπαζα με χώμα για να μη μαζευει μύγες.
Το ανακάτευα οταν το θυμόμουν αλλά αυτό που βρήκα όταν το χρησιμοποίησα ηταν ενα πλούσιο μαύρο αφρατο χώμα χωρίς καθόλου οσμή . Εννοείται οτι το ίδιο έκανα και στο χωριό.
Ειμαι σίγουρη οτι τα φυτά θα το εκτιμήσουν.
Καλό απόγευμα

γυρισμός

2010-10-13T20:36:00.002+03:00

Ανοιξα την πόρτα, έτριξε λιγάκι είναι αλήθεια -να φανταστήτε ήταν τόση η λαχτάρα μου που ξέχασα πως μπαίνω στο blog αλλα τα κατάφερα.
Είμαι πάλι εδώ, κι αυτό χάρη σ΄ενα κατσαρομάλικο αγγελάκι που μου έδωσε το λαπτοπ,γιατί ο υπολογιστής μου δεν ξέρω αν θα επανακάμψει. Είναι για επισκευή- ακόμα!
Δεν σας ξέχασα. Αλλά δεν μπήκα ουτε μια φορα στο μπλογκ, δεν μπορούσα να ρίξω μια ματιά και να μη μπορώ να γράψω κάτι.
Πολλές φορές, οταν έκανα κάτι, ή εβλεπα ή μάθαινα, έλεγα μέσα μου ....αυτό πρέπει να το γράψω, να το μοιραστώ, κι έχω τόσα πολλά που δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω να το κάνω.
Θέλω να σας επισκευτώ, να σας διαβάσω, να μάθω νέα σας και σιγά σιγά θα λέω και τα δικά μου.
Αν και το καλοκαίρι πήγα στην Κρήτη στο χωριό της μητέρας μου, και πηγαινοερχόμουν στο χωριό του άντρα μου, βρήκα τον καιρό να κάνω κάμποσα πράγματα.
Το πιο όμορφο όμως για μένα, ηταν οτι διαμόρφωσα ενα δωμάτιο στο σπίτι (στο χωριό) σε εργαστήριο, κι έτσι εχω ενα χώρο που μπορώ να δουλευω άνετα.
Και επίσης οτι ξεκίνησα να υφαίνω.
Ομως θα σας τα λέω σιγά σιγά.
Καλό φθινόπωρο, χαίρομαι που είμαι πάλι μαζί σας.

2010-06-09T13:00:00.002+03:00

Γειά σας....... επέστρεψα απο το χωριό όπου ήμουν από το Σάββατο.

Το ευχαριστήθηκα γιατί έκανα ένα σωρό δουλειές, ετοίμασα το σπίτι ( θέλει λίγη δουλειά ακόμα) για το καλοκαίρι, έπλυνα τα παπλώματα και τα χαλιά που κουβάλησα από την Αθήνα.

Ο καιρός υπέροχος, ο κήπος ολάνθιστος καί κάθε πρωί με ξυπνούσαν τα χελιδόνια με την φλυαρία τους.

Αν δεν είχα ραντεβού σήμερα στον οδοντίατρο μάλλον δεν θα ερχόμουν.

Χάρηκα γιατί κατέβασα στο χωριό τα μιτάρια του αργαλειού και τα συναρμόλογησα εκεί ( ήθελαν χώρο και η αυλή ήταν ότι έπρεπε) κι ετσι αύριο αρχίζω το διάσιμο.

Θα υφάνω μια εσάρπα.

Εφτιαξα και την γωνιά μου για τις κατασκευές μου και την εγκαινίασα με το θαλασσινό αυτό στεφάνι. Πως σας φαίνεται;
Οπως φύλαγα τα χειμωνιάτικα βρήκα μια πλεκτή κουρτίνα που είχα κάνει πρίν πολλά χρόνια και την έφερα στην Αθήνα για την πόρτα της κουζίνας. Μόλις την κρεμάσω θα σας την δείξω.

Το μικρό μποστάνι που έφτιαξε ο άντρας μου άρχισε να μας δίνει τα πρώτα του προϊόντα.

Το κολοκύθι αυτό (2,2 Κg) θα γίνει μια υπέροχη κολοκυθόπιτα.

Παρατηρήστε την διαφορά με ενα κανονικό κολοκύθι. Αυτό έγινε γιατι δυστυχως δεν είμαστε κάτω να το κόβουμε στην ώρα του.

Στην αρχή να σας πω την αλήθεια στεναχωρέθηκα. Σκέφθηκα είναι κρίμα να μη μπορούμε να τα κόβουμε όταν είναι στην ώρα τους. Μετά όμως μια καλή μου φίλη μου έδωσε την ιδέα ( την οποία την εφαρμόζει στο κτήμα της) να τα αποξηράνω. Ετσι λοιπόν φίλοι μου, την επόμενη φορά που θα κατέβω στο χωριό θα ξεκινήσω να αποξηράνω κολοκύθια. Αν δώ ότι πετυχαίνει, θα συνεχίσω με μελιτζάνες. ( Πάντως σακούλια πάνινα για να τα βάλω , ετοίμασα )

Να είστε όλοι καλά.

2010-06-04T12:18:00.002+03:00

Γειά σας.... πήρα κάμποσες απουσίες λόγω υπολογιστή.

Σας είχα πεί οτι παρουσίαζε κάποιο πρόβλημα. Μέχρι τώρα χρησιμοποιούσα τον υπολογιστή του γιού μου (διότι ψιλοβαριόμουν να τον πάω για επισκευή) . Ομως απο Δευτέρα ξεκινάει εξεταστική και μου απαγορεύτηκε ή είσοδος στο δωμάτιο του. Αρα το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να κοιτάξω να τον επισκευάσω.

Τον φορτώνομαι ( μου κόπηκαν τα χέρια) και τον πηγαίνω στο κέντρο, στο κατάστημα όπου τον είχα αγοράσει. Πάω στο τμήμα επισκευών τον ανεβάζω στον πάγκο και ακολουθούν τα εξης:

-Τι παρουσιάζει ο υπολογιστής;

-Σβήνει αμέσως μόλις τον ανάψω. Στην καλύτερη περίπτωση σβήνει μόλις κουνήσω το ποντίκι. Για παραπέρα ούτε συζήτηση.

Ο τεχνίτης, τον ανοίγει και τον συνδέει.

- ορίστε! μπείτε κάπου για να δούμε το πρόβλημα.

πιάνω το ποντίκι και λέω ....τώρα θα σβήσει. τίποτα. το κουνάω λίγο.... πάλι τίποτα. Τον κοιτάζω με απορία , συνεχίστε μου λέει και συνεχίζω. Να μη σας κουράζω , μπήκα στο ιντερνετ, μπήκα στο μπλογκ μου, διάβασα μερικούς απο εσας .... και ο υπολογιστής δεν έσβηνε.

-μα γιατί δεν σβήνει ;;; σχεδόν ξεφώνισα. ο τεχνίτης τι να μου απαντήσει, μιλιά.

- και τώρα τι κάνουμε ; ξαναρωτάω.

-πρόβλημα που δεν αναπαράγεται, μου απαντά, δεν υπάρχει. δεν μπορώ να κάνω τίποτα.

τον ξαναφορτώνομαι, και γυρίζω σπίτι. Ξέρετε τί έγινε μόλις τον συνδεσα και τον άνοιξα;;;.

εσβησε! και οχι μόνο μια φορά αλλά οπως και πρίν, συνεχώς.

Πως το γλύτωσα εγω το εγκεφαλικό και ο υπολογιστής την κλωτσιά δεν θυμάμαι.

Ερχεται το μεσημέρι ο άντρας μου και του λέω τί έγινε.

Μέ κοιταξε όπως ο τεχνιτης..... ( γυναίκες! τί ξέρουν απο μηχανήματα!!) και μου λέει πάμε να του ρίξω μια ματιά.

