Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2011

Γειά σας φίλοι μου.....
Σας είπα για το κρεμοσάπουνο που έκανα τρίβοντας σαπούνι, το οποίο το χρησιμοποιώ κανονικά και είναι υπέροχη η αίσθηση του ΄΄κρουστού΄΄ που αφήνει στα χέρια.
Είχα τρίψει όμως πολύ σαπούνι και σκεφτόμουν πώς να
το χρησιμοποιήσω.
Θυμήθηκα την μητέρα μου που λούζεται πάντα με πράσινο σαπούνι καί είπα γιατί όχι;;;;;
Αυτήν την φορά δεν χρησιμοποίησα για την αραίωση απλό νερό αλλα έκανα ενα διάλυμα βράζοντας θυμάρι και λεβάντα.
Στον μεσαίωνα οι δέσποινες κεντούσαν μαντηλάκια με κλαδιά θυμαριού και τά έδιναν στους ιππότες τους για να τους δώσουν σφρίγος και ενεργητικότητα.
Οι Ρωμαίοι και Λίβυοι στρατιώτες έβαζαν λεβάντα στο λουτρό τους , για να αρωματιστούν και να ηρεμήσουν.
Μια απο τις ιδιότητες του Θυμαριού είναι οτι σταματάει την τριχόπτωση.
Οπως βλέπετε ειναι οτι πρέπει για την χρήση που το ήθελα.
Το μπουκάλι περιέχει το σαμπουάν που έκανα διαλύοντας το σαπούνι σε αφεψημα θυμαριού και λεβάντας, για αυτό και έχει αυτό το χρώμα.
Το ροζουλί περιέχομενο τού βάζου το έχω χρησιμοποιήσει το καλοκαίρι σε πιο απλή εκδοση.
Είναι ημίχοντρο αλάτι με λάδι. Αυτήν την φορά χρησιμοποίησα
λάδι στο οποίο είχα βάλλει πέταλα αρωματικού τριαντάφυλλου.
Και επειδή μας αρέσουν τα ροζουλί του έβαλα και 4-5 σταγόνες χρώμα ζαχαροπλαστικής.
Ενα υπέροχο και απολύτως ασφαλές πήλιγκ για πόδια και χέρια.
Δοκιμασμένο.
Να είστε όλοι καλά.

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2011

Γειά σας φίλοι μου....
Αυτο το υπέροχο λουλούδι, ειναι το λουλούδι της μπάμιας. Δεν είχα ξαναδεί απο κοντά
και είναι υπέροχο. Φυσικά ακόμα πιο ομορφος -και νόστιμος- είναι ο καρπός της.
Ιδίως όταν τον κόβεις και τον ψήνεις φρέσκο φρέσκο.
Εδώ είναι η ΄΄σοδειά ΄΄ μας, οι πατατούλες μας (ένα μέρος). Θέλει κόλπο να τις βγάζεις
απο το χώμα χωρίς να τις τραυματίζεις. Ηταν νοστιμότατες.
Το καλοκαίρι έκανα την προμήθεια μου σε φυτά για να βάψω τον χειμώνα.
Φέτος λέω να δοκιμάσω να βάψω νήμα που στην συνέχεια θα πλέξω για μπλούζα (μεγαλόπνοα σχέδια.)
Ετσι λοιπόν μάζεψα αγκαλιές απο μαργαρίτες (μαντηλίδες όπως τις λέμε στην Κρήτη) και
εδώ ειναι κρεμασμένες στο πατάρι να ξεραθούν.
Ηδη τις έχω κόψει και φυλάξει σε γυαλινο βάζο για να τις χρησιμοποιήσω.

Το φυτό αυτό λέγεται Υπερικό. Θα το συναντήσετε και σαν βαλσαμόχορτο και σαν βότανο
του Αγίου Ιωάννου.
Βαλσαμόχορτο, επειδή στην αρχαιότητα με τα κοπανισμένα φύλλα και άνθη του, βαλσάμωναν τους νεκρούς.
Βότανο του Αγίου Ιωάννου, επειδή χρησιμοποιούνταν απο τους Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννου, για να επουλώνουν τα τραύματα τους στις Σταυροφορίες.
Οταν λειώνει το βότανο αναδίδει μια έντονη μυρωδιά ,σαν λιβάνι, και πιστεύεται οτι ετσι διώχνει το κακό.
Απο φαρμακευτική άποψη το φυτό εκτιμάται πολύ για τις καταπραϋντικές και επουλωτικές ιδιότητες που εχει το κόκκινο λάδι που το παίρνουμε απο τα άνθη και τα φύλλα.