Αφου του έσβησε μερικές φορές, του βγάζει το πλευρικό τοίχωμα για να του ρίξει μια ματιά μέσα ( να δεί τί; ) και τον ανοίγει πάλι. Και ο υπολογιστής δούλεψε. Κανονικά.

Ελα μου φωνάζει τον έφτιαξα! δουλεύει!

Τι του έκανες; ρωτάω ολο απορία. Τίποτα μου λέει. Απλά επειδή ξεκίνησαν οι ζέστες μάλλον θέλει να είναι κάμπριο υπολογιστής!

Λοιπόν εδω και μερικές μέρες δουλεύει μια χαρά έτσι. Κάμπριο.

Μόλις τελειωσει η εξεταστική μου υποσχέθηκε ο γιός μου οτι θα τον κοιτάξει.

Οι πετούνιες μου στο χωριό.

Να είστε όλοι καλά.

2010-05-24T15:07:00.002+03:00

Θα σας μιλήσω για το ταξίδι ενός εντόμου.

Οι ευρωπαίοι, για αιώνες χρησιμοποιούσαν το κρεμέζι και το ριζάρι σαν πηγές κόκκινης βαφής.

Πολύ δε πιο παλιά την πορφύρα, το μικρό αυτό κοχύλι (εξ ου και το πορφυρογέννητος) . Είναι δε καταπληκτικό το γεγονός οτι στα παράλια του Ισραήλ ανακαλύφθηκαν μεγάλες ποσότητες κοχυλιών πορφύρας, που είχαν μια τρύπα στο κέλυφος τους. Οι επιστήμονες πιστεύουν οτι με κάποιο τρόπο είχαν καταφέρει να κάνουν εκτροφή των κοχυλιών αυτών. Τα μάζευαν, τους αφαιρούσαν το ΄΄ σακουλάκι΄΄ με το χρώμα και τα ξαναέριχναν στην θάλασσα για να το δημιουργήσουν πάλι.

Οταν το 1518 οι Ισπανοί αποβιβάστηκαν στο Μεξικό, είδαν με έκπληξη τους ινδιάνους με μικρές βούρτσες να μαζεύουν εντομα απο τους αγκαθωτούς κάκτους του γένους Opuntia. Τα έντομα αυτά αφού τα αποξήραναν τα έβραζαν και έδιναν φωτεινό κόκκινο χρώμα. Η κογχινέλη συλλέγεται και σήμερα με τον ίδιο τρόπο.

Η βαφή ( τά έντομα) έγινε αμέσως πολύτιμη και τον 16ο αιώνα αποτέλεσε μέρος του φόρου που πλήρωναν οι ιθαγενείς στον ισπανικό θρόνο.

Μόλις μάζευαν αρκετή ποσότητα, την φόρτωναν στα καράβια και την έστελναν στην Ισπανία. Εκεί έβαφαν τα νήματα.

Τα βαμμένα νήματα φορτώνονταν σε άλλα καράβια και πήγαίναν μέχρι την Αγγλία όπου υπήρχε μεγαλύτερη παράδοση και εξέλιξη στην υφαντική. Εκεί γίνονταν ύφασμα.

Μετά πάλι περνούσαν την Μάγχη για να επιστρέψουν στην Ισπανία, όπου ενα μεγάλο μέρος απο τα κόκκινα αυτά υφάσματα ταξίδευε πίσω ,στο Μεξικό για να ραφτούν εκεί οι στολές των στρατιωτών.

Και οι ντόπιοι ιθαγενείς έπαιρναν τα ΄΄ ρετάλια΄΄ που περίσσευαν για να φτιάξουν δικές τους φορεσιές.

Είναι θαυμαστή η ανθεκτικότητα και η ποσότητα χρώματος που περιέχει η βαφή. Εξαντλείται μονάχα μετά απο αλλέπαλληλες χρήσεις.

Εκτός απο χρωστική ουσία για νήματα, η κογχινέλη χρησιμοποιείται και στα τρόφιμα, όπου πολλές χρωστικές αποδείχθηκαν καρκινογόνες.

Η κογχινέλη χρωματίζει το Campari.

Τα νήματα στην φωτογραφία βάφηκαν με αποξηραμένα σώματα του εντόμου dactylopious coccus (κογχινέλη)

2010-05-23T21:37:00.003+03:00

Με αφορμή την περιπέτεια της γιαγιάς αντιγόνης σας παραθέτω την μικρή μου εμπειρία της μιας εβδομάδας που έμεινα στην Γλασκώβη απο τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Και επειδή το σπίτι της κόρης μου ειναι μακριά απο το κέντρο τα χρησιμοποίησα πολύ.

Μόλις μπαίνεις (απο την μία και μοναδική πόρτα που έχουν τα λεωφορεία) σε υποδέχεται μια πινακίδα που υπάρχει στο κουβούκλιο του οδηγού : καλώς ορίσατε. είμαι εδώ για να σας βοηθήσω.

Τα λεωφορεία διαθέτουν χώρο για καροτσάκια μωρών (μία φορά υπήρχαν 3 ) και δέχονται και ζώα . Το θέαμα ενος μωρού στο καροτσάκι του και ενός σκύλου δίπλα ειναι κάτι το σύνηθες.

Οταν μπαίνουν ηλικιωμένοι ο οδηγός δεν ξεκινάει άν πρώτα δεν καθίσουν .

(Αυτό είναι κακό γιατί δεν μας επιτρέπεται να κάνουμε την καλή μας πράξη να μαζεύουμε τους ηλικιωμένους όταν πέφτουν απο ξαφνικά φρεναρίσματα και ξεκινήματα.)

Οταν υπάρχουν αναπηρικά καροτσάκια στην στάση, το λεωφορείο κυριολεκτικά κάθεται στις ρόδες του για να μπούν εύκολα και άνετα. Και υπάρχει και ειδικό κουδούνι για να ειδοποιηθεί ο οδηγός για την αποβίβαση.

Στίς στάσεις των λεωφορείων υπάρχουν πίνακες με τις ώρες διέλευσης των και ώ του θαύματος τηρούνται κανονικά.

Και τελευταίο αυτό που μέ άφησε άφωνη : στην αποβίβαση όλοι οι επιβάτες λένε ευχαριστώ στον οδηγό. (το έλεγα κι εγώ)
Η φωτογραφία δείχνει ένα πολύ μικρό μέρος από έναν μεγάλο και αντιαισθητικό τοίχο , που τον ζωγράφισαν σχολεία και τον μετέτρεψαν σε έργο τέχνης.

Χρόνια πολλά

2010-05-21T21:50:00.002+03:00

Ελάτε να σας κεράσω τα υπέροχα ροξάκια της δημιουργίας για την γιορτή της κόρης μου, που μας έκανε την πιο όμορφη έκπληξη και ήρθε εχθές απο την Γλασκώβη.

Εύχομαι χρόνια πολλά με υγεία και πολλή χαρά σέ όλους οσους γιορτάζουν σήμερα.

Να είστε όλοι καλά

2010-05-13T20:13:00.004+03:00

...Απο πολλές πλευρές, μοιάζει με θαύμα το γεγονός ότι μπορούμε να αντέξουμε τις αβεβαιότητες της ζωής χωρίς να παραδοθούμε στην ανησυχία ή στην κατάθλιψη। Το ότι οι περισσότεροι απο εμάς δεν ενδίδουν, τις περισσότερες φορές αποτελεί παράδειγμα της εποικοδομητικής μας άρνησης αλλά και παραδοχή του ότι η εναλλακτική λύση, ή οποία είναι να ζούμε βυθισμένοι στον φόβο, στραγγίζει την ζωή απο τις απολαύσεις που περιέχει।

τα λόγια αυτά που τα διάβασα πρόσφατα μου ήρθαν στο μυαλό οταν σήμερα ο άντρας μου μού ανακοίνωσε τα τραγικά μέτρα (μετά την μείωση του μισθού που ήδη έγινε) που αρχίζουν και παίρνουν στην υπηρεσία του।και άν η πρώτη μου αντίδραση ήταν ο φόβος του αύριο, γρήγορα αναθάρρησα απο το γεγονός οτι δεν οδηγεί πουθενά , και ότι μόνο με αισιοδοξία θα μπορέσω, θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε να ζούμε । και δεν εννοώ μόνο την φυσική επιβίωση όσο το να μπορέσουμε να κρατήσουμε την αξιοπρέπεια μας και να συνεχίσουμε να πιστεύουμε στις αξίες της ζωής άσχετα με το ότι τις βλέπουμε κάθε μέρα να καταρρέουν।
και για αυτό συμφωνώ με τους στίχους του Τένυσσον απο τον Οδυσσέα:
αύτό που είμαστε , είμαστε,
μια ισότιμη ιδιοσυγρασία ηρωικών καρδιών,
εξασθενημένη απο τα χρόνια και τη μοίρα,
αλλά με ισχυρή θέληση
για να προσπαθήσει, να επιδιώξει,
να βρεί και να μην παραιτηθεί।

2010-05-08T20:38:00.002+03:00

Τήν Πμέπτη στην λαϊκή της γειτονιάς αγόρασα αχλάδια। Ηταν όμως οπως αποδείχθηκε απο το πρώτο που έφαγα σκληρά και στυφά। Για να μη τα πετάξω αποφάσισα να τα κάνω γλυκό।
Θυμήθηκα μια συνταγή που ειχα διαβάσει κάποτε και μου έκανε εντύπωση και την έκανα:
αχλάδια Λιεζουάζ....
εκανα μια κούπα ελληνικό καφέ δυνατό και χωρίς ζάχαρη και τον άφησα να κατακαθίσει।
στο μεταξύ καθάρισα τα αχλάδια τα έκοψα στην μέση και έβγαλα τα σπόρια τους।
άδειασα τον καφέ σε μια κατσαρόλα έβαλα μια κούπα ζάχαρη και έβρασα το μείγμα σε σιγανή φωτιά να γίνει σιρόπι।
έβαλα τα αχλάδια και τά αφησα περίπου δέκα λεπτά γυρίζοντας τα δυο φορές, να μείνουν λίγο τραγανά।
τα έβγαλα σε ενα πιάτο και στο σιροπι πρόσθεσα μια γεμάτη κουταλια της σούπας κακάο και λίγο εσπρέσο για άρωμα, τα ανακάτεψα για να δέσουν και περίχυσα με αυτό τα αχλάδια. τα έβαλα για λίγο στο ψυγείο να δροσερέψουν .........και φαγώθηκαν όλα.

χρονια πολλά στις μάνες όλου του κόσμου

2010-05-03T12:44:00.029+03:00

Πέρασα πάνω απο τις Αλπεις..........
διέσχισα την Μάγχη .........
και προσγειώθηκα στην Γλασκώβη
πήγα στους βοτανικούς κήπους (κάθε ομοιότητα με δικούς μας κήπους ειναι συμπωματική)
πήγα στο killer room με σαρκοβόρα φυτά
τάισα σκίουρους ( ο συγκεκριμένος αμέσως μετά σκαρφάλωσε πάνω μου)

περπάτησα στα πάρκα ( ολη η γλασκωβη ειναι ενα τεράστιο πάρκο)

ειδα να ψαρεύουν σολωμο στο κέντρο της πόλης
εφαγα εκτος απο fish and chips και σε κινέζικο οπου γέμισα το πιάτο μου μια φορά...
δύο φορές....
και τρείς......... απλά επειδή δεν άντεχα άλλο (ας πάει και το παλιάμπελο ....ή δίαιτα)
πήγα με τρένο στο loch lomond
και απο το καραβάκι στην λίμνη φωτογράφισα κάστρα

είδα μια παρέλαση που δεν ξέρω τον λόγο που έγινε αλλά που τα καπέλα των κυριών ήταν απίθανα

ηπια τσάι fairys blood λεγόταν το συγκεκριμένο και ηταν γευστικοτατο, στο ovna tea ενα μικρό μαγαζάκι με υπέροχη διακόσμηση
φωτογράφισα κτίρια και καμινάδες (θυμάστε την μαιρη πόππινς και τον χορό στις καμινάδες;)

επίσης γλάστρες με λουλούδια που κυριολεκτικά ειναι παντού

έφαγα το κρύο της ζωής μου (την πρωτομαγιά χιόνιζε) και πέρασα υπέροχα.

Σας έβλεπα απο τον υπολογιστή της κόρης μου, που είχα πάει να την επισκεφθώ.

Σας κούρασα.........

Να ειστε όλοι καλά

2010-04-22T15:33:00.005+03:00

επέστρεψα απο την Θεσσαλονίκη όπου πέρασα υπέροχα άσχετα αν είχα πάει για να τιμήσω την μνήμη μιας αγαπημένης ΦΙΛΗΣ.
δυστυχώς όμως ο υπολογιστής δεν ήταν στην θέση του .....κι ουτε ξέρω πότε θα είναι.
πάλι με παρακάλια μ΄αφησε ο γιός μου στο λαπτοπ του για να σας δώ λίγο.
θέλω να σας διαβάσω , αλλά ο χρόνος ειναι λίγος, δεν θα μου ξεφύγετε όμως, οταν επιστρέψει ελπίζω υγιής ( ο υπολογιστής) θα κάνω υπερωρίες.
η θεσσαλονίκη, η πατρίδα μου ήταν οπως πάντα υπέροχη.
περπάτησα απο τον λευκό πύργο έως πέρα απο το μέγαρο μουσικής, κι ημουν τυχερή γιατι ψιλόβρεχε , φύσαγε κι ενας ελαφρός βαρδάρης κι ήταν μαγεία.
ψώνισα απο την αγορά μοδιάνο κι έφαγα σ΄ενα μαγαζί που η ταμπέλα του μου άνοιξε την όρεξη .... τηγανιές και σχάρες....στην αρχή της λεωφόρου στρατού.
περπάτησα στα παλιά λημέρια μου και έβγαλα φωτογραφίες , τακτοποίησα και τις δουλειές που είχα , κι απο τον αλλο μήνα θα πηγαίνω πιο συχνά, γιατί ενα σπιτάκι που έχω εκεί χρειάζεται κάμποσα μερέμετια, που θα με κρατήσουν κάμποσο στην πόλη μου।
να είστε ολοι καλά.

2010-04-15T21:37:00.003+03:00

Δεν έχω υπολογιστή .Κάτι έπαθε και δεν ξέρω πότε θα τον πάρω ।Τώρα που έχω πάθει στερητικό σύνδρομο καταλαβαίνω την επίδραση που έχει .
Μου λείπετε ειλικρινά .
Μετά απο παρακάλια με άφησε ο γιός μου να κάτσω λίγο στο λαπτοπ.
Αύριο φεύγω για λίγο στην θεσσαλονίκη και ελπίζω όταν γυρίσω να είναι ετοιμος।
Να είστε όλοι καλά.

2010-04-01T23:26:00.011+03:00

Αυτή είναι η παλιά εκκλησία του χωριού της μητέρας μου στην Κρήτη. Δίκλιτη, η κοίμηση της Παναγίας και ο Αγ. Γεώργιος ο προστάτης του χωριού.

Εδώ έχω τις πιο ζωντανές αναμνήσεις απο τον εορτασμό του Πάσχα όπως τον βίωσα οταν είμουν 11 χρονών.