Εδώ λοιπόν είναι το βάζο που ετοίμασα, με λάδι αγνό και τα άνθη του βαλσαμόχορτου
και εδώ όπως το κατέβασα απο το ταρατσάκι στο χωριό, 2 μήνες αργότερα. Ηδη το δοκίμασα
σε πληγή με καταπληκτικο αποτέλεσμα.
Τό λάδι αυτό ειναι και πόσιμο, και πιστεύεται οτι θεραπεύει το ενεργό έλκος..
Οι σκέψεις που έχω για αυτό, είναι να το χρησιμοποιήσω σε σαπούνι και σε κρέμα νύκτας
που θα κάνω ( καί λέω νύκτας γιατί είναι πολύ θρεπτική) .
Εκτός απο αυτό, ετοίμασα λάδι καλέντουλας και λεβάντας καθώς και λάδι με τριαντάφυλα.
Για το τέλος άφησα τα ομορφα λουλούδια του σαμπούκου. Αυτό που βλέπεται ειναι ένα λουλούδι. Με μια ιταλική συνταγή που μου έδωσαν το έκανα ποτό, που θα το ανοίξω να
το δοκιμάσω μάλλον αύτό το σ/κ παρέα με μια φίλη απο το Ναύπλιο.
Να είστε όλοι καλά.

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011

Πάνε πάνω απο 50 χρόνια -μισός αιώνας- απο την ημέρα που είδα για πρώτη φορά τραίνο.
Ειχαμε πάει στον σταθμό στην Θεσσαλονίκη για να αποχαιρετήσουμε τον Γιάννο που εφευγε για Γερμανία, μετανάστης.
Μικρή γύρω στα 5 δεν είχα καταλάβει γιατί τα χαμόγελα σβήστηκαν μόλις το τραίνο ξεκίνησε, και γίναν μορφασμοί και τα μάτια μεταμορφώθηκαν σε λίμνες και ποτάμια.
Το κατάλαβα αργότερα. Η μάνα, η αδελφή, η γιαγιά οι θείες ήθελαν ο Γιάννος να πάρει μαζί του μόνο χαμόγελα.
Θα γυρίσει έλεγαν, για λίγο πάει, μην στεναχωριέσαι.
Σήμερα εγώ -η μάνα- και η γιαγιά αποχαιρετήσαμε με χαμόγελα και ευχές την κόρη μου που φεύγει κι αυτή μετανάστρια.
Τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές ο λαιμός μου είναι κλειστός και τα μάτια μου βουρκωμένα όσο και να λέω στον εαυτό μου, οτι δέν είναι οπως παλιά, οτι σίγουρα είναι καλύτερα έξω απο εδώ, οτι είναι χαρούμενη γιατί θα δουλέψει σε αυτό που σπούδασε. Αυτή η λέξη που στοίχιωνε σπίτια , 50 χρόνια πρίν εμφανίστηκε πάλι. Μετανάστης.

Για την ιστορία ο Γιάννος (πρώτος μου εξάδελφος) δεν ξαναγύρισε. Πρόκοψε στην Γερμανία, παντρεύτηκε είδε παιδιά και εγγόνια, αλλά δεν ξαναγύρισε. Πέθανε εκεί.

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011

Αυτό είναι το σαπούνι που είχα κάνει πρίν 2 περίπου χρόνια.
Είχα χρησιμοποιήσει 1 μέρος καθαρό λάδι και ενα μέρος πάλι καθαρό λάδι στο οποίο ομως είχα προσθέσει λουλούδια πορτοκαλιάς και το είχα αφήσει στον ήλιο περίπου 2 μήνες.

Οπως βλέπετε δεν είχε κοπεί σε ομοια κομμάτια -δικαιολογούμαι γιατί ήταν η πρώτη φορά- ομως το χρησιμοποίησα. Ειχαν μείνει μόνο τα μικρά κομμάτια που ηταν αρκετά δυσχρηστα. Δεν τα πέταξα...... τα έκανα κρεμοσάπουνο.

Η διαδικασία απλή και το σημαντικότερο δεν χρειάζονται ειδικά σκεύη.
Σε ενα κατσαρολάκι έβαλα το σαπούνι (το έτριψα πρώτα στον τρίφτη των τυριών) και πρόσθεσα νερό. Το άφησα σε χαμηλή φωτιά και το παρακολουθούσα (χρειάστηκε να προσθέσω και νερό και σαπούνι , μέχρι να έχω την ρευστότητα που ήθελα).

Αν και ήταν ήδη αρωματικό , του έβαλα 3-4 σταγόνες αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού.........και έτοιμο.

Η αίσθηση που αφήνει στά χέρια .... ΜΟΝΑΔΙΚΗ! και το οφείλει στο λάδι.

Εκανα μια ποσότητα που γέμισε ενα μπουκάλι (περίπου) του λίτρου. Αν δοκιμάσετε να κάνετε , μη γεμίσετε το μπουκάλι μέχρι επάνω , σε περίπτωση που χρειαστεί να προσθέσετε νερό, να μπορείτε να το ανακινήσετε.

Αν έχετε παλιά σαπούνια χειροποίητα απο γιαγιάδες ή θείες, μπορείτε να αξιοποιήσετε κάνοντας τα κρεμοσάπουνο.

Καλή επιτυχία.

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2011

Ανοίγω πάλι το ΄΄σπίτι ΄΄ μου ...... και σας υποδέχομαι με ενα δροσερο ποτήρι νερό με υποβρύχιο μαστίχα....
με ενα ευωδιαστό γλυκό του κουταλιόυ, σταφύλι που μοσχοβολάει αμπερόζα.....
και με φρούτα μοσχομυριστά και τραγανά......
Καλώς σας βρήκα....