Γιόρτασα κι αλλες χρονιές αλλά εκείνη ηταν η μοναδική.
Η μεγάλη εβδομάδα ξεκινάει με την Κυριακή των Βαϊων. Απο μέρες πρίν οι άντρες μάζευαν φύλλα φοίνικα και αφού τα έβαζαν σε διάλυμα χλωρίνης να ασπρίσουν τα έκοβαν και τα έπλεκαν σταυρούς, τα οποία μαζί με κλαδάκια ελιάς τα προσφέρει ο ιερέας στους πιστούς.

Παλιά έπλεκαν με περίτεχνο σχέδιο αψίδες που τις τοποθετούσαν στην είσοδο του χωριού.

Με τα μάτια της θύμισης βλέπω μια τέτοια αψίδα.
Μέχρι την Μ. Πέμπτη δεν υπήρχε τίποτα το ιδιαίτερο στην τέλεση του λειτουργικού της Μ. Εβδομάδας.

Την Μ.Πέμπτη μετά το τέλος της λειτουργίας, εβγαινε ο σταυρός τα εξαπτέρυγα και οι εικόνες της εκκλησίας που τις κρατούσαν άντρες και στέκονταν δίπλα στο πεζουλι που φαίνεται στην φωτό. Περνούσε ο κόσμος προσκυνούσε και ο παπάς τον λόγχιζε στο μέτωπο με την λόγχη που χρησιμοποιεί στον τεμαχισμό της Θείας Κοινωνίας....λόγχη αυτού την πλευράν ένυξε...

Την Μ. Παρασκευή απο νωρίς το πρωί ολες οι γυναίκες ήταν στην εκκλησία. Την αδειάζαν και αρχίζαν να καθαρίζουν. Ετριβαν τα μανουάλια και τα καντήλια, έβγαζαν τα κεριά απο το πάτωμα, καθάριζαν τις εικόνες ,ετριβαν τα εξαπτέρυγα. Χρόνια αργότερα ήμουν κι εγώ ανάμεσα στις γυναίκες που καθάριζαν.

Και ο επιτάφιος σε μια άκρη να περιμένει τις κολαϊνες που φτιάχναμε εμείς τα παιδιά.

Απο την προηγουμενη εξορμούσαμε στα περιβόλια και μαζεύαμε οτι λουλουδια βρίσκαμε. Λόγω εποχής την τιμητική τους είχαν τα άνθη πορτοκαλιάς αλλά οι μαντηλίδες και τα γαρύφαλα έδιναν το χρώμα.

Ενώ οι γυναίκες καθάριζαν , εμείς στο πεζούλι περνούσαμε τα λουλουδια σε κλωστές ενα ενα και κάθε φορά που τελείωνε μια κολαϊνα πηγαίναμε και την κρεμούσαμε στον επιτάφιο.

Ναί ετσι γινόταν. Ο επιτάφιος ήταν στολισμένος , λουλουδιασμένος ,αλλά χωρίς σχέδιο ετσι απλά , απο τα παιδιά.Και σας βεβαιώ οτι ήταν ενας πολύ ομορφος επιτάφιος.

Γύρω στο μεσημέρι, κι ενω η δουλειά ηταν στο φόρτε , ερχόταν γυναίκες με πιατέλες γεμάτες λεμόνια - την σάρκα- βουτηγμένα στο αλάτι και το ξύδι ...και όξος προσφέροντες αυτώ....

Σας φαίνεται αδύνατο να φάτε κάτι τέτοιο;;;; κάνετε λάθος. τρώγεται το λεμόνι ετσι περίφημα.Μουδιάζουν φυσικά τα δόντια , αλλά ποιός νοιάζεται;; ( το τηρώ αυτό το έθιμο μέχρι σήμερα στο σπίτι μου)

Μετά έπρεπε να φτιάξουμε τα περάσματα. Ο επιτάφιος διέσχιζε όλο το χωριό , έβγαινε στα περιβόλια και πέρναγε απο δύο σημεία τον ποταμό . Τα περάσματα ήταν να σηματοδοτήσουμε κατα κάποιο τρόπο την διαδρομή, γιατί δεν υπήρχαν φώτα.Τα πιο συνηθισμένα ήταν άδεια κουτιά που τα γεμίζαμε άμμο , την βρέχαμε με πετρέλαιο και της βάζαμε φωτιά. Το ίδιο το κάναμε με πορτοκάλια που τα αδειάζαμε , ακομη και με σαλιγκάρια (στο άδειο κέλυφος).

Το αποτέλεσμα ήταν μαγικό.

Ο Επιτάφιος οπως σας είπα γύρναγε όλο το χωριό. Δέν ξέρω αν το κάνουν ακόμη -έχω να κάνω πάσχα στο χωριό πολλά χρόνια- αλλά τότε σταμάταγε σε κάθε σπίτι και περνούσε κάτω απο τον Επιτάφιο η οικογένεια .

Πέρναγε το Μ. Σάββατο, κάναμε Ανάσταση ,ξημέρωνε η Κυριακή του Πάσχα, και ερχόταν η Δευτέρα.

Ολοι πηγαίναμε στην εκκλησία για να μνημονεύσουμε τους νεκρούς μας.

Μόνον όσοι είχαν νεκρό αχρόνιστο, στέκονταν στην είσοδο της εκκλησίας, με κανίσκια γεμάτα ψωμί τυρί, καλιτσούνια και κρασί και κερνούσαν τους χωριανούς.

Σας κούρασα.

Εύχομαι Καλή Ανάσταση και Χρόνια Πολλά σε όλους

2010-03-26T15:19:00.002+02:00

Τώρα που τα λεμόνια ειναι στο φόρτε τους, ειναι καιρός να φτιάξουμε μια δροσερη λεμονάδα, που θα απολαμβάνουμε το καλοκαίρι, με παγάκια.

Την έχω φτιάξει και ειναι πολυ δροσιστική και εύκολη.

Χρειαζόμαστε:

3,5 ποτρήρια νερό

2 ποτήρια χυμό λεμονιού

1 κιλο ζάχαρη

2 κουταλιες σούπας ξύσμα λεμονιού.

Τα υλικά που σας είπα ειναι αυτά που λέει η συνταγή. Ετσι την έφτιαξα. Σήμερα ομως που ξανακάνω - γιατί η λεμονιά στο χωριό ειναι γεμάτη- δεν θα βάλω 1 κιλό ζάχαρη αλλα 800 γρ. Την θέλω λιγότερο γλυκειά.

Βράζουμε το νερό και την ζάχαρη 10 λεπτά (απο την στιγμή που αρχίζει ο βρασμός)

Σβήνουμε την κουζίνα, προσθέτουμε τον χυμό λεμονιού και το ξύσμα, ανακατεύουμε και αφήνουμε να κρυώσει πάνω στο σβηστό μάτι.

Αυτό ήταν!!!

Στην υγειά μας.

Και για πρίν την λεμονάδα , μια συνταγή για καροτοσαλάτα.

Βράζουμε καρότα, τα πολτοποιούμε στο μούλτι (οχι να λειώσουν τελείως) και μετά προσθέτουμε κατα βούληση , λεμόνι, σκόρδο, αλάτι, λάδι , κύμινο και κόλιαντρο.

Ειναι πολύ καλύτερη αν την αφήσουμε ενα βράδυ στο ψυγείο , για να απελευθερωθούν τα αρώματα των μπαχαρικών.

Και θα γίνει πιο γευστική αν πριν προσθέσουμε τα μπαχαρικά στο μείγμα, τα ΄΄ περάσουμε΄΄ απο ενα τεφάλ, να ζεσταθούν . Ετσι απελευθερώνουν τα αιθέρια έλαια που περιέχουν.

Καλη μας όρεξη.

2010-03-22T10:45:00.002+02:00

Καλημέρα, καλη εβδομάδα και καλή άνοιξη , που απο χθές μπήκε και επίσημα.

Το σ/κ που πέρασε ήταν υπέροχο.

Κατέβηκα στο Κατσίγκρι, οπου -όπως και σ΄ολον τον αργολικό κάμπο- μοσχοβολούν οι ανθισμένες πορτοκαλιές. Ο καιρός σύμμαχος.

Ενω είχα πεί οτι θα δουλέψω στο χωριό δεν έκανα τίποτα. Μόνο το πλέξιμο ειχα πάρει μαζί μου, για τα βράδια.

Ολη την ημέρα στο περιβόλι . Ο αντρας μου , μού έφτιαξε ενα μικρό μποστάνι, με ντομάτες, πιπεριές , μελιτζάνες και κολοκύθια. Τώρα ξέρετε που θα είμαι , οταν λείπω απο την αθήνα.

Οι αγκινάρες, έχουν βγάλει τα πρώτα λουλούδια -τα περατζούλια- οπως τα λέμε στην κρήτη, και το σταμναγκάθι που φύτεψα πριν απο ενα μήνα , το βρήκα μια χαρά.

Μετά απο γκρίνια, που κρατάει μήνες, ο σύζυγος υποχώρησε - αν μπορούσε άς έκανε κι αλλιώς- και μού έδειξε να χειρίζομαι το χορτοκοπτικό.

Δύο μέρες εκοβα χόρτα, και έπεται συνέχεια. Εχω ακόμα πολλα για κόψιμο.

Αυτά. Επειδή δεν έχω κάνει τίποτα καινούριο σας δείχνω μια σύνθεση με κανέλες (παλιά) που την έχω στον τοίχο της κουζίνας.

Να είστε όλοι καλά.

2010-03-15T12:53:00.004+02:00

Καλημέρααα........καλή εβδομάδα.

Τις μαργαρίτες στάματησα να τις μαδάω........ολο μου λένε οτι με αγαπάει!!!!!!!!

Οταν βρεθούν όμως σ΄ενα καζάνι μαζί με νήματα και βράσουν για 45 λεπτά δίνουν αυτά τα χρώματα. Τα πορτοκαλοκίτρινα αδικούνται στην φωτογραφία. Ειναι πιο φωτεινά.
Εδώ το δειγματολόγιο μου, που αρχίζει σιγά σιγά να αυξάνει.
Και εδώ η πρώτη και αποτυχημένη προσπάθεια μου στο nuno felting.

Δεν τα παρατάω ομως , θα ξαναπροσπαθήσω.

Να είστε όλοι καλά..

2010-03-11T19:40:00.002+02:00

Γειά σας.......... γύρισα!!!

Να σας πω ότι πέρασα υπέροχα;;;; πέρασα πράγματι.

Μόλις άφησα τον κεντρικό δρόμο Ηράκλειο -Ρέθυμνο, ανοιξα το παράθυρο του αυτοκινήτου, για να αισθανθώ ενα μεθυστικό άρωμα που πλανιόταν στην ατμόσφαιρα.

Οι πορτοκαλιές είχαν ανθίσει!

Μαζί με τις πορτοκαλιές όμως άνθισαν και οι ελιές, κάτι αφύσικο που οφείλεται στις υψηλές θερμοκρασίες -φαινόμενο θερμοκηπίου- και που σημαίνει οτι ουτε φέτος το χωριό θα έχει βεντέμα ( λαδιά).

Δυστυχώς ο καιρός δεν βοήθησε να μαζέψω χοχλιούς - φυσούσε νότος- και είχαν κρυφτεί.

Αυτή την εποχή στα πιο πολλά σπίτια τα σαλιγκάριαί μαγειρεύονται συχνά , και επειδή ειναι η εποχή τους, και επειδή ειναι νηστησιμοι.

Οταν λοιπόν βρέθηκα μπρός σ΄ενα πιάτο με μπουμπουριστούς χοχλιούς, αντιστάθηκα. Εφαγα μόνο τρείς. Η αντίσταση μου μειώθηκε μπροστα σ΄ενα πιάτο χοχλιούς με αγκινάρες, αλλά παραδόθηκα άνευ όρων σε χοχλιούς με μάραθα και πατάτες. Εκεί πιά είπα , ας πάει και το παλιάμπελο (η δίαιτα).

Και μια και η κουβέντα είναι για χοχλιούς να και μια μαντινάδα:

τα χοχλιοσαλιαρίσματα, τ΄αφήνω μπλιό μαζί σου,

γιατί τα σάλια άλλου χοχλιού ευρήκα στο κορμί σου.

Νομιζω σάς ζάλισα.

Στο χωριό ειχα πάρει μόνο βιβλία , και το πλεκτό μου.

Διάβασα πολύ, κοιμήθηκα περισσοτέρο και έπλεξα κάμποσο.
Αυτη είναι η δαντέλα που πλέκω αυτή την εποχή. Δεν μου αρέσει αλλά περι ορέξεως κολοκυθόπιτα, βλέπετε δεν είναι δική μου.

Να είστε όλοι καλά.

2010-03-03T21:48:00.006+02:00

Γειά σας........Σήμερα το πρωί γύρισα απο το χωριό , και ειμαι ενθουσιασμένη γιατί εκτός που πέρασα ομορφα , εφτιαξα κι ενα σωρό πράγματα.

Ο κήπος ήταν ολάνθιστος, περπάτησα πολύ και βούτηξα τά πόδια μου στην θάλασσα -δεν πιάνεται όμως για μπάνιο. Δέν ξέρω πως συμβαίνει αλλά το χωριό του άντρα μου ασκεί μια μαγεία επάνω μου. Δεν θυμάμαι να έχω πάει εκεί και να μην έχω περάσει καλά.

Τέλος πάντων μάλλον θα βαρεθείτε να με ακούτε να λέω για το Κατσίγκρι οπότε ας σας δείξω τί έφτιαξα.

Για πρώτη φορά έκανα σαπούνι. Και μη φανταστείτε οτι το έκανα με σαπουνόμαζα..... Τό έκανα με τον παραδοσιακό τρόπο.

Πέρισυ είχα μαζέψει ανθούς πορτοκαλιάς, που τους είχα βάλει σε ελαιόλαδο και τους άφησα στόν ήλιο περίπου 6 εβδομάδες.

Προχθές χρησιμοποίησα το λάδι αυτό , εβαλα καυστική σόδα, στο τέλος λίγο ξύσμα φρέσκου πορτοκαλιού και ιδού.....

τα σαπούνια μου, που έχουν πήξει ( θα είναι έτοιμα σε ενα μήνα περίπου)

εδώ τα υλικά μου μαζεμένα , το κάθε βάζο -με το αρωματικό λάδι και την ποτάσα - έχουν το δικό τους θερμόμετρο....
εδώ στην φάση του ανακατέματος.... μου πήρε περίπου 45 λεπτά συνεχούς ανακατέματος
εδώ τα κεράκια που έφτιαξα, όλα με περισσεύματα παλιών κεριών, γιαυτό και τα χρώματα τους είναι ανακατεμένα. Αυτά τά εκανα σε θήκες γλυκών με δύο φυτίλια
αυτά σε καλούπια (το ακριανό το χρησιμοποίησα το ίδιο βράδυ και άναβε πολυ όμορφα)και έκανα και δύο κουφωτά , τό ενα με αποξηραμένες λεβάντες , και το άλλο με τριανταφυλλάκια.
και το βράδυ , δίπλα στην σόμπα ύφαινα στον αργαλειό μου.

Αύριο κατεβαίνω στην Κρήτη, και χαίρομαι γιατί ο καιρός χαλάει απο το σάββατο και θα βγώ να μαζέψω χοχλιούς (σαλιγκάρια).

Να είστε όλοι καλά.

Δύο νούμερα κι ενα περιοδικό

2010-02-25T18:51:00.003+02:00

7,5 ολόκληρες εβδομάδες χωρίς............

Πού πήγε το μυαλό σας;;;;;

Δεν ειναι αυτό που σκέφτεστε.

Χωρίς τηγανιτές πατάτες!!!! Αυτές ήταν η αιτία που κάθε εποχή αγόραζα κι ενα νουμέρο μεγαλύτερο στα ρούχα, μέχρι που είπα φθάνει.

Αλλά επειδή χωρίς φοβέρα δεν κάνω πράγματα που δεν μου αρέσουν, ξεκίνησα δίαιτα σε διαιτολόγο.

Πού είναι η φοβέρα;;;. Για να δείτε το βλέμμα της οταν με ζυγίζει και δεν έχω χάσει όσα περιμένει!!!!!! Μπρρρρ.....τρομακτικό.

Θα μου πείτε για να μετράς τις εβδομάδες μαλλον σου λείπουν.

Δεν λέτε τίποτα. Και για να μου κάνουν την ζωή δύσκολη, τα αρσενικά της οικογένειας ξαφνικά απέκτησαν μια αγάπη για τηγανιτές πατάτες.

Αλλά !!!!! 2 νούμερα μικροτέρο αγόρασα ενα τζήν εχθές, κι αυτό με κάνει να αντέχω το στερητικό σύνδρομο.

Αφήστε που πιά δεν θα αγοράζω το burda plus γιατί απλά δεν το χρειάζομαι. Κατέβηκα στα κανονικά μεγέθη .

Σταματώ εδώ την γκρίνια της δίαιτας.

Εδω σας δείχνω το προτελευταίο δείγμα που ύφανα.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από τις δύο πλευρές, δεν έχει καλή κι ανάποδη, αλλά το σχέδιο ειναι διαφορετικό.

Σάς αρέσει;;;;

Καλή Σαρακοστή

2010-02-18T07:28:00.004+02:00

Γειά σας. Επέστρεψα μετά απο ενα πολύ ομορφο 5ημερο στο χωριό.

Είχα να πάω απο ....πέρισυ, και μου είχε λείψει πολύ. Ο κήπος έφερνε λίγο σε ζούγκλα, είχαν βλέπετε βοηθήσει και οι βροχές , τον συμμάζεψα οσο μπορούσα.

Ο καιρός , μια με βροχή, μια με σύννεφα αλλά και την κ.δευτέρα με μπόλικο ήλιο.

Κλαδέψαμε τις τριανταφυλιές. και την κληματαριά, και μάζεψα χόρτα. Επειδή όμως δεν τα ξέρω καλά -γνωρίζω τις γλυκοσυρίδες και τα ζόχια- όσα δεν ξέρω αλλά μου φαίνονται λίγο γνωστά, τα βάζω ξέχωρα και ρωτάω το μαμούνι της γής - το παρατσούκλι της μητερας μου . Ετσι μάζεψα και αγριοράδικα -αυτά ηταν τελικά τα άγνωστα χόρτα. Τέλος πάντων σιγα σιγά μαθαίνω.

Την Κ. Δευτέρα φάγαμε έξω στην αυλή, ο καιρός ήταν καλοκαιρινός .....ο φλεβάρης κι αν φλεβίζει, του καλοκαιριού μυρίζει, όπως λέει και η παροιμία.

Κατάφερα να κάψω τον φορητό αργαλειό μου -μόνο το στημόνι ευτυχώς- γιατί ήθελα να υφαίνω ρομαντικά με κεριά πάνω στο τραπέζι.

Κι επειδή οταν ειμαι κάτω ειναι αδύνατο να μή φτιάξω κάτι, ανανέωσα κάτι παμπάλαιες πήλινες γλάστρες, και τις ετοίμασα για φύτεμα

καί διακόσμησα κι ενα μπουκάλι με καλοκαιρινό σχέδιο... το καλοκαίρι έρχεται....
Να είστε ολοι καλά ..

Χωρίς λόγια

2010-02-09T09:23:00.013+02:00

<<...Ελπίζω ότι όσοι εξ΄υμών συμμετάσχουν εις την Κυβέρνησιν θέλουν γνωρίσει μεθ΄εμού ότι εις τας παρούσας περιπτώσεις, όσοι ευρίσκονται εις δημόσια υπουργήματα δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγως με τον βαθμό του υψηλού υπουργήματός των και με τας εκδουλεύσεις των, αλλ΄ ότι οι μισθοί ούτοι πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα, τα οποία έχει η Κυβέρνησις εις την εξουσίαν της...>>

<<...εφ΄όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν δια να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενω ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν.>>

Ιωάννης Καποδίστριας

πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδος

πρός την Δ΄Εθνοσυνέλευση

Θα κάνω μπράτσα !!!!!

2010-02-07T11:46:00.003+02:00

Γειά σας. Σήμερα πονάνε τα χέρια μου, και εχω ανακαλύψει - απο τον πόνο- κάτι μύς που δεν τους ήξερα.

Την περασμένη εβδομάδα έμαθα !!!!! να κάνω nuno felting , το οποίο συνίσταται στην ενοποίηση υφάσματος και μάλινων κλωστών μέσα απο μια διαδικασία τριβής, σκωτσέζικων ντούς και ρολαρίσματος . Και στο τέλος χτυπάμε σαν χταπόδι το έργο μας για να ολοκληρωθεί η ενοποίηση.

Το αποτέλεσμα ειναι ομορφο και ασυνήθιστο. Εισχωρόντας το μαλλί μέσα στο ύφασμα ( ολα κάνουν αλλά καταπληκτικό αποτέλεσμα δίνει το μετάξι) , μετά απο την πίεση που του ασκούμε αφου το έχουμε βρεξει με καυτό νερό συρρικνώνεται και δημιουργεί όμορφες πτυχώσεις.

Η φωτογραφία το αποδεικνύει ( δεν είναι το έργο μου)

Είναι πολύ κουραστικό όμως. Για να καταλάβατε , αφού το τυλίξω σφιχτά γύρω απο ενα ξύλο ( ενας μεγάλος πλάστης ειναι ιδανικός) αρχίζω να ανοίγω φύλλο αρχικά γύρω στις 200 φορές και μετά αφου το ελέγξουμε , συνεχίζουμε.

Το βλέπω να έχω κάνει μπράτσα μέχρι το καλοκαίρι.

Οι Μογγόλοι που φτιάχνουν ενα σωρό πράγματα με την μέθοδο αυτή -μέχρι και σκηνές- έχουν απλοποίηση λίγο τα πράγματα, όπως βλέπετε στην φωτογραφία. Καλπάζουν στίς στέπες έχοντας δέσει πίσω απο το άλογο το ύφασμα το οποίο πιληματοποιείται - η ελληνική λέξη για το felting- όπως χτυπιέται πίσω απο το άλογο.

Αλλά επειδή το βρίσκω λίγο δύσκολο να το εφαρμόσω εδω , απο πρακτική άποψη, σκέφθηκα ......
α υ τ ό.....
ενα ποδήλατο είναι οτι πρέπει.

Και μάλιστα ξέρω και την διαδρομή..... καραθώνα αρβανιτιά.... χωματόδρομος με μπόλικες πέτρες.....

Καλή αποκριάτικη Κυριακή και καλή τυρινή εβδομάδα.

Καλό μήνα

2010-02-01T16:20:00.003+02:00

Καλό μήνα σας εύχομαι και καλές απόκριες.

Αυτή η εβδομάδα πέρασε πολύ όμορφα γιατί ασχολήθηκα με πολλά πράγματα....όλα ευχάριστα.

Τελείωσα ενα πλεκτό πουλόβερ , οταν το φοράω θυμίζω έντονα τις θεές των φιδιών στην αρχαία Κρήτη( θα σας το δείξω), και ασχολήθηκα με υφαντική.

Δυστυχώς δεν είμαι καλή μαθήτρια , διότι δεν κάθισα να υφάνω το μάθημα της Τετάρτης, αλλά έκανα δικά μου .

Εφτιαξα έναν σελιδοδείκτη με μικρουφαντική , και επειδή μου άρεσε πολύ - αν δεν παινέψεις το σπίτι σου.....- πέρασα στημόνι και πριν λίγο άρχισα εναν ακόμη.

Και έφτιαξα και μια καρφίτσα.

Εκτός απο κλωστές μπορείς να υφάνεις και με σύρματα..

Σας αρέσουν;;;

Το σάλι του δαχτυλιδιού

2010-01-25T17:14:00.003+02:00

Στις αρχές του 1800 η Τζέσυ Σκάνλον, επισκέφθηκε το νησί Ούνστ, ένα απο τα νησιά Σέτλαντ, κι έδειξε στους κατοίκους του μια σειρά απο φίνες ισπανικές δαντέλες.

Οι νησιώτισες ενθουσιασμένες ξεκίνησαν κι ανέπτυξαν την τεχνική του πλεξίματος της δαντέλας, οχι με το βελονάκι οπως ξέρουμε αλλα με βελόνες.

Το μαλλί που χρησιμοποιούν για να πλέξουν τα σάλια του δαχτυλιδιού το γνέθουν απο το απαλό μαλλί που έχουν τα πρόβατα γύρω απο το λαιμό τους (και μόνο).

Το νήμα που έγνεθαν ήταν μονόκλωνο -είναι σπάνιο στις μέρες μας- και εξαιρετικά απαλό.

Τά σχέδια τους έχουν περάσει απο στόμα σε στόμα , απο γενιά σε γενιά αλλά δεν έχουν ποτέ γραφτεί.

Τα σάλια του δαχτυλιδιού τελειωμένα έχουν σχήμα τετράγωνο με πλευρά γύρω στο 1,80 ζυγίζουν δε κάτω απο 100 γρ.

Λέγονται ετσι γιατί μπορούν να περάσουν μέσα απο την βέρα του γάμου .

Σύμφωνα με την παράδοση τα έπλεκαν για φορέματα που φορούσαν τα κορίτσια την μέρα της βάφτισης ,και σαν χειμωνιάτικα νυφικά πέπλα.
Επειδή τέτοιο μονόκλωνο μαλλί δεν μπορώ να βρώ , ξεκίνησα ένα σάλι του δαχτυλιδιού με νήμα μπιρσίμι και σχέδιο η δέσμη με τα ξύλα (ετσι λέγεται το σχέδιο και ανήκει στις πλέξεις σέτλαντ.)

Μόλις αρχίσει να ξεχωρίζει το σχέδιο θα σας το δείξω.

Λάμψη κεριών

2010-01-24T12:52:00.012+02:00

Απο χθές βασανίζομαι με μια απερίγραπτης έντασης κρίση αυχενικού συνδρόμου.

Κυριολεκτικά δεν μπορώ να ανοίξω τα μάτια μου απο τον πόνο.

Εχω χαπακωθέι ήδη 2 φορές και περιμένω να κλείσει 12ωρο για να πάρω και τρίτο χάπι ....μπάς και σταματήσει λίγο ο πόνος.

Κι ολα αυτά γιατί; Γιατί δεν βάζω μυαλό.

Κατέβηκα προχθές στο κέντρο για να πληρώσω κάτι λογαριασμούς, και βρέθηκα να γυρνώ φορτωμένη με οτι μπορούσα να κρατήσω.

Μέχρι και μια γλάστα πήρα .Στην λαϊκή μας την έδιναν 15 ευρώ , την αγόρασα με 6.Το φυτό ζάμια, (δεν θέλει πότισμα ουτε πολύ φως )και έχει καταπληκτικό φύλλωμα.

Τέλος πάντων σας ζάλισα με τα χαϊρια μου, θα συνεχίσω να το κάνω με τις φωτογραφίες ....

Πρίν κάμποσα χρόνια είχα παρακολουθήσει κάποια μαθήματα κατασκευής κεριών και ιδού τά έργα μου.

Κάποια απο αυτά έχουν χαριστεί............

και κάποια έχουν αλλάξει χρήση.....μετά την χρήση τους.

Οπως αυτό , που οταν κάηκε αφησε το εξωτερικό περίβλημα άθικτο και τώρα το χρησιμοποιώ σαν κουφωτό κερί.
Αυτά δεν τα κατασκέυασα........μόνο τα διακόσμησα.

Είτε με αποξηραμένα (την μεγάλη μου αγάπη)

είτε με την μέθοδο της χαρτοπετσέτας και μια απλουστευμένη μέθοδο εγκαυστικής.

Ελπίζω να μη σας ζάλισα.......

Καλή κυριακή και καλή εβδομάδα.

Γατο...ιστορίες

2010-01-19T09:13:00.005+02:00

Πως θα σας φαινόταν μια τέτοια υποδοχή;

Παρατεταγμένες πάνω στο πεζούλι περιμένουν να βγώ απο το αυτοκίνητο.

Η φωτογραφία ειναι τραβηγμένη μέσα απο το αυτοκίνητο στο χωριό.

Πως καταλαβαίνουν οτι έρχομαι παραμένει μυστήριο για μένα. Με το που στρίβω , τις βλέπω απο μακριά να τρέχουν να πάρουν θέση πάνω στο πεζούλι.

Αυτή είναι η μαλάμω. Μη γελάτε, δεν την βάφτισα εγώ. Ανήκει σε μια θεία του άντρα μου, και ειναι ή μόνη που δεν με υποδέχεται έξω, αλλά μέσα στην αυλή. Είναι ζόρικη γάτα, ολες οι άλλες την τρέμουν. Εχει καταφέρει και τους εχει επιβληθεί.

Ιδού ο καθόλου ανιδιοτελής σκοπός της υποδοχής.

Σας πληροφορώ, οτι πρώτα έφαγε η μαλάμω μόνη της, και μετά ολες οι άλλες.

Και ή ξεκούραση μετά το φαγοπότι.

Φωτογραφίες τραβηγμένες το σ/κ στο χωριό

Να τα χιλιάσεις......

2010-01-13T15:33:00.002+02:00

Γεννήθηκα για ν΄αγαπώ

να θλίβομαι οντε κλαίνε

να δίνω οντε με κλέβουνε

να συχωρνώ οντε φταίνε

*οντε= οταν

Πρίν λίγες μέρες η μητέρα μου άφησε την δεκαετία των -οντα και μπήκε στην δεκαετία των -ηντα (την τελευταία).

Κάποια στιγμή μιλώντας για τα χρόνια που πέρασαν μου είπε , μου ξαναείπε μάλλον την παραπάνω μαντινάδα. Αυτήν που έλεγε κάθε φορά οταν χωρίς πολλά πολλά λόγια ήθελε να αιτιολογήσει τις πράξεις της.

Και συμπλήρωσε οτι πάνω σ΄αυτούς τους στίχους θεμελίωσε την ζωή της.

Και έχει δίκιο.

Μια μεγάλη αγκαλιά που χωράει όλους τους ανθρώπους .......

μια προσφορά αγάπης χωρίς τέλος........

ανοιχτή η καρδιά της και τα χέρια της πάντα γεμάτα για ολους, και πάντα απο το υστέρημα της........

ενας παρηγορητικός λόγος στα χείλη της για τον πόνο, ενας επαινος και ειλικρινής χαρά για την επιτυχία, οχι των δικών της μόνο ,αλλά για ολους........

Αλλά για μένα το πιο σημαντικό , η πλήρης και χωρίς ορους και προυποθέσεις συγχώρεση γιά ολους οσους κατα καιρούς την πλήγωσαν.

Να τα χιλιάσεις μανούλα.

Πόσα πόδια έχει ή αγάπη;;

2010-01-08T21:16:00.002+02:00

Αυτός είναι ο Οδυσσέας. Ο τρίποδας.Τόν πήραμε απο την φιλοζωϊκή πρίν απο περίπου 5 χρόνια και δεν το μετανοιώσαμε ποτέ.

Πολλές φορές δε , είπαμε ενα νοερό ευχαριστώ, στην κοπέλα -την κυρία του, όπως μας είπε ο κτηνίατρος- που οταν τραυματίστηκε τον πήγε στην κλινική, πλήρωσε τα νοσήλεια και την επέμβαση και δήλωσε οτι θα τον αφήσει εκεί διότι δεν τον ήθελε με 3 πόδια.

Γιατί τον πήραμε; πως πάρθηκε η απόφαση; Ηταν μια δύσκολη περίοδος για όλους μας.

Αλλά πάλι τι να πείς σ΄ενα παιδί, οταν σου λέει: μαμά, διάβασα στην αγγελία οτι αν δεν τον πάρει κανείς θα του κάνουν ευθανασία.

Τι απαντάς; δεν πειράζει παιδί μου, ας του κάνουν!

Και μετά , κάποια στιγμή, θα του κάνεις κήρυγμα για την αξία της ζωής. Ποιάς ζωής;

Ετσι αφού κάναμε ενα οικογενειακό συμβούλιο , οχι για να τον πάρουμε -η απόφαση είχε ήδη παρθεί- αλλά για το που θα μένει, και η καλή μας η γιαγιά -που δεν χαλάει χατήρι στα εγγόνια της- είπε το ναί, εγκαταστάθηκε ο Οδυσσέας σπίτι της και στις καρδιές μας.

Γιατί τα λέω όλα αυτά;

Σήμερα το απόγευμα στην βόλτα του , συνάντησα μια νέα κοπέλα με μια σκυλίτσα . Με ρώτησε πως το έπαθε ο σκύλος ,της απάντησα οτι ετσι τον πήραμε, και αφού έκανε προσπάθεια να χωνέψει αυτό που άκουσε , αλλά δεν το κατάφερε , συνεχίζει : καλά και γιατί δεν τον σκοτώνετε, τί τον θέλετε έτσι με 3 πόδια;

Δέν της απάντησα. Εκανα μια προσπάθεια να χαμογελάσω απο ευγένεια, που δεν μου βγήκε, και απομακρύνθηκα.

Καί σκέφτηκα. Αν κάποιος δικός της, φίλος , συγγενής, γείτονας πάθει κάτι και μείνει ανάπηρος θά βάλει να του κάνουν ευθανασία;

Η αγάπη υπάρχει μόνο υπο συνθήκες αρτιμέλειας;

Πόσα πόδια έχει η αγάπη;

Η κλέφτρα των βιβλίων

2010-01-05T11:35:00.002+02:00

Είμαι απόλυτα ειλικρινής στην προσπάθειά μου να φαίνομαι σε γενικές γραμμές πρόσχαρος αναφορικά με το όλο ζήτημα,αν και οι περισσότεροι δυσκολεύονται να με πιστέψουν, παρά τις διαμαρτυρίες μου.

Σας παρακαλώ εμπιστευθείτε με.

Σαφέστατα μπορώ να γίνω πρόσχαρος. Να γίνω συμπαθητικός, Ευχάριστος, Φιλικός,

Και αυτά είναι μερικά μόνο από τα προτερήματά μου.

Απλά μη μου ζητάτε να είμαι όμορφος. Η ομορφιά δεν έχει τίποτα να κάνει μαζί μου.

Ετσι ξεκινάει το βιβλίο '' η κλέφτρα των βιβλίων''.

Μια αξέχαστη ιστορία για την δύναμη της ανθρωπιάς , για τις ανατροπές της ζωής αλλά και για την αστείρευτη γοητεία των βιβλίων.

Ενα πολύ όμορφο βιβλίο, που αυτό που τό έκανε ξεχωριστό είναι οτι ο αφηγητής ειναι ο θάνατος.

Οι επιζώντες, Είναι εκείνοι που δεν αντέχω να κοιτάζω, αν και σε πολλές περιπτώσεις δεν το κατορθώνω. Σκόπιμα αναζητώ τα χρώματα για να αποσπώ το μυαλό μου από αυτούς, αλλά,από καιρού εις καιρόν, παρακολουθώ ο ίδιος όσους μένουν πίσω, όσους θρυμματίζονται στο παζλ της συνειδητοποίησης, της απελπισίας , της έκπληξης. Εχουν στραπατσαρισμένες καρδιές.

Σας το συστήνω.

Ασχετο όχι αχρηστο . Ποτίζετε τα φυτά σας με το νερό που βράσατε μακαρόνια -αν δεν έχετε βάλει λάδι φυσικά. Θα σας ευγνωμονούν και θα σας το ανταποδώσουν με λαμπερό φύλλωμα.

Κ Α Λ Η Χ Ρ Ο Ν Ι Α

2010-01-01T17:40:00.005+02:00

Η καινούρια χρονιά ανέτειλε.

Εύχομαι να είναι καλύτερη για όλους, για όλον τον κόσμο.

Οι ελπίδες για εξάλειψη της φτώχειας,της πείνας ,της αδικίας ,των πολέμων

να βγάλουν βλαστούς.

Εύχομαι για όλους σας, μια καλή χρονιά, με υγεία, προσωπική γαλήνη, αγάπη και δημιουργικότητα.

Χ Ρ Ο Ν Ι Α Π Ο Λ Λ Α

2009-12-24T07:36:00.001+02:00

Καλά Χριστούγεννα......

Με υγεία, χαρά ,αγάπη και προσφορά.......

Χρόνια Πολλά.......

χρώματα απο την φύση

2009-12-11T08:31:00.004+02:00

Σας είπα οτι εκτός απο τα μαθήματα αργαλειού και τελάρου παρακολουθώ και μαθήματα φυτικών βαφών.

Εχουμε κάνει ήδη τις πρώτες μας βαφές και τα αποτελέσματα ειναι εντυπωσιακά.

Οχι για τήν ένταση των χρωμάτων, αλλά θα έλεγα αντίθετα για τις λεπτές αποχρώσεις που δίνουν και οι οποίες εξαρτώνται άμεσα απο την πρόστυψη που έχει γίνει στο νήμα - μια διαδικασία που εξασφαλίζει την σταθερότητα του χρώματος- και από ένα σωρό άλλους παράγοντες που κάθε φορά αλλάζουν και δίνουν διαφορετικά αποτελέσματα.

Επειδή οι βαφές ειναι φυτικές , το χρώμα εξαρτάται απο το έδαφος, την ηλιοφάνεια, την στιγμή συγκομιδής του φυτού, εάν η χρονιά ήταν βροχερή ή όχι, παράγοντες δηλ. οι οποίοι αλλάζουν και μαζί αλλάζει και το χρώμα.

Και γι΄αυτό τα χρώματα που βγαίνουν κάθε φορά ειναι μοναδικά!!!

Τα νήματα εδώ βάφηκαν με καρύδια -φύλλα και τό πράσινο μέρος των φρέσκων καρπών που είχαν υποστεί μια ζύμωση πρίν. Αν και τα νήματα βάφηκαν όλα μαζί, οι λεπτές διαφορές οφείλονται στην διαφορετική πρόστυψη που ειχαν ύποστεί.

Αυτά τα πρασινοκαφεκίτρινα χρώματα έγιναν με ρόδια. Στο καζάνι μπήκαν τόσο το εξωτερικό περίβλημα του καρπού όσο και ολοκληρος ο καρπός.

Ανυπομονώ να τα χρησιμοποίησω .......